LedenUndercover’ Messias belijdende Jood in een Reform Synagoge

Zittend in mijn kleine studio appartement in Jeruzalem op een Sabbat ochtend, kon ik het geluid horen van muziek in de verte, een knisperende tamboerijn en de melodieuze zangstemmen van mannen en vrouwen. Een 65 jaar oude Reform synagoge, verborgen in het zicht nabij mijn appartement, omgeven door een hoge muur en afgesloten met een gecodeerde poort, gehuld in mysterie.

Als jongvolwassene vergezelde ik mijn Joodse grootmoeder naar de Mizrahi (Midden-Oosterse Joden) synagoge in de buurt voor de sabbat of de feestdagen. Ik voelde me een complete vreemdeling, bijna een ‘goy’ (een heiden).

Hier rommelde ik met een buitenlandse Siddur (gebedenboek) op het balkon van de vrouwenafdeling, terwijl vele oordelende ogen mij onder fel fluorescerend licht aanstaarden. Ik keek naar de mannelijke voorzanger door de spleten van een tussenschot, afgezonderd en elk moment hatend.

Hoewel ik hield van de gebeden, de vriendschap en de poëtische zang, voelde ik me nooit welkom als een licht getinte Ashkenazi Jood onder Mizrahi Joden (Joden afkomstig uit de Arabische wereld) of in het algemeen.

In mijn Messiaanse gemeente bestond onze traditie uit...