Ik ben blij u vandaag te mogen verwelkomen op deze nieuwe dag. Maar ik zal me eerst even voorstellen: ik ben Ayala Shalmayev, in Zwitserland geboren als Tabea in een christelijk gezin. Mijn ouders hebben ons als kinderen de liefde voor het volk en het land Israël al in de wieg meegegeven, bij wijze van spreken. Toen ik 18 jaar oud was, ging ik zeven maanden lang naar een kibboets en keerde steeds weer terug naar Israël en reisde met vrienden en broers en zussen door het land.
Op mijn zesde Israëlreis werd ik verliefd op een Joodse Israëli. We zijn getrouwd en hebben enkele jaren in Zwitserland gewoond. In deze tijd bekeerde ik me ook tot het jodendom en nam de Joodse naam Ayala aan. Twee maanden na de geboorte van ons vierde kind hebben we Aliyah gemaakt. Drie jaar later werd het vijfde kind geboren. Nu wonen we al 6,5 jaar in Israël.
Na het eerste jaar in Modi’in te hebben gewoond, huurden we een huis in de nederzetting Na’ale, die een kwartier ten noorden van Modi’in ligt. Het verlangen naar een eigen huis werd steeds groter. Omdat we in onze nederzetting ons thuis in Israël hebben gevonden en daar al jaren ijverig wordt gebouwd, hebben we slechts enkele weken nadat ze begonnen zijn met de bouw van deze huizen een koopcontract getekend. We hebben veel meegemaakt over het bouwen in Israël.
הכל יהיה בסדר, hakol yihyeh beseder, Alles komt goed
Gedurende de hele bouwperiode hebben we van opzichters en bouwvakkers steeds weer de zin ‘maak je geen zorgen, alles komt goed’ gehoord. Totdat ik op een gegeven moment antwoordde, dat het juist deze zin was die me ongerust maakt! Ik vond dit antwoord bijvoorbeeld ongepast toen ik een arbeider erop wees dat in de keuken in een hoek van twee buitenmuren niet echt 90 graden was. Vervolgens voegde hij aan de zin toe: ‘Uiteindelijk alles komt goed’.
Ook stond er bijvoorbeeld een muur tussen de keuken en de woonkamer, hoewel we van tevoren hadden gezegd dat we die niet wilden. Het antwoord van een bouwvakker: ‘Ja, het is geen probleem om deze muur weer af te breken’. Toen werden de verkeerde deuren geplaatst, maar het was natuurlijk geen probleem om ze weer te vervangen. Een gebroken keramische tegel op de muur in een van de badkamers maakte ons een beetje wantrouwend: die was niet op de muur gebroken, wat betekent dat hij al gebroken was, maar toch op de muur werd gelijmd.
We waren er niet eens zo erg verbaasd over, dat alle stopcontacten in de keuken op verschillende hoogtes zaten. Maar ook dat werd op ons aandringen vanzelfsprekend hersteld. Mijn man is minstens twee keer per week op de bouwplaats en controleert die stap voor stap. Aangezien ons nieuwe huis slechts ongeveer 200 meter verwijderd is van het huidige, is het wat makkelijker om de arbeiders in de gaten te houden.
Maar waarom zouden we ons zorgen maken? Hakol yihyeh beseder, alles komt goed, is een van de eerste Hebreeuwse zinnen die je hier in het land leert. En nu verheugen we ons op de komende verhuizing, die in juni zal plaatsvinden. Oorspronkelijk werd ons oplevering in september 2019 beloofd, misschien al in de zomervakantie van 2019. Het feit dat het juni 2020 zal zijn, ligt immers binnen de grenzen, we nemen de zaken hier niet zo nauw als in Zwitserland.
Zonsondergang, gezien vanuit Na’ale, met in de verte de skyline van Tel Aviv. (Foto: Ayala Shalmayev)
En nu het weer voor vandaag in Israël:
Overwegend bewolkt met verspreide regenbuien in het noorden en het midden van het land. Het blijft te koud voor het jaargetijde.
Voor vandaag worden de volgende maximum temperaturen verwacht: Jeruzalem 9 graden, Tel Aviv 15 graden, Haifa 14 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 17 graden, bij de Dode Zee 20 graden, Be’er Sheva 15 graden, Eilat aan de Rode Zee 20 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is nog eens twee centimeter gestegen en ligt nu 210,53 meter onder de zeespiegel.
En nu, samen met mijn collega’s van Israel Today, wens ik u een prettige donderdag.
Shalom uit Jeruzalem!
Ayala