„Verdedigbare grenzen“: de veiligheidsdoctrine van Israël is na 7 oktober grondig herzien

(JNS) Hoe de aanval van 7 oktober 2023 de veiligheidsdoctrine van Israël heeft hertekend en welke betekenis strategische diepte heeft voor de verdediging van de Israëlische grenzen – dat waren de onderwerpen van een ochtendbijeenkomst die dinsdag plaatsvond in het Carlton Hotel in Tel Aviv en waaraan diplomaten en vertegenwoordigers van de buitenlandse pers deelnamen.
Het evenement werd gesponsord door het Jerusalem Center for Security and Foreign Affairs (JCFA), een denktank die zich specialiseert in het opbouwen van een sterkere alliantie tussen het Midden-Oosten, Israël en de VS.
Een centrale boodschap van de conferentie, die een halve dag duurde, was dat Israël de bufferzones die het langs zijn grenzen met Libanon, Syrië en de Gazastrook heeft ingesteld, moet handhaven om een nieuwe invasie zoals die van 7 oktober in de toekomst te voorkomen.
De hoofdspreker, brigadegeneraal (in ruste) van het Amerikaanse leger Ernie Audino – de enige Amerikaanse generaal die een heel jaar lang als gevechtsadviseur bij een Koerdische Peshmerga-brigade in Irak heeft gediend –, verklaarde dat de gezamenlijke staf van de strijdkrachten van de Verenigde Staten in 1967 opdracht had gegeven tot een studie om het verdedigbare gebied te bepalen dat noodzakelijk was voor het voortbestaan van Israël.
„Het kwam bijna exact overeen met de grenzen van Israël na 1967, aangezien het sleutelgebieden omvatte die nodig waren om een militair voordeel te verzekeren en Israël als een aaneengesloten staat te behouden”, zei hij.
„Het is irrationeel en onlogisch om dit gebied aan de tegenstanders af te staan. En ik beweer dat vandaag de dag, gezien de moderne wapens met een groter bereik en een hogere precisie, wat in 1967 nog een verdedigbaar gebied was, niet langer toereikend is.“

Waarom zijn de verdedigbare grenzen van Israël van belang voor de Verenigde Staten?

Gisteren organiseerde het JCFA een speciale briefing voor diplomaten en buitenlandse media in het Carlton Hotel in Tel Aviv, met de gepensioneerde Amerikaanse brigadegeneraal Ernest C. Audino, JCFA-voorzitter dr. @Dan_Diker, brigadegeneraal (res.) Yossi Kuperwasser en kolonel (res.) dr. @jneriah1.

De discussie richtte zich op de veiligheidsuitdagingen voor Israël na 7 oktober en waarom verdedigbare grenzen ook een vitaal strategisch belang voor de VS in het Midden-Oosten vormen.

— Jerusalem Center for Security and Foreign Affairs (@jerusalemcenter) October 14, 2026

