Een getuigenis voor alle naties

Wereldwijd bereik van het evangelie biedt antwoord op wereldchaos, nu Joden en Arabieren in toenemende mate samen Jezus aanbidden in Messiaans-Joodse gemeenten in heel Israël.

Door Charles Gardner |
Sukkot wordt door gelovigen in Jezus gezien als het symbool van de "inwoning" van de Heer te midden van zijn volk, en het seizoen van zijn uiteindelijke terugkeer. Foto: Olivier Fitoussi/Flash90

Ik moet steeds denken aan de buitengewone reacties op het overlijden van koningin Elizabeth II vorige maand, en aan de verbazingwekkende evangelische nalatenschap die zij heeft nagelaten.

De meesten van ons hier in het Verenigd Koninkrijk wisten dat haar christelijk geloof enorm belangrijk voor haar was, maar wie had kunnen voorspellen dat haar begrafenisdiensten zo duidelijk gericht zouden zijn (op haar aanwijzing, zo blijkt) op de unieke waarheid over Jezus als de enige weg naar God? En dat het zou worden uitgezonden naar 4,1 miljard mensen – 53% van de wereldbevolking – meer kijkers, in feite, dan enige andere gebeurtenis in de wereldgeschiedenis?

Het was inderdaad een duidelijk voorteken van de op handen zijnde terugkeer van onze Heer, die, toen hem werd gevraagd naar de tekenen die het einde van het tijdperk zouden aangeven, sprak over oorlog, geweld, bedrog en immoraliteit, en eraan toevoegde:

“Door de toename van goddeloosheid zal de liefde van de meesten verkillen, maar degene die standhoudt tot het einde zal gered worden. En dit evangelie van het koninkrijk zal in de hele wereld gepredikt worden als een getuigenis voor alle volken, en dan zal het einde komen.” (Matteüs 24:12-14)

En nu zijn we getuige van een wereldwijd publiek dat het glorieuze evangelie hoort over hoe Jezus stierf zodat wij zouden leven, en vervolgens opstond uit de dood om zijn goddelijke geloofsbrieven te bewijzen.

Ik geloof dat God de aandacht van de wereld probeert te trekken als nooit tevoren, en de koningin, zijn trouwe volgeling, gebruikt om mannen en vrouwen een nieuwe kans (misschien een laatste kans) te bieden om zijn oproep om Jezus te volgen te horen.

Over de hele wereld blijven andere discipelen deze boodschap verspreiden, die zeker het antwoord is op onze toenemende problemen, vooral wat betreft het verbreken van relaties, of het nu gaat om families, naties of etnische groepen die met elkaar overhoop liggen.

Enkele vrienden van mij zijn net terug van een evangelisatiecampagne in de straten van Warschau in Polen onder de titel “Leven uit de dood”. Dit was een stad en een land waar tijdens het nazi-tijdperk miljoenen Joden werden vermoord. Maar Joodse en niet-Joodse volgelingen van Jezus wilden de hoop herstellen voor een volk dat verwoest was door de herinneringen aan deze verschrikkelijke genocide.

Hoewel het duidelijk een uitdaging was, was het ook een bijzondere vreugde en voorrecht voor Joodse gelovigen in Jezus om terug te keren naar de stad waar zoveel van hun mensen waren omgekomen. Maar zij vervulden een profetie die de apostel Paulus bijna twee millennia eerder deed, toen hij in zijn brief aan de Romeinse christenen uitlegde dat de nationale afwijzing van Jezus door zijn eigen volk slechts van tijdelijke aard was.

Het had de heidenen in staat gesteld te profiteren van het noodzakelijke offer van Christus als het “Pesachlam” dat stierf voor de zonden van de wereld. Het Joodse volk had inderdaad samengespannen met de Romeinse beulen om Jezus ter dood te laten veroordelen. Zonder hen had het niet kunnen gebeuren. Als het aan Pilatus, de Romeinse gouverneur, had gelegen, was hij gespaard gebleven omdat hij (in Romeinse ogen) geen misdaad had begaan die de dood waard was. Maar de Joden vonden van wel – omdat hij had gelasterd door te beweren dat hij God was.

