Opnieuw steekt het christelijk antisemitisme de lelijke kop op

De Presbyteriaanse Kerk beschuldigt Israël van apartheid, vergelijkt het met nazi-Duitsland en probeert antisemitisme uit het woordenboek te schrijven.

Antisemitisme is ook elke poging om de Joden hun terugkeer naar huis te ontzeggen. (Foto: Yoav Ari Dudkevitch /Flash90)

Vorige maand werd ds. Jerry Pillay, voormalig algemeen-secretaris van de Uniting Presbyterian Church in Zuidelijk Afrika, gekozen om de Wereldraad van Kerken (WCC) te leiden. Dit is een prestigieuze en invloedrijke positie. Toch heeft ds. Pillay de behandeling van de Palestijnen door Israël vergeleken met “apartheid” en sprak hij in 2016 zelfs over het “uitsluitende en gewelddadige karakter van het Israëlische zionistische project”. Dit zou christenen van alle achtergronden zorgen moeten baren.

Heeft de Kkrk inmiddels niet geleerd dat antisemitisme niet goed samengaat met de leer van Jezus? En dat antizionisme vaak een onderliggend antisemitisme maskeert?

Dit geldt in het bijzonder voor ds. Pillay, die als decaan van de Universiteit van Pretoria toch beter zou moeten weten. Als zwarte Zuid-Afrikaan begrijpt hij immers de ware aard van de apartheid en hoe slecht die was. Onder de Zuid-Afrikaanse apartheid hadden zwarten helemaal geen rechten. Dat is in de verste verte niet het geval onder de Israëlische Arabieren. Zij maken 20% van de bevolking uit en hebben volledige wettelijke rechten. Zij worden gekozen en geselecteerd als leiders in de hele Israëlische samenleving op de hoogste niveaus, ook als leden van de regering. Er zijn twee Arabische partijen in de Knesset, terwijl Arabische rechters zitting hebben in het hele Israëlische rechtssysteem, van het Hooggerechtshof tot aan de plaatselijke arbeidsrechtbanken. Arabische Israëli’s zijn aanwezig in alle sectoren van de media en zijn actief in de gezondheidszorg en in bijna elke bedrijfssector. Velen van hen dienen zelfs in het Israëlische leger en bij de veiligheidsdiensten.

Waar is de apartheid?

Helaas heeft de WCC, door ds. Pillay in deze hoge leidinggevende rol in de Wereldraad van Kerken te verheffen, ook zijn antizionisme en antisemitisme verheven.

Ds. Pillay zou kunnen antwoorden dat hij het alleen had over de behandeling van de Palestijnen die in de Gazastrook, Judea en Samaria wonen. Maar ook daar zijn de beschuldigingen vals, want de Israëlische regering heeft geprobeerd eerlijke en rechtvaardige oplossingen te vinden voor de mensen die daar wonen, maar de Palestijnse leiders hebben hun eigen volk consequent in de steek gelaten. Beschuldigingen van “apartheid” zijn niet van toepassing.

Ironisch genoeg, maar niet verrassend, binnen enkele dagen na de aankondiging dat ds. Pillay de WCC zou leiden, keurde het comité voor internationale betrokkenheid van de Presbyteriaanse Kerk van de VS een verklaring goed dat “Israëls wetten, beleid en praktijken met betrekking tot het Palestijnse volk voldoen aan de internationale juridische definitie van apartheid” en steunde de instelling van een “Nakba-herdenkingsdag”. Zij verklaarden: “Israëls wetten, beleid en praktijken met betrekking tot het Palestijnse volk voldoen aan de internationale juridische definitie van apartheid,” en beweerden dat de Palestijnen systematisch worden onderdrukt met het doel van raciale overheersing. De Presbyteriaanse Kerk (PCUSA) beweert dat Arabieren die in Israël en het Bijbelse Judea en Samaria wonen “een inferieure status” hebben en dat Palestijnen niet in staat zijn deel te nemen aan het “politieke, sociale, economische en culturele leven van hun land”.

