Anat Schneider

Deze week is het Pinksteren/Sjavuot/het Wekenfeest.

Er zijn momenten in de geschiedenis waarop het lijkt alsof de wereld tegen haar grenzen is aangelopen. De samenleving wordt door elkaar geschud. De oude structuren werken niet meer.

Israël viert zijn nationale onafhankelijkheid. Ieder van ons is zich ook bewust van zijn eigen onafhankelijkheid als individueel mens.

Wat doen we als het leven ons plotseling tot stilstand dwingt? Waarom ervaren we dat pauzeren zo vaak als een straf en niet als een veilige haven?

Herinnering als verantwoordelijkheid: wat deze dag anno nu betekent.

Anat Schneider over chametz (zuurdesem) en de overgangsfase waarin geloof, doorzettingsvermogen en de moed om te veranderen steeds opnieuw op de proef worden gesteld.

Op vakantie in het buitenland verrast door oorlog – en plotseling wordt zelfs het paradijs een vreemde plek. Waarom thuis juist in moeilijke tijden de enige plek is waar je echt wilt zijn.

Een dag waarop Israël weer begint te ademen – de thuiskomst van onze kinderen en de wedergeboorte van hoop.

Een bezoek aan Fátima tussen scepsis, cynisme en een diep ontroerende les in geloof.

Waarom Israël vandaag meer dan ooit afhankelijk is van Gods public relations.