‘Het Iraanse regime is zwakker dan ooit tevoren in mijn hele loopbaan’

(JNS) Het is moeilijk voor te stellen dat er een intensievere periode zou zijn geweest voor de functie van internationaal woordvoerder van de Israëlische strijdkrachten dan de afgelopen twee jaar, waarin luitenant-kolonel Nadav Shoshani deze functie bekleedde.

Shoshani zal de komende dagen zijn ambtstermijn beëindigen en deelde met JNS zijn indrukken over een periode van twee jaar die zowel op militair als op mediaal gebied gekenmerkt werd door aanzienlijke uitdagingen – maar ook door belangrijke strategische successen voor Israël.

Sinds zijn aantreden in april 2024, te midden van aanhoudende conflicten op meerdere fronten, heeft Shoshani aan talrijke internationale media de ontwikkeling van de veiligheidssituatie van Israël en de daarmee samenhangende uitdagingen toegelicht en zich een weg gebaand door het complexe mijnenveld van de wereldwijde publieke opinie en desinformatie op sociale media.

Terugkijkend op de tijd dat hij aantrad, zei Shoshani onlangs in een interview met JNS: ‘Hezbollah was nog steeds een monster aan onze grens. Het hele noorden van Israël was geëvacueerd. In Gaza had Hamas het grootste deel van het gebied in handen. De meeste gijzelaars bevonden zich nog steeds in Gaza. Iran vormde een existentiële bedreiging die veel, veel, veel sterker was dan vandaag. We werden bedreigd vanuit Syrië. Het regime van Assad bood de Iraanse terreur aan onze grens een vruchtbare voedingsbodem. En Israël bevond zich op alle fronten in oorlog. De Houthi’s beschoten ons en legden een zeeblokkade op … de Irakezen beschoten ons.’

Met het oog op het heden, meer dan twee jaar later, benadrukte Shoshani echter de dramatische verbeteringen. Vooral: ‘Voor het eerst in meer dan tien jaar zijn er geen Israëlische gijzelaars in Gaza.’

Hij benadrukte ook de verzwakking van de tegenstanders van Israël: ‘Het Iraanse regime is waarschijnlijk zwakker dan ooit tevoren in al mijn jaren in militaire dienst. De dreigingen die vanuit Syrië op ons afkomen, zijn enorm afgenomen.’

Hoewel hij toegaf dat Hezbollah nog steeds een bedreiging vormt, merkte hij op dat ze ‘niets zijn vergeleken met wat ze twee jaar geleden waren’.

Deze militaire successen hebben de positie van Israël als regionale macht hersteld. ‘Israël heeft de afgelopen twee jaar zijn grote capaciteiten bewezen en laten zien hoe onmisbaar we zijn voor de veiligheid in de regio en bij de bestrijding van het terrorisme in deze regio’, verklaarde Shoshani, eraan toevoegend dat het land ‘zich heeft ontwikkeld van een punt waarop het op zijn zwakst was, naar een punt waarop Israël vandaag de dag wordt beschouwd als een van de sterkste krachten in het Midden-Oosten’.

Ondanks deze operationele successen erkende Shoshani dat het antisemitisme wereldwijd is toegenomen, aangewakkerd door vijandige propaganda die de Joodse staat en zijn zelfverdedigingsmaatregelen demoniseert.

‘Een doos van Pandora die wereldwijd is geopend, waarbij verschillende actoren antisemitische aanvallen op joden aanwakkeren’, zei hij, en voegde eraan toe: ‘Voor joden is het in Israël veel veiliger, maar helaas is het voor joden wereldwijd veel onveiliger dan twee jaar geleden.’

Een aanzienlijk deel van deze wereldwijde uitdaging is te wijten aan de mediaomgeving, met name aan de sociale media. Shoshani noemde de sociale media ‘de belangrijkste drijvende kracht achter antisemitisme en nepnieuws tegen Israël’. Hij bekritiseerde het gebrek aan verantwoordingsplicht van influencers met miljoenen volgers, die ‘geen redactioneel proces hebben en zich niet verplicht voelen tot de waarheid’, en merkte op dat sommigen zelfs ‘worden gesponsord door geld en bots uit het buitenland’.