De PCUSA gaat voorbij aan het feit dat de Israëlische wet van toepassing is op alle Israëlische burgers – Arabieren en Joden – en dat de Palestijnen vallen onder de wetten van de Palestijnse Autoriteit, en beweert dat er twee soorten wetten bestaan voor Israëliërs en Palestijnen, en dat deze wetten de Palestijnen onderdrukken en discrimineren. Ook wordt beweerd dat Palestijns land en water zijn gestolen door “uitsluitend door Joden bewoonde nederzettingen” en dat Palestijnen de vrijheid van verblijf en beweging is ontzegd en in “aparte reservaten en getto’s” leven. Deze beschuldigingen zijn even onjuist en overdreven als lelijk, terwijl de overgrote meerderheid van de Palestijnen onder de autonome Palestijnse Autoriteit leeft.

Ds. Pillay en de PCUSA gaan echter verder dan de laster van apartheid. Zij lijken geen rekening te houden met de Palestijnse delegitimatie van Israëls bestaansrecht. En wat te denken van de gestage stroom van aanvallen op Israëlische Joden, vaak aangespoord door de retoriek van Palestijnse leiders? Is er geen andere kant aan het verhaal?

Opmerkelijk is dat de PCUSA, ondanks haar extreme vooroordelen en, zo zou je kunnen stellen, ketterse overtuigingen, een vredestichter wil zijn. Zij verklaren dat hun standpunt “wordt nagestreefd met de hoop dat het zal leiden tot een vreedzame verzoening voor het volk van Israël en Palestina, vergelijkbaar met wat er in Zuid-Afrika gebeurde toen de apartheid internationaal werd erkend.” Dus, net zoals “christenen zich in de jaren vijftig uitspraken tegen segregatie in de Verenigde Staten en later tegen apartheid in Zuid-Afrika,” vandaag, “moeten zij opnieuw hun stem verheffen en Israëls discriminatie tegen Palestijnen veroordelen en een naam geven aan de misdaad tegen de menselijkheid die deze discriminatie vertegenwoordigt, de misdaad van apartheid.”

“Misdaad tegen de menselijkheid?” Werkelijk?

Een van de elementen van antisemitisme is Joden aan een andere norm houden dan anderen. Dus vragen wij, waar zijn de PCUSA-resoluties die werkelijke misdaden tegen de menselijkheid veroordelen in plaats van deze hatelijke beschuldiging alleen aan Israël toe te schrijven? Maar blijkbaar was het niet genoeg voor de PCUSA om een verkeerde voorstelling te geven van wat apartheid was en hoe het niet van toepassing is op Israël. De resolutie ging zelfs nog verder door de Holocaust aan te halen. “Na de Tweede Wereldoorlog, toen de gruwelen van de nazi-holocaust aan het licht kwamen, zeiden Joden over de hele wereld ‘dit nooit meer’. En dit wordt nu gebruikt tegen het Joodse volk in Israël, dat nog steeds in een dagelijkse strijd om te overleven verwikkeld is?

De verklaring vervolgt: “Ook christenen hebben gezworen dat zij nooit meer zullen zwijgen als een regering wetten aanneemt die de overheersing van een etnische groep over een andere etnische groep tot stand brengen en handhaven door middel van systematische scheiding, onderdrukking en ontzegging van fundamentele mensenrechten. Zwijgen tegenover het kwaad was toen verkeerd, en is ook nu verkeerd”. Dus vandaag zijn de Israëlische Joden de nazi’s en zijn de Palestijnen de onschuldige Joden. Schaamt de PCUSA zich niet? Is de denominatie zo doof voor de historische en hedendaagse realiteit?

En er is nog meer.

Om beschuldigingen tegen te gaan dat de PCUSA antisemitisch is, adviseerden de leiders dat de kerk verwijzingen naar antisemitisme zou vervangen door “anti-Joods”, waarbij ze beweerden dat antisemitisme “naast onze Joodse broers en zussen ook andere bevolkingsgroepen omvat”. Maar zoals wij allen weten, werd de term “antisemitisme” alleen voor Joden gebruikt, niet voor alle Semitische volkeren, zoals de Arabieren van vandaag of de Babyloniërs van vroeger. Er is hier geen enkele dubbelzinnigheid, maar in plaats van beschuldigd te worden van antisemitisme (zeker een terechte beschuldiging), wil de PCUSA het woordenboek herschrijven. Wat zeg je nu? Wat zou Jezus zeggen?

Michael L. Brown, Ph.D. is gastheer van de Line of Fire radio-uitzending en auteur van Resurrection. Jonathan Feldstein is voorzitter en CEO van de Genesis 123 Stichting, Genesis123.co en RunforZion.com.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox