De Baal Shem Tov zegt dit: “Verdriet sluit de hemelpoorten, gebed opent gesloten poorten, en vreugde heeft de kracht om door muren heen te breken!”
Dus wat is vreugde eigenlijk?
Vreugde is de poort naar goddelijkheid.
Vreugde is vervulling omwille van zichzelf.
Identificatie met de grote Schepper God in zijn allergrootste schepping: de schepping van de mens.
Wij zijn onze schepping!
Vreugde is ons gegeven zodat we met God onze schepping, ons leven, onze vrijheden, onze mislukkingen en onze wederopstanding kunnen vieren.
Ons hele leven is een bron van vreugde in de keuze die we hebben gekregen en de oneindige mogelijkheden voor groei, leren en vervulling.
Bewuste studie van de aard van vreugde zal ons helpen om volwassen te worden en het te beheersen.
Maar zoals elke studie, wordt het in het begin technisch gedaan en in een gevorderd stadium wordt het een ingesleten gewoonte in ons.
Zo is het ook met vreugde: deze staat moet geoefend worden zodat hij een tweede natuur voor ons wordt.
Het is nodig om naar binnen te kijken en de dingen die we in het leven doen te herkennen die ons een gevoel van transcendentie van de ziel geven.
Hoe meer we observeren, hoe meer we begrijpen, en we kunnen leren om die vreugde steeds meer vrij te laten.
Om ware vreugde te bereiken die substantie heeft.
Er moet onderscheid gemaakt worden tussen een materiële ervaring en een spirituele ervaring die ons in essentie verbindt met vreugde.
Dit onderscheid maakt tussen de dingen die we aanvankelijk uit groot enthousiasme doen, een soort passie die met de tijd vervaagt tot ze ons met een leegte achterlaat.
Het is een materiële ervaring, een fysieke ervaring, die niets met vreugde te maken heeft.
Als we daarentegen kijken naar de ervaringen waar we naar moeten streven en naartoe moeten bewegen, dan zijn deze ervaringen minder impulsief en vol passie.
We zullen merken dat hoe dieper we erin gaan, hoe sterker ze worden en ons vullen met een gevoel van innerlijke opwinding en kracht. Het tegenovergestelde van leegte en ruimte.
Dit zijn spirituele ervaringen die ons verbinden met ware vreugde.
In de Joodse religie wordt vreugde beschreven als een zeer positieve zielskwaliteit waar de mens naar moet streven, een kwaliteit die hem naar de perfectie van het spirituele werk leidt en de volledige staat van de mens aangeeft.
Dat wil zeggen, geluk en vreugde worden niet bereikt door zelfbevrediging, maar door trouw aan een hoger doel.
Hoe meer we ons met deze dingen bezighouden, hoe meer vreugde er in ons zal groeien.
De vreugde waar ik het over heb is niet de vreugde van lawaai of “disco”.
Het is een stille vreugde die voortkomt uit een innerlijke plaats die verbonden is met je wezen.
En gij zult blij zijn op uw feest, gij, en uw zoon, en uw dochter, en uw dienstknecht, en uw dienstmaagd, en de Leviet, en de vreemdeling, en de vaderloze, en de weduwe, die binnen uw poorten zijn. (Deut. 16:14)
Zeven dagen lang zult gij dansen voor de Here, uw God, op de plaats die de Here verkiest. Want de Here, uw God, zal u zegenen met al uw koren en met al uw arbeid, en gij zult gelukkig zijn. (Deut. 16:15)
In het Jodendom nam men het begin van het vers en het einde van het vers dat erop volgde en voegde ze samen om hetzelfde lied te zingen dat gezongen wordt op Sukkot in het bijzonder en op vreugdevolle dagen in het algemeen.
En jullie waren blij op jullie feestdag en jullie waren alleen maar blij (ושמחת בחגך והיית אך שמח, V’samachta b’chagecha v’hayita ach same’ach)