David versus Goliath

De moed van de Oekraïense leider Volodomyr Zelensky tegenover de massale aanval van Rusland heeft echo’s van Mordechai’s moed toen het Joodse volk met uitroeiing werd bedreigd in het oude Perzië.

Net als Mordechai is Zelensky Joods en daar trots op, en komt hij op voor zijn volk tegen genadeloze onderdrukkers, wat iets weergeeft van waar het binnenkort te vieren feest van Purim allemaal om draait.

Het was de gehate figuur Haman die in 400 v. Chr. plannen beraamde om alle Joden in het uitgestrekte Perzische rijk uit te moorden.

Maar Mordechai ontmaskerde het complot en daagde zijn nicht, koningin Esther, uit niet te zwijgen, maar namens haar volk tussenbeide te komen bij koning Xerxes, zeggende: “Wie weet slechts dat gij in koninklijke positie zijt gekomen voor zulk een tijd als deze?” (Esther 4:14)

Zij riep op tot een driedaagse vasten, waarna zij de koning benaderde, hoewel het tegen de wet was om dit zonder uitnodiging te doen, en zij riep uitdagend uit: “Als ik sterf, sterf ik.” (Esther 4:16)

Net als zij riskeert de heer Zelensky zijn leven ten overstaan van een wrede dictator. Hij verklaart uitdagend: “Ik heb munitie nodig, geen lift“, wanneer hem de mogelijkheid wordt geboden om geëvacueerd te worden.

Haman bouwde een galg om Mordechai aan op te hangen omdat hij weigerde voor hem te buigen uit respect voor zijn verheven positie. Maar uiteindelijk was het Haman zelf die werd opgehangen aan de galg die hij voor Mordechai had gebouwd.

Ik heb het vermoeden dat de rollen ook kunnen worden omgedraaid tegen Vladimir Poetin, die de koppige Zelenski ongetwijfeld graag uit de weg geruimd zou zien. Net als de oude Haman heeft Poetin zich zeker te veel ingespannen door een aanval op het Oekraïense volk te lanceren.

Door Rusland te vergelijken met de nazi’s in hun poging zijn volk “uit te wissen”, riep Zelensky de steun in van het internationale Jodendom, dat volgens hem een speciale verantwoordelijkheid had om zijn stem te laten horen: “Ik richt mij nu tot alle Joden van de wereld. Zien jullie niet wat er gebeurt? Daarom is het zeer belangrijk dat miljoenen Joden over de hele wereld nu niet zwijgen.”

De vergelijking met de nazi’s is nauwelijks overdreven in het licht van verschillende, niet geheel verholen, dreigementen die erop wijzen dat Rusland nucleaire oorlogsvoering als een optie houdt.

Een Oekraïense man die op de BBC met Victoria Derbyshire sprak, vertelde haar dat Russische uitzendingen al enige tijd suggereren dat als er geen plaats is voor Rusland in de wereld, er voor niemand een plaats is. Dit alles tilt zelfmoordmissies naar een beangstigend nieuw niveau.

Het vastberaden verzet van het Oekraïense volk doet denken aan de manier waarop het Britse volk zich als natie aaneensmeedde tegen de dreiging van de nazi’s. En we moeten serieus onderzoeken of we de morele vezel hebben om nu een soortgelijke vijand het hoofd te bieden. Tragisch genoeg geloof ik dat we kwetsbaarder zijn voor aanvallen – zowel geestelijk als lichamelijk – dan ooit. Het lijkt erop dat we eerder meedoen aan een anti-coronavaccin- of klimaatveranderingsprotest dan dat we ons aanmelden voor legerdienst tegen een indringer.

De enige manier om zo’n scenario te keren is door een massale wending tot God in berouw en geloof. Het was bijzonder hartverwarmend om Clive Myrie van de BBC de aandacht te zien vestigen op het gebed en het geloof in God onder de Oekraïners in hun vastberadenheid om de Goliath te verslaan die tegenover hen staat. Wij bidden allen voor hen.

Het begin van problemen in ons midden verandert zeker ons perspectief. Zoals zelfs wijlen popster David Bowie zou hebben gezegd nadat bij hem terminale kanker was geconstateerd: “Er komen geen atheïsten op het slagveld.”

Ik was getroffen door de Oekraïense vluchtelinge die uitlegde hoe ze zich de ene dag zorgen maakte over verbeteringen aan haar huis, en de volgende dag op de vlucht was voor haar leven!

Zelfs de pandemie heeft onze consumptiecultuur op de proef gesteld. Mijn vrouw Linda, die christelijk onderwijs geeft op een aantal verschillende basisscholen, was verbaasd over hoe de prioriteiten voor veel van haar leerlingen waren veranderd. Als elk jaar Kerstmis nadert, vraagt ze hen vaak waar ze het meest naar uitkijken. En de antwoorden draaien altijd om de verwachting van glimmend nieuw speelgoed. Maar het afgelopen jaar was heel anders. Op één uitzondering na gaven alle klassen die zij bezocht aan dat zij hoopten meer tijd met hun familie door te brengen.

Jezus zei: “Laat uw hart niet ongerust zijn. Vertrouw op God. Vertrouw ook op Mij.” (Johannes 14:1) Hij is er voor u en mij, en voor al onze vrienden in Oekraïne in hun donkerste uur. Bid voor hen!