We laten ons niet bang maken

door Dov Eilon

Pesach staat voor de deur, het feest waarin we de uittocht van het volk Israël vieren, van de slavernij naar de vrijheid. Maar helaas moeten we vandaag nog steeds vechten voor ons bestaansrecht.

Het leven moet doorgaan. Foto: Tomer Neuberg / Flash90

Het is moeilijk te geloven, maar over twee dagen hebben we alweer Pesach. De tijd is echt heel snel voorbij gegaan sinds Poerim. Terwijl we net in de bakkerijen en ook op de markten een enorme variëteit aan Osnei Haman (Hamansoren) kregen aangeboden, worden we nu al zo’n twee weken overspoeld door een enorm aantal Chametz-vrije Pesachkoekjes, waaronder de traditionele Kokus en pindakoekjes.

De traditionele Pesachkoekjes zijn nu overal. (Foto: Hadas Parush / Flash90)

De eerste koekjes die ik een week geleden kocht voor de feestdagen zijn nu alweer op, twee dagen voor Sederavond. We namen telkens een koekje, in de overtuiging dat niemand het zou merken. Gisteren heb ik twee nieuwe pakjes gekocht.

Het goede aan de tijd voor Pesach is de Pesachvakantie, die een week geleden is begonnen op de scholen en begin deze week ook voor de studenten. De verkeersopstoppingen behoren voorlopig tot het verleden. Een ander voordeel is dat ik mijn dochter ‘s morgens niet meer wakker hoef te maken om de trein naar Tel Aviv niet te missen. Nu heb ik een tijdje rust. Maar de dagen voor Pesach zijn ook behoorlijk stressvol. Het is tijd om de woning in orde te brengen, uiteindelijk moet alles schoon zijn voor Pesach-avond. Vooral de broodkruimels die je in elke hoek vindt als je schoonmaakt. We zijn nu niet al te streng met de Pesach-regels, maar we hebben nog veel werk te doen.

Eindelijk hebben we ons normale dagelijkse leven weer terug, maar daarmee hebben we helaas ook weer de oude problemen. Wanneer wij Pesach vieren, vieren wij Israëls uittocht uit de slavernij naar de vrijheid. Maar de laatste weken hebben ons laten zien dat wij nog steeds moeten vechten voor onze vrijheid en voor ons bestaansrecht. Veertien mensen zijn vermoord door terroristen in de laatste drie weken. Minder dan een week geleden schoot een terrorist wild om zich heen in een bar in Tel Aviv, waarbij drie jonge Israëli’s om het leven kwamen omdat zij Joods waren.

Het café in Tel Aviv na de dodelijke aanval. (Foto: Avshalom Sassoni / Flash90)

We zijn weer in zo’n “noodtoestand” stemming. In de media worden de verhalen van de slachtoffers verteld, terwijl we tegelijkertijd horen over het optreden van de Israëlische veiligheidstroepen in Palestijnse steden. Talrijke andere geplande aanslagen zouden daarbij zijn verijdeld.

En midden in deze verwarring, leven wij ons dagelijks leven. Gisteren was onze dochter uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje in een restaurant in Herzlia. De gedachte dat onze dochter ‘s avonds in een druk restaurant zit, vervult me met onrust. De laatste terreuraanslagen vonden steeds na zonsondergang plaats, de stad Herzlia zou wel eens een ander terroristisch doelwit kunnen zijn. Maar kan ik mijn dochter verbieden om haar vriendinnen te ontmoeten? En hoelang moet ik met deze angst leven? Nee, zo kun je niet leven en daarom is onze dochter met haar vriend naar Herzlia gegaan.

Het leven moet doorgaan, we laten ons niet bang maken, want dat is precies wat de terroristen willen bereiken. Wij kiezen voor het leven. En zo zullen we overmorgen op Sederavond, het begin van het Pesachfeest, met het hele gezin aan de feesttafel zitten. Terwijl we de Haggada lezen en Israëls uittocht uit de slavernij in Egypte naar de vrijheid vieren, zullen we tegelijkertijd de slachtoffers van de terroristische aanslagen herdenken. We hebben geen andere keus.

Na de aanslag in Tel Aviv – Israëliërs steken kaarsen aan ter nagedachtenis van de slachtoffers. (Foto: Noam Revkin Fenton / Flash90)

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox