Feest in de loofhut

Sukkot is een feest van vreugde, al het andere is bijzaak. Slaaptekort komt veel voor tijdens deze zeven dagen.

Door Michael Selutin | | Onderwerpen: Loofhuttenfeest
Loofhuttenfeest is de juiste vertaling voor Sukkot: het is feest in de loofhut. Foto: David Cohen/Flash90

In de bijbelse beschrijving van het Loofhuttenfeest staat een vers dat verschrikkelijke gevolgen heeft gehad voor het Joodse volk door de geschiedenis heen:

“…en gij zult u zeven dagen verheugen voor het aangezicht van de Here, uw God.” (Deut. 23:40)

Dit onschuldige vers verplicht Joden om zich te verheugen tijdens het Loofhuttenfeest (Sukkot) en zoals de gewoonte is, wordt dit heel letterlijk genomen. Het betekent dat Joden een speciale inspanning doen om vreugdevol te zijn. En hoe word je vrolijk? Dat klopt, met luide muziek en wijn (in mijn gemeenschap kan dat ook whisky zijn).

Dit gebod om vrolijk te zijn wordt net zo serieus genomen als het gebod om koosjer te eten of om niet te werken op Sjabbat. Er wordt dan ook harde muziek gedraaid op alle balkons waar een bladhut is opgezet, en ‘s avonds gaat het feest pas echt los.

Voor mensen zoals ik, die lichte slapers zijn, is Sukkot een erg moeilijke tijd. Gelukkig is het net zo goed een gebod om niet in de Tabernakel te slapen als dat niet kan, en daar maak ik graag gebruik van. Maar dat betekent niet dat ik goed kan slapen. Want de muziek van de feestjes in de Tabernakel van mijn buren is nog steeds heel goed te horen in mijn slaapkamer.

Dus sliep ik de Sukkot-nachten met oordopjes in mijn slaapkamer en dat werkte vrij goed. Op woensdagavond was het echter zeer aangenaam weer en ik nam me voor om te proberen in mijn bladhut te slapen. Ik had mijn meest verbaasde vrouw nog niet over mijn gewaagde plan verteld of ons huis ging uit zijn dak, want de benedenburen waren met hun feestje begonnen en draaiden de muziek op volle toeren.

Het was nog nooit zo luid geweest in ons gebouw en toen ik vanaf mijn balkon naar beneden keek, schrok ik toen ik zo’n 20 tieners in de bladerhut van de buren zag. Tieners zijn het ergst als het op feestjes aankomt, niet alleen omdat ze van lawaai houden, maar ook omdat ze naar vreselijke muziek luisteren.

De bladhut van de buren is twee verdiepingen lager dan mijn bladhut, waar het bamboedak op en neer stuiterde op de maat van technomuziek. Van slapen was geen sprake en het leek er niet op dat het feest om 23.00 uur afgelopen zou zijn, zoals de bedoeling is.

Dus ging ik terug naar bed met oordopjes in mijn comfortabele slaapkamer, maar de muziek filterde nog steeds door mijn oordopjes. Op een gegeven moment werden de luidsprekers uitgezet, misschien had iemand geklaagd, maar het gezang en lawaai gingen door. De nacht was dus vrij kort, maar dat weerhoudt niemand ervan om vrolijk door te gaan.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox