De Argentijnse president Javier Milei: “Am Israel Chai”

Minister van Buitenlandse Zaken Sa’ar: “De verkiezing van president Javier Milei was een dubbel wonder: voor Argentinië en voor het Joodse volk”.

Door Itamar Eichner | | Onderwerpen: Argentinië
Foto: Israëlisch ministerie van Buitenlandse Zaken

Minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar woonde samen met de Argentijnse president Javier Milei de feestelijke bijeenkomst ter gelegenheid van het 90-jarig bestaan van de DAIA (koepelorganisatie van Joodse verenigingen in Argentinië) bij. De bijeenkomst vond plaats in aanwezigheid van senatoren, congresleden, regeringsvertegenwoordigers en leden van de Joodse gemeenschap.

De Argentijnse president Javier Milei sloot zijn toespraak af met de woorden “Am Israel Chai”.

Minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa’ar bedankte president Milei tijdens de bijeenkomst voor zijn moedige en krachtige steun aan Israël op het internationale toneel.

Minister Sa’ar: “De verkiezing van president Javier Milei was een dubbel wonder: voor Argentinië en voor het Joodse volk. Zijn overwinning bij de parlementsverkiezingen van vorige maand was een belangrijke bouwsteen voor de consolidatie van zijn regering en om Argentinië op het juiste spoor te zetten. Zijn liefde voor het Jodendom, het Joodse volk en de staat Israël is oprecht, krachtig en ontroerend. Daarom sprak ik aan het begin van mijn ontmoeting met hem in zijn kantoor uit de grond van mijn hart de zegen Shehecheyanu uit. Toen de president zag dat ik mijn keppeltje opzette en de zegen uitsprak, haastte hij zich om zijn eigen keppeltje, dat in zijn kantoor bewaard werd, op te zetten.

Tijdens ons gesprek hebben we uitgebreid gesproken over de verhuizing van de Argentijnse ambassade naar Jeruzalem en de feestelijke gebeurtenis die, als God het wil, komend voorjaar zal plaatsvinden. Toen we gisteren afscheid namen, zei de president met een brede glimlach: ‘Tot ziens in Jeruzalem.’”

De volledige toespraak van de Argentijnse president Javier Milei:

“Sinds 7 oktober lijden Joodse gemeenschappen over de hele wereld, inclusief de Joodse gemeenschap in Argentinië, onder voortdurende intimidatie door degenen die beweren te strijden tegen onrechtvaardigheid.

Ze beledigen, bedreigen en bekladden onderwijsinstellingen met graffiti – met als enig doel degenen die ze haten te intimideren. En we weten allemaal dat deze haat maar heel weinig te maken heeft met wat er in het Midden-Oosten gebeurt.

Ik sluit me aan bij de woorden van de voorzitter van de DAIA en wil vandaag duidelijk maken dat we in Argentinië binnen het kader van de bestaande wetgeving een nultolerantiebeleid hanteren ten aanzien van antisemitisme. In die zin komt onze nationale betrokkenheid bij de strijd tegen antisemitisme ook tot uiting in het feit dat we volgend jaar het voorzitterschap van de IHRA, de Internationale Alliantie voor Holocaustherdenking, op ons nemen.

Bovendien hebben we tijdens ons laatste bezoek aan Israël het memorandum voor de bescherming van vrijheid en democratie ondertekend. Het verschil moet duidelijk zijn: terwijl andere regeringen met Iran samenwerkten om terroristische aanslagen op Argentijns grondgebied in de doofpot te stoppen, hebben wij met Israël samengewerkt om terrorisme en antisemitisme te bestrijden.

We hopen dat dit memorandum niet alleen onze bilaterale betrekkingen met Israël zal versterken, maar ook als uitgangspunt zal dienen voor een intensievere samenwerking tussen Israël en de hele regio op het gebied van fundamentele waarden en doelstellingen zoals vrijheid en de strijd tegen terrorisme.

Daarom zullen we ook de ‘Isaak-akkoorden’ bevorderen, die zijn gebaseerd op de Abraham-akkoorden en vrede brengen in het Midden-Oosten. De Isaak-akkoorden zijn bedoeld om de betrekkingen tussen Israël en Latijns-Amerika te verdiepen, de samenwerking op strategische gebieden uit te breiden en de diplomatieke betrekkingen te versterken. Argentinië zal samen met de Verenigde Staten het leidende land zijn in de bescherming en bevordering van deze akkoorden. Vandaag de dag moet de vrije wereld meer dan ooit samen opstaan tegen de bedreigingen van de vrijheid die weer de kop opsteken.

De wereld van vandaag is niet meer dezelfde als enkele jaren geleden: 7 oktober was een ‘voor en na’ – niet alleen voor Israël of de Joden, maar voor het hele Westen. Op 7 oktober konden we allemaal het gezicht van het kwaad zien; we zagen hoe een samenleving de ergst denkbare misdaden beging, filmde en vervolgens trots met de wereld deelde.