Maar natuurlijk moest Jezus sterven, zoals Jesaja had voorspeld. (Jesaja 53:10) Het was Gods wil. Wij hadden nooit vergeving kunnen vinden zonder zijn offer.

In Gods eeuwige plan bracht de ‘onrechtvaardige’ kruisiging van Christus dus verzoening in de wereld door het evangelie. En in zijn betoog dat God nog niet klaar is met de Joden, betoogt Paulus vervolgens dat “als hun verwerping de wereld verzoening heeft gebracht, wat zal hun aanvaarding dan anders zijn dan leven uit de dood?”. (Romeinen 11:15) En hij zei verder dat er een dag zal komen waarop “heel Israël zal worden gered” (Romeinen 11:26).

Een Joodse man die deelnam aan de outreach in Warschau zei dat hij Yeshua (Hebreeuws voor Jezus) had gevraagd om zijn zonden te vergeven, en voegde eraan toe: “Hij vulde mijn leven met echte betekenis:

“Hij vulde mijn leven met echte betekenis. Nu deel ik in de straten van Warschau dit goede nieuws. Ik ben God zo dankbaar dat Hij mijn leven heeft veranderd, en Yeshua is mijn persoonlijke Redder en Heer.”

Ondertussen heelt het evangelie verdeeldheid in Israël zelf, waar een man met een moslimachtergrond de liefde en waarheid van Jezus verspreidt. Ik mag niet in detail treden, maar hij werd gelovig nadat Jezus in een droom aan hem was verschenen en werkt nu samen met Joodse en niet-Joodse gelovigen om de armen van Gaza te voeden en te kleden, terwijl hij ook de beste Israëlische ziekenhuisbehandeling biedt aan zeer zieke kinderen uit de enclave.

In feite aanbidden Joden en Arabieren Jezus samen in Messiasbelijdende Joodse gemeenten in heel Israël, waarmee een andere profetie van Paulus in vervulling gaat, ditmaal over het afbreken van de barrières tussen Jood en niet-Jood, waardoor “één nieuwe mens” in Christus ontstaat (Efeziërs 2:14-16).

Blijkbaar werd het kijkcijferrecord dat door de begrafenis van de koningin werd gebroken, eerder gevestigd door de openingsceremonie van de Olympische Spelen van Atlanta in 1996. En dat was zonder mijn hulp! Ik probeerde mijn slaap in te halen tijdens een familiereünie op de British Open golfkampioenschappen aan de kust van Lancashire. Ik deelde een kamer met mijn oudere broer die, door het tijdsverschil, de hele nacht opbleef om naar de atletiek te kijken! Maar ik kan maar één sport tegelijk aan.

Toch was ik getuige van het succes van het evangelie (naast golf) toen de winnaar van dat jaar, de Amerikaan Tom Lehman, vrijmoedig getuigde dat zijn geloof in Jezus centraal stond in zijn leven.

Nu zijn we getuige van een explosie van evangelieverkondiging te midden van een wereld in crisis. Nu de terugkeer van Jezus waarschijnlijk zo dichtbij is, is het heel toepasselijk dat we op het punt staan het Loofhuttenfeest te vieren, dat algemeen wordt beschouwd als vervuld door de wederkomst van Christus, met de nadruk op Gods aanwezigheid en voorziening.

Jezus kwam om te wonen (of tabernakel) bij zijn oude volk, en zal dat opnieuw doen wanneer zij hem opnieuw verwelkomen met de woorden:

“Gezegend is hij die komt in de naam van de Heer.” (Matteüs 23:39)

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, verkrijgbaar bij Amazon; Peace in Jerusalem, verkrijgbaar bij olivepresspublisher.com; To the Jew First, A Nation Reborn, en King of the Jews, alle verkrijgbaar bij Christian Publications International.

 

 

 

 

 

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox