LedenHet meest vervolgde volk bouwde een succesvolle staat op

Ze’ev Jabotinsky schreef in 1923 dat de Jood een vorst is – ongeacht de omstandigheden. Dat Joodse waardigheid niet afhankelijk is van erkenning door de wereld en dat Joodse soevereiniteit geen toestemming van de wereld behoeft. Een eeuw later bewijst de staat Israël zijn stelling.

In januari 1948, enkele weken voor de onafhankelijkheid en met het zicht op een onvermijdelijke oorlog met vijf Arabische legers, stuurde de grondlegger van Israël (en enkele maanden later de eerste premier) David Ben-Gurion Golda Meir naar de Verenigde Staten om geld in te zamelen. Ze kwam met tien dollar op zak aan in New York. De verantwoordelijken hoopten dat ze misschien zeven of acht miljoen dollar bij de Amerikaans-joodse gemeenschap zou kunnen inzamelen.

Ze stelde zichzelf een doel van 25 miljoen dollar.

Meir keerde met 50 miljoen dollar terug naar Israël, nadat ze in Chicago had gesproken en 19 steden had bezocht – zonder aantekeningen, zonder voorbereiding, gedreven door niets anders dan de morele last van de komende gebeurtenissen. Ben-Gurion schreef later: “Op een dag, wanneer de geschiedenis wordt geschreven, zal...