Op een vraag van JNS of de uitspraken van Audino erop wijzen dat de huidige bufferzones nog groter zouden moeten zijn, verklaarde brigadegeneraal (in ruste) Yossi Kuperwasser van de Israëlische strijdkrachten, directeur van het Jerusalem Institute for Strategy and Security (JISS), dat de bufferzones niet bedoeld zijn om nieuwe technologieën te dwarsbomen.
„Het doel van deze bufferzones is heel eenvoudig: twee soorten dreigingen voorkomen die bij de invasie op 7 oktober aanwezig waren.
Enerzijds gaat het om het voorkomen van invasies, dus het uitsluiten van de mogelijkheid van een invasie – wat het ergste is wat er kan gebeuren, zoals we op 7 oktober hebben gezien –, en anderzijds om het voorkomen van directe beschietingen”, zei hij. Raketafweer en andere methoden zouden de nieuwe technologische dreigingen aanpakken, voegde hij eraan toe.
Kuperwasser schatte dat Israël een bufferzone van acht tot tien kilometer breed nodig heeft, die zich uitstrekt tot in Libanon en Syrië.
In de Gazastrook, die op het breedste punt slechts 7,5 kilometer breed is, zou Israël „zoveel mogelijk“ controle moeten uitoefenen om directe beschietingen te voorkomen. Momenteel controleert Israël ongeveer 70 % van de Gazastrook. In Libanon strekt de bufferzone van Israël zich uit tot tien kilometer, in Syrië tot ongeveer twaalf kilometer.
De panelleden schetsten een somber beeld van de situatie in deze gebieden. IDF-kolonel (b.d.) Jacques Neriah, senior fellow bij het JCFA en voormalig adviseur voor buitenlands beleid en nationale veiligheid van premier Yitzhak Rabin, zei dat er in Libanon en Syrië „chaos“ heerst.
Syrië bouwt zijn leger met 25 divisies weer op, voornamelijk uit de gelederen van, zoals hij het noemde, „de wreedste jihadisten“, die al duizenden alawieten, druzen en christenen hebben afgeslacht. In Libanon is Hezbollah met 13 parlementsleden een geaccepteerd onderdeel van de regering. Het Libanese leger zou niet in staat zijn om de terreurgroep te verdrijven, en sinds augustus heeft Hezbollah minstens drie keer geprobeerd wapens en explosieven Libanon binnen te smokkelen, zei hij.
JCFA-voorzitter Dan Diker verklaarde dat de Palestijnse Autoriteit bij elke discussie over verdedigbare grenzen moet worden betrokken. Hoewel Israël in Judea en Samaria over meer strategische diepte beschikt dan in de andere besproken gebieden, gelden toch dezelfde principes. Een 13-jarig meisje met een schoudergestuurde SA-7-raket zou in theorie een vliegtuig kunnen neerhalen dat op de luchthaven Ben-Gurion landt, zei hij.

Zie ook: Wanneer het bloed van kinderen een wapen wordt

Israël wordt geconfronteerd met een 70.000 man sterk leger van de Palestijnse Autoriteit, voegde Diker eraan toe – meer dan vijf keer zo groot als het maximum van 12.000 man dat haar door de Oslo-akkoorden was opgelegd.
Iedereen was het erover eens dat Israël zijn bufferzones voorlopig moet behouden. „We kunnen de gebieden waar we na de val van [de Syrische president] Bashar al-Assad zijn binnengedrongen, niet opgeven“, zei Neriah. „Ze bieden ons een soort veiligheidsgarantie – misschien niet voldoende –, maar toch genoeg voor de eerste waarschuwing.“ In Libanon zou het machtsvacuüm, zodra Israël zich terugtrekt, worden opgevuld door Hezbollah. Terroristen zouden dan door de ramen van Metullah, een grensstad in het noorden van Israël, naar binnen kijken, net zoals aan de vooravond van de oorlog van 7 oktober, zei hij.
Kuperwasser zei dat Hamas in de Gazastrook geen serieuze pogingen heeft ondernomen om zich te ontwapenen. Zelfs als ze dat zou doen, zou Israël gebieden binnen de Gazastrook moeten controleren om een effectieve bufferzone voor de omliggende Israëlische gemeenschappen te creëren, voegde hij eraan toe. Israël moet bovendien de controle behouden over de belangrijkste corridors naar de Gazastrook om smokkel te voorkomen, merkte hij op.
„Zolang Hamas niet is gederadicaliseerd, moeten we in staat zijn om op te treden tegen nieuwe terroristische dreigingen vanuit de Gazastrook. We kunnen niet vertrouwen op de internationale stabilisatiemacht die momenteel wordt opgebouwd, aangezien we er niet van kunnen uitgaan dat deze militaire maatregelen zal nemen”, aldus Kuperwasser.
Diker legde de aanwezige diplomaten uit dat, ongeacht welke regering de komende verkiezingen zou winnen, hun centrale veiligheidsprincipe zou draaien om het thema van verdedigbare grenzen.
„U kunt een telegram sturen naar uw ministeries van Buitenlandse Zaken, want dat is inderdaad het geval, en precies daarom wilden we deze tijd met u doorbrengen“, zei hij. Het is geen onderwerp dat u in de media zult aantreffen, aldus Diker, „maar dit is het centrale principe voor organisatie, veiligheid en militaire verdediging – verdedigbare grenzen voor Israël –, vooral na 7 oktober.“