Waarom je wel van Shireen Abu Akleh hebt gehoord, maar niet van Nizar Banat

De eerste is misschien gedood door Israël, dus is het een bekende zaak geworden; de andere is gemarteld en vermoord door de Palestijnen, dus kan het niemand iets schelen

Door Ryan Jones |
De zaak van Shireen Abu Akleh is helemaal niet uniek, behalve dan dat het een kans biedt aan Israëls tegenstanders. (Foto: Wisam Hashlamoun/Flash90)

Dat het Israëlische leger slechte pers het zwijgen probeert op te leggen door journalisten te vermoorden, is niet de enige grove misvatting die door de zaak Shireen Abu Akleh wordt bevorderd. De overdreven aandacht voor de dood van Abu Akleh suggereert ook dat het zeldzaam is dat oorlogsverslaggevers worden vermoord. Maar dat is helemaal niet het geval.

Een paar voorbeelden:

  • In de huidige oorlog tussen Rusland en Oekraïne waren tot 30 mei acht lokale en buitenlandse journalisten gedood;
  • In 2020 zijn wereldwijd vijftig journalisten tijdens hun werk omgekomen. Dit was een laag jaar voor de dood van journalisten;
  • Alleen al in 2012 werden 147 journalisten gedood, een van de hoogste jaarlijkse dodentallen van de afgelopen drie decennia;
  • Sinds 1992 zijn wereldwijd 2.162 journalisten tijdens hun werk om het leven gekomen.

Met andere woorden, hoewel tragisch, is het niet ongewoon dat journalisten worden gedood, vooral in oorlogsgebieden. De manier waarop de Palestijnse Autoriteit deze zaak behandelt, wekt ook opzettelijk de indruk dat zij opkomt voor de vrijheid van meningsuiting, wat al even onwaar is. Shireen Abu Akleh krijgt aandacht en het is een bekende zaak geworden, omdat dit een gelegenheid is om Israël te schaden. De Palestijnse Autoriteit geeft niets om persvrijheid of vrijheid van meningsuiting in het algemeen.

Een goed voorbeeld is Nizar Banat, een andere Palestijnse Arabier die nog niet zo lang geleden overleed toen hij zijn mening gaf. Zijn naam heb je waarschijnlijk nog nooit gehoord, omdat zijn dood niet op het conto van Israël kan worden geschreven. Banat werd gemarteld en vermoord door de Palestijnse Autoriteit en dus kan het niemand iets schelen. Banat stierf in gevangenschap van de Palestijnse Autoriteit in juni 2021. Hij was gearresteerd omdat hij openlijk kritiek had geuit op het regime.

De Palestijnse Autoriteit stelde een showproces in voor de agenten die betrokken waren bij de brute moord, maar Palestinian Media Watch meldde het ongelooflijke nieuws dat deze agenten vorige maand op vakantie zijn gestuurd. Palestijnse functionarissen voerden aan dat ze niet in de gevangenis konden worden gehouden vanwege een uitbraak van het coronavirus. De Palestijnse media hebben niet meer bericht over het proces, dat vermoedelijk nog moet worden hervat, als het dat al ooit zal doen. Dit gedrag is routine in de Palestijnse Autoriteit, die velen hopen om te vormen tot de Staat Palestina in het Bijbelse hart van Israël.

Vorige week bracht de non-profit organisatie UN Watch een rapport uit met details over de duistere geschiedenis van de Palestijnse Autoriteit wat betreft het martelen en doden van gevangenen, waaronder mensenrechtenactivisten, critici (waaronder journalisten), politieke tegenstanders, homoseksuelen en vrouwen. Als de internationale gemeenschap zich werkelijk inzet voor gerechtigheid in het Heilige Land, dan moet zij ophouden te luisteren naar de hartstochtelijke kreten van hen die Israël zonder bewijs willen de legitimeren en zich beginnen te concentreren op de feiten. Alle feiten.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox