Passend bij dit seizoen herdenken we degenen die het ultieme offer hebben gebracht voor onze vrijheid.
Ter gelegenheid van Armistice Day (herdenking van oorlogsslachtoffers in Groot-Brittannië) op 11 november, de dag waarop in 1918 de Eerste Wereldoorlog eindigde, vinden er in Londen en in het hele land ontroerende herdenkingsceremonies plaats.
Persoonlijk werd ik herinnerd aan de kosten van het conflict door een bezoek aan het National Civil War Centre in het nabijgelegen Newark, Nottinghamshire, waar wordt gedocumenteerd hoe een reeks ingewikkelde, verdeeldheid zaaiende kwesties de Britten tussen 1642 en 1649 tegen elkaar opzetten.
Meer recent werd op televisie de film “The Darkest Hour” vertoond, die op briljante wijze de dagen in het voorjaar van 1940 weergeeft, toen we op het punt stonden om door de nazi’s te worden binnengevallen. Maar gelukkig kwam Winston Churchill in actie en mobiliseerde hij politici, generaals en het volk om hen te overtuigen om koste wat kost in de overwinning te geloven.
Ik denk echter dat ik me niet helemaal realiseerde hoe dicht zelfs hij (prachtig gespeeld door Gary Oldman) erbij was om zich door de Italiaanse dictator Mussolini te laten overhalen om vredesonderhandelingen met Hitler te voeren.
Maar hij hield vast aan plan A en zijn onderbuikgevoel dat je niet met de duivel kunt onderhandelen. En ik bleef achter met het verontrustende besef dat we in Groot-Brittannië – en elders in het Westen – vandaag de dag worden misleid door politici die een soortgelijke houding hebben als Lord Halifax en Neville Chamberlain, die destijds erop aandrongen dat we met de Führer over vrede moesten onderhandelen.
Onze huidige politici lijken de duidelijke gelijkenis tussen de nazi-mentaliteit en de pro-Palestijnse vlaggen die onze straten hebben veroverd en ons land hebben meegesleept in een beschamende verzoeningspolitiek ten opzichte van degenen die volhouden dat Israël de paria van de wereld is, niet te zien. Het zouden net zo goed hakenkruizen kunnen zijn die deze gehersenspoelde activisten omhoog houden terwijl ze de ondergang van de Joodse staat eisen en Britse Joden intimideren die ons land zoveel zegeningen hebben gebracht.
De film waarnaar ik verwijs, miste echter een belangrijk aspect. Hij leek het wonder van Duinkerke, waar meer dan 300.000 soldaten van de stranden werden gered, toe te schrijven aan het heroplevende moreel dat werd aangewakkerd door de inspirerende retoriek van Churchill.
Nee, het was in de eerste plaats te danken aan God, die onze gezamenlijke gebeden als antwoord op de oproep van koning George VI duidelijk had verhoord. Maar ja, Churchill, ondanks zijn whiskyconsumptie, betrok ook de Almachtige erbij en werd daarbij krachtig ingezet. Er vormden zich zelfs lange rijen voor de kerken in heel Engeland, in een wanhopige poging om Gods hulp te vragen.
Nu atheïsten aan het hoofd van onze natie staan, hebben we dringend behoefte aan persoonlijkheden zoals Churchill, die ons aansporen om onze God en Verlosser, de Heer Jezus Christus, aan te roepen, wiens leer ons in de eerste plaats tot een grote natie heeft gemaakt en die door gepassioneerde predikers, die zelf bereid waren daarvoor de hoogste prijs te betalen, over de hele wereld werd verspreid.
We bevinden ons opnieuw in oorlog – zeker van spirituele aard, hoewel interne conflicten en een Derde Wereldoorlog niet uitgesloten zijn. Dankzij God en met de hulp van Churchill en anderen werd de nazi’s de door hen zo begeerde invasie van onze eilanden ontzegd. Maar ik vrees dat de antisemitische geest van de nazi’s sindsdien onze cultuur is binnengedrongen op een manier die de oorlogsgeneratie diep zou hebben geschokt.
De God die onze soldaten in Duinkerke heeft gered en ons uiteindelijk naar de overwinning heeft geleid, is de God van Israël, die zijn Zoon heeft gezonden om de hoogste prijs te betalen, zodat onze zonden kunnen worden vergeven en we in vrede met elkaar kunnen leven en het eeuwige leven kunnen verkrijgen wanneer onze dienst hier op aarde ten einde is.
Dit is niet het moment om vrede te sluiten met de duivel en zijn handlangers, misschien om op korte termijn onze huid te redden, maar uiteindelijk om te vervallen tot goddeloosheid.
Dit zegt de Heer (zoals de profeet Jeremia heeft opgetekend): “Ga staan op de wegen, en zie, vraag naar de aloude paden, waar toch de goede weg is, en bewandel die. Dan zult u rust vinden voor uw ziel.” (Jeremia 6:16)
Jezus kwam later en zei: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” (Johannes 14:6) Hij zegt ook: “De dief komt om te stelen, te doden en te vernietigen; ik ben gekomen opdat zij leven hebben en overvloed hebben.” (Johannes 10:10) Hij roept ook op: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven” (Matteüs 11:28)
En ik hou van de manier waarop de Engelse bijbelvertaling “The Message” Spreuken 3:6 vertaalt: “Luister naar Gods stem in alles wat je doet, waar je ook gaat; Hij is het die je op het juiste pad houdt.“
En zoals de apostel Paulus aan Timotheüs schreef: ”Strijd de goede strijd van het geloof. Grijp het eeuwige leven waartoe u ook geroepen bent …” (1 Timotheüs 6:12)