LedenVliegroute Taba

Soms merk je pas dat je in vreemde tijden bent beland als de vertrouwde luchthaven zo ingrijpend is veranderd dat hij nu een bedoeïenentaxi, een woestijnweg en een grensovergang in de Sinaï is geworden. Terwijl elders de boarding gate en de duty-free-shop wachten, begint de reis hier met sirenes, bunkers, mogelijke overstromingen en de stille vraag: kom ik überhaupt op tijd aan? Wie vandaag Israël wil verlaten, boekt niet zomaar een vlucht. Hij plant een expeditie. Tussen raketalarm, woestijnritten en geïmproviseerde wachtzalen ontstaat een nieuwe realiteit van het reizen. Die wordt gekenmerkt door weinig comfort, maar biedt daarentegen wel geschiedenis. Het is zo absurd dat je het niet kunt verzinnen. Ergens tussen Eilat en Taba wordt het duidelijk: dit is geen normale vlucht. Dit is een exodus.

DE STENIGE WEG NAAR DE GRENS

Het vertrek zou zondagmiddag zijn. Ik vertrok al op zaterdagmiddag vanuit mijn moschav in de bergen van Jeruzalem, want voor de nacht waren overstromingen aangekondigd in de zuidelijke Negev. Wat als de weg naar Eilat zou worden afgesloten? Ik nam geen risico...