(United Hatzalah) Onze vijanden proberen ons misschien te overweldigen met de angst voor raket- en terreuraanvallen – maar ze hebben onze veerkracht verkeerd ingeschat.
Al 18 dagen legt de operatie ‘Brullende Leeuw’ Israël grotendeels plat – het gehuil van de sirenes is sindsdien alomtegenwoordig.
Het dringt door onze telefoons heen, onderbreekt tv-uitzendingen en weerklinkt uit de luchtalarmsystemen in elke gemeente van het land. Het onderbreekt maaltijden, overvalt je midden onder de douche met shampoo in je haar en haalt gezinnen midden in de nacht uit hun slaap – soms meer dan eens.
Elke keer dat dit schrille alarm klinkt, neemt het instinct het over en rennen we naar de schuilkelder.
Maar temidden van onzekerheid en angst is er nog een andere constante: de betrouwbare aanwezigheid van de heldinnen en helden in het oranje.
De vrijwilligers van United Hatzalah zijn binnen enkele minuten ter plaatse – vaak nog voor alle anderen. Ze reageren op alles: hartstilstanden, verkeersongevallen en verwondingen die ontstaan bij de haastige zoektocht naar schuilplaatsen. Op deze momenten vormen zij de dunne scheidslijn tussen chaos en hulp.
Maar er is nog een ander geluid dat deze oorlog begeleidt. Zachter – en toch sterker: de onmiskenbare kreet van nieuw leven.
Sinds het begin van de gevechten hebben tientallen bevallingen, die eigenlijk in ziekenhuizen hadden moeten plaatsvinden, in plaats daarvan plaatsgevonden in woonkamers, schuilplaatsen en ambulances. De omstandigheden zijn allesbehalve ideaal. Het moment is bijna altijd ongelegen – en toch zet het leven zich door.
Zo’n moment deed zich voor na een raketaanval die de omgeving van Beit Shemesh trof. Toen de bewoners voorzichtig uit hun schuilplaatsen kwamen, kwam er een noodoproep binnen: een vrouw was ver in de bevalling – er was geen tijd om een ziekenhuis te bereiken.
Twee vrijwilligers van United Hatzalah, beiden zelf moeders, haastten zich naar de plaats van het incident. Het was hen meteen duidelijk wat er moest gebeuren. Er zou geen rit naar het ziekenhuis zijn, geen uitstel. De bevalling zou precies daar plaatsvinden.
Ervaren, kalm en nauwkeurig veranderden ze hun ambulance in een geïmproviseerde verloskamer. Buiten hing de spanning van de net verstomde sirene nog in de lucht. Binnen veranderde de sfeer echter. Binnen enkele minuten veranderde een plek die normaal gesproken gekenmerkt wordt door urgentie, in een ruimte van stille geborgenheid, waar nieuw leven ter wereld kwam.
Op dat moment was het contrast nauwelijks te missen: een realiteit gekenmerkt door inkomende raketten – beantwoord door de komst van nieuw leven. Dit is geen uitzondering. Het is de essentie van het leven in Israël in oorlogstijd.
In het hele land, in steden en dorpen die onder vuur liggen, doen de vrijwilligers van United Hatzalah wat Israëli’s altijd hebben gedaan: ze rennen naar de plek waar anderen instinctief zouden vluchten.
Niet uit roemzucht of voor een beloning, maar uit verantwoordelijkheid.
United Hatzalah Israel is de grootste onafhankelijke, non-profit en volledig vrijwillige noodhulp- en reddingsorganisatie van het land en zorgt voor de snelste medische eerste hulp in heel Israël. Hun gratis diensten staan ter beschikking van iedereen – ongeacht afkomst, religie of nationaliteit.
United Hatzalah beschikt over meer dan 5.000 vrijwilligers in het hele land, die de klok rond paraat staan – 24 uur per dag, zeven dagen per week, 365 dagen per jaar. Met behulp van GPS-technologie en de kenmerkende Ambucycles bereikt het netwerk van hulpverleners een gemiddelde responstijd van minder dan drie minuten.
Het doel van de organisatie is om zo snel mogelijk ter plaatse te zijn bij een medisch noodgeval en de patiënt professioneel en adequaat te verzorgen totdat een ambulance arriveert – waardoor meer mensenlevens worden gered.
Zo is er de paramedicus die midden op een begraafplaats een hartstilstand behandelde, terwijl boven hem de sirenes loeiden. Of een team van vrouwelijke ambulancepersoneelsleden dat een nieuwe immigrant uit Frankrijk hielp die na een raketaanval door paniek werd overweldigd. En talloze anderen die gewonden – zowel lichamelijk als geestelijk – hebben verzorgd in woningen, op straat en zelfs op weg naar schuilplaatsen.
Dit zijn verhalen van heel gewone mensen die buitengewone dingen doen – leraren, ouders, studenten, zakenmensen. Dit is het DNA van Israël. Een kracht die maar al te vaak verkeerd begrepen wordt door degenen die ons willen vernietigen.
Onze vijanden proberen ons misschien te breken door angst voor raketten en terreur – maar ze miskennen wat er na het sirenegeluid gebeurt: het instinct om te helpen, het gevoel van gezamenlijke verantwoordelijkheid, de vaste wil om niet alleen te overleven, maar ook te leven.
Ze zien niet het oranje dat door het weefsel van onze blauw-witte natie loopt. Maar wij zien het elke dag – in oorlog en in vrede. Het is gewoon wie we zijn.
En lang nadat de sirenes zijn verstomd, zal het niet de echo van angst zijn die blijft. Maar de klank van vreugde: de kreet van een pasgeboren kind – luider dan welke sirene dan ook.
“Brullende Leeuw“: cijfers tonen omvang van oorlog tegen Israël
Het dilemma van Israël met betrekking tot Libanon
De fantasiefabriek: Waarom mensen leugens over Israël verspreiden