Deze dynamiek plaatst de IDF op het internationale informatietoneel in een defensieve positie. ‘Wij houden ons bezig met communicatie, niet met propaganda of informatieoorlogen’, verklaarde Shoshani. Hij haalde voorbeelden aan waarbij in de internationale media werd bericht over acties van de IDF in gebieden die worden gecontroleerd door terroristische tegenstanders, zonder dat ‘er ook maar met één woord werd vermeld wat er de afgelopen 40, 50 jaar in deze dorpen is gebeurd’.

De snelheid van sociale media zorgt voor een voortdurende spanning tussen snelheid en nauwkeurigheid, voegde hij eraan toe. Shoshani benadrukte hoe moeilijk het is om valse beweringen te weerleggen en legde uit dat het bewijzen dat iets niet is gebeurd, een uitgebreide controle door verschillende eenheden en commando’s vereist.

‘Om te bewijzen dat er op een bepaalde plek niemand heeft geschoten, moet je ervoor zorgen dat je alle soorten militairen in het gebied controleert – luchtmacht, artillerie, grondtroepen’, zei hij. ‘De maatstaven zijn anders als het gaat om de oorlogen van Israël, waar mensen informatie gebruiken van groeperingen die bekendstaan als erkende terreurgroepen.’

Hij herinnerde aan concrete gevallen van flagrante desinformatie, zoals een rapport van Al Jazeera waarin werd beweerd dat de IDF ‘bommen had ingezet die mensen laten verdampen’. Dergelijke ongefundeerde beweringen ‘verspreiden zich als een lopend vuurtje op sociale media’ en dwingen de IDF om hier publiekelijk op te reageren. Hij vertelde ook over een geval waarin inwoners van Gaza massagraven groeven om later de IDF hiervoor verantwoordelijk te stellen, hoewel videobewijs het tegendeel aantoonde.

‘De waarheid doet er soms niet toe. Mensen willen toch een beeld verspreiden en zeggen dat dat het verhaal is, en de waarheid of de feiten interesseren hen niet echt.’

Een bijzonder zorgwekkende trend die Shoshani heeft vastgesteld, is het misbruik van de journalistiek door terroristen. ‘We hebben gezien hoe terroristen de dekmantel van de journalistiek gebruiken als bescherming voor hun operaties’, legde hij uit. Deze tactiek maakt deel uit van een bredere strategie waarbij terroristische organisaties ‘medisch personeel, ambulances, scholen, kleuterscholen, een verst voor de pers – wat ze ook maar nodig hebben om hun operaties te bevorderen – zullen inzetten.’

Shoshani benadrukte dat het nalaten om duidelijk aan te geven dat terroristische operaties in de civiele infrastructuur zijn ingebed, deze groepen aanmoedigt. ‘Zolang de krantenkoppen melden dat de IDF een school bombardeert, zien Hamas en Hezbollah dat en zeggen ze: “Geweldig, missie volbracht”, legde hij uit. Hij wees erop dat de uiteindelijke slachtoffers van deze strategie de burgerbevolking in Libanon en de Gazastrook zijn, aangezien de terreurgroepen ‘immuniteit genieten om vanuit deze faciliteiten Israëli’s te doden.’

Met het oog op de bredere regionale context, met name Iran, beschreef Shoshani de recente operaties van de IDF in het kader van de operaties ‘Rising Lion’ en ‘Roaring Lion’ als een klap tegen het Iraanse regime, die ‘in aanzienlijke mate zal bijdragen aan de stabiliteit op de langere termijn’. Hij benadrukte het tot nu toe ongekende vermogen van de IDF om volledige luchtsuperioriteit boven Iran te verwerven – een prestatie die ’twee jaar geleden nog als sciencefiction zou hebben geklonken’.

De toekomst van het conflict hangt af van de acties van het Iraanse regime, wat betreft de steun aan terreur of een mogelijke hervatting van de uraniumverrijking, zei Shoshani.

‘We zullen niet afwijken van onze plicht om de burgerbevolking van Israël te beschermen’, verklaarde hij.

Met betrekking tot de solidariteit van de joodse gemeenschappen wereldwijd met de IDF voegde Shoshani toe: ‘De steun die de joden aan de staat Israël en de IDF betuigen, is van enorm belang. Het is de wind die ons voortstuwt en het maakt deel uit van onze kracht.’