“Wij, de Joden, zijn de eigenlijke provocatie, en tot wij verdwijnen, zal de terreur niet ophouden”

Aldus een tweet van Amit Segal, een vooraanstaand politiek commentator, die hij postte kort na de aanslag van dinsdagavond jl. Hij refereerde daarmee aan de aanwezigheid van de moslimpartij in Bennets coalitie terwijl een nieuwe golf van moslimterreur het land overspoelt.

Door Tolik Piflaks | | Onderwerpen: Mansour Abbas, politiek, terrorisme
Een nieuwe golf van moslimterreur heeft rechtse Israëliërs kritiek doen leveren op premier Bennett omdat hij islamisten in zijn coalitie heeft opgenomen. Foto: Avshalom Sassoni / Flash90

De terreuraanslag in Bnei Brak die aan vijf mensen het leven kostte, heeft beelden opgeroepen die de gemiddelde Israëli zich herinnert van zo’n 25 jaar geleden, in de dagen van de Oslo-akkoorden. Het komt zelden voor dat Israëli’s te maken krijgen met terrorisme in Centraal-Israël, en als dat gebeurt, slaat het letterlijk op meer dan één manier dicht bij huis toe.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit tot een zeer levendig politiek gesprek heeft geleid. Aan de rechterkant van de politieke kaart wordt kritiek geuit op de fragiele coalitie van premier Naftali Bennett, die niet alleen wordt verweten dat hij een regering heeft gevormd met linkse partijen, maar ook dat hij zich heeft geschaard achter de islamitische partij Ra’am, met haar nationalistische en pro-islamitische ideologie en twijfelachtige geschiedenis als het gaat om de erkenning van Israël als Joodse staat. Bennett wordt ervan beschuldigd ‘soft’ te zijn ten aanzien van het islamitisch terrorisme, omdat hij afhankelijk is van de stemmen van Ra’am.

Amit Segal, een vooraanstaand politiek commentator, tweette kort na de aanslag van dinsdagavond: “Zolang we het probleem niet erkennen, zullen we niet tot een oplossing kunnen komen… Het falen moet niet worden toegeschreven aan de veiligheidsdiensten, maar is eerder het gevolg van het begraven van onze kop in het zand. Jodenhaat maakt geen onderscheid tussen de Groene Lijn (’67 grenzen), inkomensniveaus, infrastructurele omstandigheden, Joden die de Tempelberg betreden of herdenkingen. Wij Joden zijn de provocatie die het oog doorboort, en totdat wij verdwijnen, zal dit alles, wat hen betreft, niet ophouden. Tenzij we wakker worden…”

Meer dan een reactie op de recente terreur is dit ook een commentaar op de zeer gangbare mening in Israël, vooral in linkse elitekringen, dat het Arabische geweld een reactie is op de systematische discriminatie van de Palestijnen en de Arabische minderheid in Israël.

Bezazel Smotrich, de leider van Religieus Zionisme, een extreemrechtse oppositiepartij, was er snel bij om de terroristische schietpartij in verband te brengen met de regering van Bennett: “Helaas hebben we een regering met terroristische en antizionistische elementen… Je kunt het ISIS noemen, Hamas… maar we hebben een oorlog tussen twee bevolkingsgroepen: de ene wil terugkeren naar zijn vaderland en een land vormen, terwijl hij vrede wil, en de andere bevolkingsgroep probeert ons dat recht al meer dan honderd jaar te ontzeggen.”

Smotrich was vroeger lid van de partij van Bennett, Yamina, maar nu is hij een van de meest uitgesproken critici van de premier, en zijn woorden weerspiegelen een heersend sentiment onder de rechtse kiezers van Israël, die ervan overtuigd zijn dat Bennett hun stem heeft verraden door een links georiënteerde regering te vormen.

Shirly Pinto, een Knesset-lid van Bennetts partij, heeft haar bezorgdheid geuit over dergelijke uitspraken: “Vooral in deze tijd, nu de golf van terrorisme ons treft, moeten we eensgezind zijn. De uitbuitingen en macabere pogingen van de oppositie om onrust te stoken, brengen het voortbestaan van het land in gevaar.”

Dit denkbeeld is een veelgehoord gespreksonderwerp onder de linkse denkers in Israël, die de rechtse partijen beschuldigen van oorlogszucht. Toch is het een recente ontwikkeling om dit soort uitspraken te horen van een lid van Bennett’s partij, gezien het feit dat deze zichzelf nog steeds als politiek rechts beschouwt (de naam van de partij, Yamina, betekent letterlijk “naar rechts”).

Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze verklaring veel woede heeft opgewekt bij rechts, vooral bij degenen die Pinto en haar gelijken ervan beschuldigen het echte probleem niet te zien: dat haar partij een regeringscoalitie heeft gevormd met een partij die op één lijn zit met de Moslim Broederschap.

Yotam Zimri, een rechts georiënteerde televisie- en radiopersoonlijkheid, retweette Pinto’s opmerkingen en voegde er sarcastisch aan toe dat “zij zich realiseerde wat het land in gevaar brengt,” zinspelend op wat hij ziet als Pinto’s gebrek aan vermogen om de duidelijke, echte vijand te herkennen waarmee Israël wordt geconfronteerd.

Alle discussies over deze kwestie leiden terug naar de Bennett-Abbas-lijn. Sinds de nieuwe regering minder dan een jaar geleden werd gevormd, is veel aandacht besteed aan Mansour Abbas, omdat dit de eerste keer in de geschiedenis van Israël is dat een Arabische partij deel uitmaakt van een coalitieregering. Abbas is ook de vicevoorzitter van de zuidelijke tak van de Islamitische Beweging. Dat is geen kleinigheid, gezien het feit dat de noordelijke tak van de Islamitische Beweging in Israël buiten de wet is gesteld.

De gedachten van Abbas, vooral na een terreuraanslag, moeten dus nauwkeurig worden onderzocht. Hij is consequent geweest in het veroordelen van de terreuraanslagen, en deed dat ook deze keer:

“Vandaag vond in Bnei Barak een verachtelijke terreurdaad plaats tegen onschuldige burgers. Ik leef mee met het verdriet van de families en wens een volledig herstel voor degenen die gewond zijn. We worden allemaal geconfronteerd met deze golf van moorddadig terrorisme… de steden van Israël zijn gevuld met Arabische en Joodse burgers, en wie op een moordpad gaat, onderscheidt het ene bloed niet van het andere.”

Velen van links prezen Abbas, terwijl aan de rechterzijde al snel werd gesuggereerd dat de Ra’am-leider Arabische slachtoffers van geweld verwart met de veel vaker voorkomende Joodse slachtoffers. Beide in één adem veroordelen suggereert een valse gelijkwaardigheid, zeggen ze.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox