Maandag kwamen tientallen mensen bijeen bij de Israëlische ambassade in Washington om de eerste verjaardag te herdenken van de moord op Yaron Lischinsky en Sarah Milgrim – ambassademedewerkers die op 21 mei 2025 werden doodgeschoten voorafgaand aan een evenement van het American Jewish Committee in Washington.
Het stel, dat van plan was zich te verloven, had deelgenomen aan een bijeenkomst voor jonge diplomaten in het Capital Jewish Museum, op ongeveer een mijl afstand van het Witte Huis, toen Elias Rodriguez hen vermoedelijk neerschoot toen ze het gebouw verlieten.
Rodriguez zou op de plaats delict ‘Free Palestine’ hebben geroepen, en volgens zijn aantekeningen probeerde hij naar verluidt gewapend geweld te rechtvaardigen ter ondersteuning van de inwoners van de Gazastrook. Het Openbaar Ministerie heeft aangekondigd de doodstraf te zullen eisen en heeft onlangs aanklachten wegens terrorisme toegevoegd.
Lischinsky en Milgrim hadden een foto van zichzelf, glimlachend, van het evenement met collega’s gedeeld. Ongeveer acht minuten later werden ze gedood.
‘Een enkele foto werd een laatste afscheid, waarvan niemand van ons wist dat hij het zou ontvangen’, zei Sawsan Hasson, minister van Publieke Diplomatie bij de ambassade, tegen de aanwezigen.
Collega’s van het paar kwamen maandag samen met familieleden van Lischinsky en Milgrim, Israëlische functionarissen en anderen om de eerste ‘verjaardag‘ van hun overlijden te herdenken.
‘Het verdriet duurt voort, maar we hebben de grootste generatie joodse jongeren in de geschiedenis van het joodse volk’, zei Jechiel Leiter, de Israëlische ambassadeur in de Verenigde Staten, tegen JNS.
‘Sarah en Yaron zijn aan het front omgekomen in de strijd voor het voortbestaan van het joodse volk en de veiligheid en verdediging van Israël’, aldus de ambassadeur. ‘Daarin vinden we troost in het feit dat we dankzij hen en door hen sterk zullen blijven en onze positie en onze veiligheid zullen versterken.’
Robert Milgrim, de vader van Sarah, zei tegen de aanwezigen dat ‘we bewust moeten stilstaan bij wat Sarah in haar korte leven heeft geprobeerd te bereiken’.
‘Het is heel gemakkelijk om de hoop te verliezen, en zelfs als je hoop hebt, is er nog meer nodig’, zei hij. ‘Ik zie Sarahs nalatenschap in de boodschap om andere mensen te inspireren, haar werk voort te zetten, de dialoog voort te zetten, mensen bij elkaar te brengen.’
Sarahs moeder, Nancy Milgrim, vertelde de aanwezigen dat er ter ere van Sarah honderden bomen zijn geplant en drie beurzen zijn ingesteld, ‘die studenten in staat zullen stellen in Sarahs voetsporen te treden om vredesbevordering en milieu-initiatieven te stimuleren’.
‘Sarah en Yaron belichaamden het beste van de openbare dienst, vriendelijkheid, bescheidenheid, toewijding en oprechte zorg voor anderen, zei Efrat Hochstetler, adviseur voor publieke diplomatie bij de ambassade, tegen de aanwezigen.
‘Ze waren collega’s, vrienden en gewaardeerde leden van onze ambassadefamilie’, zei ze.
Het gemis van Lischinsky en Milgrim is ‘diep voelbaar’, zei Hochstetler. ‘Dat geldt ook voor de blijvende invloed van wie ze waren en wat ze hebben bijgedragen aan het leven van de mensen om hen heen.’
‘Onbeschrijfelijk tragisch’
Sommigen hadden moeite om het beeld van Lischinsky en Milgrim als vredestichters en bruggenbouwers te rijmen met de manier waarop zij om het leven zijn gekomen.
‘Het is onbeschrijfelijk tragisch dat de overtuigingen die hen tot hun werk hebben geleid, hen tot doelwitten van blinde haat en moorddadig geweld hebben gemaakt’, zei de Israëlische president Isaac Herzog in een vooraf opgenomen boodschap.
‘In de geest van blinde haat werden ze niet als Sarah en Yaron het doelwit’, zei hij in de opname. ‘Ze werden gereduceerd tot lege symbolen, schuldig door associatie, beroofd van hun individualiteit en menselijkheid, vanwege hun band met Israël en het Joodse volk.’
Leo Terrell, voorzitter van de werkgroep van het Amerikaanse ministerie van Justitie ter bestrijding van jodenhaat, barstte in tranen uit toen hij zich herinnerde dat hij kort na de moorden op de plaats delict was geweest.
‘Het monster dat hen het leven heeft ontnomen, heeft niet gewonnen. We zijn nu vastberadener dan ooit om antisemitisme te bestrijden’, zei Terrell. ‘Aan de familieleden: ik zal nooit “nee” tegen jullie zeggen, nooit. Aan de leden van deze groep: jullie hebben een vriend die 24 uur per dag vastbesloten is om haat te bestrijden.’
Lischinsky werkte onder toezicht van Noa Ginosar, ministerieel adviseur voor Midden-Oosten-zaken bij de ambassade.
Ginosar betrapt zichzelf er nog steeds op dat ze ‘in de tegenwoordige tijd aan hem denkt’ en zijn advies zoekt, zei ze tijdens het evenement.
‘Instinctief verwacht ik dat hij door de deur komt. Momenten waarop ik mezelf erop betrap dat ik met hem wil gaan zitten om een ingewikkelde ontwikkeling in het Midden-Oosten te bespreken, of om te horen over een verborgen hoekje van Washington dat blijkbaar alleen hij kende’, zei ze.
Ginosar zei dat ze zich ‘duidelijk de vragen kon voorstellen die hij zou stellen, en het enthousiasme dat hij zou voelen als hij zou proberen dit alles te begrijpen en in te schatten waar het naartoe zou kunnen leiden’.
‘Misschien zijn deze momenten juist daarom zo zwaar, omdat ik weet hoe graag hij erbij had willen zijn’, zei ze.
Hasson, de minister van Publieke Diplomatie, zei dat ze nog steeds WhatsApp-berichten leest die ze met Milgrim heeft uitgewisseld.
‘Daar kwam je weer tot leven’, zei ze. ‘Je stem keerde terug tussen de talloze berichten die je onvermoeibare werk prezen.’
‘Eén eigenschap sprong er steeds weer uit. Je was altijd een stap voor’, zei Hasson. ‘Je had het zeldzame vermogen om de meest complexe en moeilijke uitdagingen aan te gaan en toch ruimte te laten voor vriendelijkheid, optimisme en zachte diplomatie.’
‘Meer dan wat dan ook gaf je mensen hoop dat morgen een betere dag zou kunnen zijn’ voegde ze eraan toe.
(JNS)