De Israëlische ambassadeur Danny Danon veroorzaakte heftige reacties in Spanje toen hij Madrid bekritiseerde vanwege zijn koloniale gebieden in Afrika, nadat Ceuta door tienduizenden migranten was overspoeld.
Het probleem was dat Danons breed geformuleerde uitspraken niet alleen de Israël-vijandige regering van premier Pedro Sánchez irriteerden, maar ook de pro-Israëlische Spaanse oppositie, die hierin een aanval zag op de Spaanse geschiedenis, soevereiniteit en territoriale integriteit.
Misschien had Danon zijn woorden zorgvuldiger moeten kiezen, maar blijkbaar missen ze allemaal de eigenlijke kern van zijn boodschap.
Danon heeft, net als de meeste Israëli’s, vrijwel zeker geen persoonlijke agenda tegen het Spaanse beleid ten aanzien van Ceuta en Melilla. Israëli’s hebben geen reden om zich uit te spreken over de Spaanse heerschappij over de twee kleine enclaves aan de Noord-Afrikaanse kust.
Danon wilde veeleer wijzen op de hypocrisie van een regering die de joodse aanwezigheid in gebieden als Judea en Samaria veroordeelt, terwijl ze tegelijkertijd de Spaanse aanwezigheid in Afrika krachtig verdedigt.
Spanje heeft inderdaad een historische band met Ceuta en Melilla, en beide gebieden maken deel uit van de nationale identiteit van het land. Maar deze geschiedenis en identiteit gaan slechts enkele eeuwen terug, terwijl de joodse geschiedenis en identiteit, die verbonden zijn met Judea, Samaria en zelfs de Gazastrook, duizenden jaren omvatten. Daarvoor bestaat uitgebreid archeologisch en historisch bewijs. Voor een land met een historisch christelijke achtergrond zoals Spanje zou het echter voldoende moeten zijn om simpelweg de bladzijden van het meest gelezen boek van het land – de Bijbel – open te slaan, die vol staan met verslagen over het joodse leven in deze gebieden.
Is het, gezien het feit dat er vandaag de dag miljoenen Palestijnse Arabieren wonen, gerechtvaardigd om de administratieve status van Judea, Samaria en de Gazastrook in twijfel te trekken? Misschien. Maar het is niet rechtvaardiger dan het discussiëren over de aanspraak van Spanje op Ceuta en Melilla of de Britse aanspraak op Gibraltar. Deze staten verdedigen – over alle politieke kampen heen – met alle middelen die hun ter beschikking staan wat zij beschouwen als hun historische soevereiniteit. Zij zouden van de staat Israël en het Joodse volk niets minder mogen verwachten.
Overwinning in de rechtszaal! Britse rechtbank wijst verzoek tot strafrechtelijke vervolging van IDF-soldaat af
‘Operatie Closing Verse’: IDF vernietigt infrastructuur Hezbollah bij de Israëlische grens
De VS en de Golfstaten leggen sancties op aan het financiële netwerk van Hezbollah
