בוקר טוב, Boker Tov, goede morgen, beste lezers,

De Israëlische minister van Defensie Naftali Bennett verklaarde afgelopen woensdag, dat dit de dagen van de Derde Tempel zijn en dat de moderne Staat Israël een essentieel onderdeel is van de profetische wereldwijde verlossing.

Een van de manieren waarop het plan ‘Vrede tot Welvaart’ van de Amerikaanse president Donald Trump de vrede in het Midden-Oosten op zijn kop heeft gezet, is door er niet langer van uit te gaan dat de Palestijnen te vertrouwen zijn.

Voor het eerst sinds de Verenigde Naties de Palestijnse Autoriteit in november 2012 de zogenaamde niet-lidmaatschapswaarnemersstatus hebben toegekend, heeft het leiderschap van de PA een nederlaag geleden in de Veiligheidsraad van de VN.

‘Het is geen sprookje, vrienden’, zo begint de officiële hymne van Operatie Kadesh, de Sinaïoperatie in 1956. Dit lied is onlosmakelijk verbonden geraakt met de Israëlische cultuur, de cultuur van het zingen van liederen die later de ‘Liederen van Eretz Israël’ werden genoemd.

De Tien Geboden zijn bekende woorden, die vaak in de kerk worden voorgelezen. Ze vormen de basis voor elke gezonde samenleving. Maar het houden ervan is geen toegangskaartje tot de hemel. God verlangt naar een persoonlijke liefdevolle relatie met de mens, en dat heeft vanzelf gevolgen voor diens gedrag.

Assimilatie is een grote zorg voor het Joodse volk. Sommige rabbijnen beschouwen het zelfs als een ernstiger bedreiging dan de Iraanse kernwapens.

Knesset- voorzitter Yuli Edelstein prees de Amerikaanse president Donald Trump voor zijn frisse benadering van Israëlisch-Palestijnse vredes­bemiddeling, maar zei dat het Amerikaanse plan nog steeds één fatale fout bevat: een Palestijnse Staat.

Het Israëlische Ministerie van Defensie is begonnen met de serieproductie van de Eitan, wat standvastig of sterk betekent. Het is het eerste gepantserde infanterie­voertuig (APC) van de IDF op wielen, en zal eind 2021 operationeel zijn.

De Israëli’s dansen van vreugde als het Meer van Galilea eindelijk wordt gevuld. Lange tijd is het kostbare waterpeil door het gebrek aan regen tot een gevaarlijke dieptepunt gedaald, waardoor het zoetwatermeer in een ellendig zoutwatermeer is veranderd.