Uit een enquête blijkt de duidelijke koers van de Israëlische publieke opinie: regionale normalisatie ja, tweestatenoplossing nee.

Washington koppelt zijn voorstel voor een civiel nucleair akkoord met Riyad aan het eigenlijke doel: Saoedi-Arabië moet toetreden tot de Abraham-akkoorden en de Joodse staat erkennen.

Mocht Riyad uiteindelijk toetreden tot de Abraham-akkoorden, dan zouden de gevolgen aanzienlijk en structureel blijvend zijn – voor het joodse bedrijfsleven en de wereld als geheel.

De premier verklaarde dat Jeruzalem de veranderingen in Saoedi-Arabië nauwlettend volgt en riep Riyad en andere staten die streven naar normalisatie op om zich niet aan te sluiten bij krachten die zich verzetten tegen de vrede en de legitimiteit van de Joodse staat.

Het Centraal-Aziatische land met een moslimmeerderheid wordt officieel lid van het Abraham-akkoord, hoewel het al sinds 1992 diplomatieke betrekkingen onderhoudt met Israël – Washington beschouwt de toetreding als een nieuw momentum in het vredesproces.

De bilaterale handel tussen Israël en de Verenigde Arabische Emiraten steeg vorig jaar met 11 % ondanks de regionale spanningen.

De president wil de oorlog in Gaza beëindigen om verdere regionale overeenkomsten te sluiten. Maar hoezeer Jeruzalem hem ook dankbaar is, aan die dankbaarheid moeten grenzen worden gesteld.

Een nieuw hoofdstuk in het Midden-Oosten? Tussen de puinhopen van voorbije oorlogen, mislukte ideologieën en uiteengevallen allianties ontkiemt een mogelijkheid die enkele jaren geleden nog ondenkbaar leek: vrede tussen Syrië en Israël.

De deelname van het Israëlische leger aan de multinationale oefening leidde tot heftige reacties op Arabische sociale mediaplatforms.

De ontmoeting, de eerste tussen Amerikaanse en Syrische staatshoofden in 25 jaar, werd door de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan als “historisch” bestempeld.