Voor iemand die de gebeurtenissen niet heeft gezien, is de omvang van de gruwel van deze terreuraanslag nauwelijks voorstelbaar. Het was een traumatische gebeurtenis – een gebeurtenis die ons eraan herinnerde dat Israël niet tegen een redelijke tegenstander vecht, maar tegen een vijand die de wil en het vermogen heeft om genocide te plegen; een vijand die noch kinderen, noch ouderen, noch vrouwen spaart, gedreven door een onverzadigbare dorst om een criminele ideologie op te leggen. En dat is, zonder te overdrijven, een werkelijk kwaadaardige vijand.

Maar vandaag, na twee jaar van harde oorlog, waarin Israël op zeven fronten tegelijk vocht, kan Israël dankzij de heldhaftigheid van zijn soldaten en de onwankelbare steun van president Trump het licht zien: alle gijzelaars die nog in leven waren, zijn weer thuis. En onder hen hebben we ook onze landgenoten David Kunio, Ariel Kunio en Eitan Horn teruggebracht. Voor zo’n wonder kunnen we alleen God danken.

In dit conflict was onze houding altijd heel duidelijk: terwijl de overgrote meerderheid van de vrije wereld besloot de Joodse staat de rug toe te keren, staken wij onze hand uit; terwijl de meesten doof bleven voor de toename van antisemitisme in hun landen, veroordeelden wij het met nog meer kracht. Want het kwaad mag niet met onverschilligheid worden beantwoord – het moet met kracht worden bestreden, zij het in tegengestelde richting.

Uiteindelijk geldt: als de krachten van het goede deze strijd niet aangaan, is alles verloren. En dat geldt vooral in moeilijke tijden – wanneer iedereen je zegt dat je deze strijd niet moet aangaan, wanneer iedereen uit angst of lafheid zwijgt. Want het moment waarop een mens, een regering of een staat ophoudt het juiste te doen omdat het niet populair is, is het moment waarop hij begint te sterven.

Laat het heel duidelijk zijn: afzien van het goede om voor gemak te kiezen, is een garantie voor mislukking. Onverschilligheid ten opzichte van het kwaad betekent deel uitmaken van het kwaad.

Deze waarheid leidt ons zowel in het buitenlands beleid als in de economie en de politiek in het algemeen. Want we moeten duidelijk begrijpen: er is geen middenweg tussen goed en kwaad – en vandaag de dag moeten we dat als natie meer dan ooit beseffen.

Sinds enige tijd worden deze fundamentele morele categorieën, die zo essentieel zijn, systematisch ondermijnd door de regering. Het gevolg van deze uitwissing van het onderscheid tussen goed en kwaad – deze afwijzing van de Joods-christelijke waarden die onze staat lange tijd als leidraad hebben gediend – is dat we onze weg kwijt zijn.

Als volk begonnen we rechtvaardigheid te verwarren met herverdeling, begonnen we de armen tot slaven van de staat te maken, begonnen we de vruchten van het werk van eerlijke mensen te stelen met mooie woorden. En deze retoriek heeft ons uiteindelijk geblokkeerd, want morele waarden zijn de ware bron van economische groei – ze bepalen ook het bestaan en de bescherming van het eigendom van vrije mensen. Eigendom dat in ons land systematisch werd aangevallen door de staat via de onverzadigbare maag van de politici.

Deze fundamentele waarheid, hoe voor de hand liggend ook, moet worden verborgen voor de aanhangers van de huidige staatscultus. Ze moeten de mensen wijsmaken dat de staat welvaart creëert – en niet hun eigen inspanningen – zodat de mensen later geen middelen of argumenten hebben om zich te verzetten tegen het feit dat alles wat ze bezitten van hen wordt afgenomen en ze tot slaven van de politicus van het moment worden gemaakt.

Uiteindelijk is Israël een extreem voorbeeld van al deze waarden die het Westen groot hebben gemaakt: bij zijn oprichting was het namelijk niet meer dan een woestijn – en binnen amper 80 jaar werd het dankzij het onvermoeibare werk van zijn burgers een oase van welvaart en groei.

Daarom is de steun van Israël voor ons land noodzakelijk, want die steun betekent steun voor de waarden die ons 100 jaar geleden groot hebben gemaakt – maar die we hebben opgegeven en waardoor we in armoede zijn vervallen.

Daarom moeten we vandaag, meer dan ooit, onze toewijding aan het goede en de waarheid verdubbelen – in het land zelf en daarbuiten.

Vandaag is het meer dan ooit onze morele plicht om de waarheid van deze joods-christelijke waarden te verdedigen. Want het is ongetwijfeld deze vaste toewijding aan het goede – ondanks alle kritiek – die de wereld laat zien dat we vandaag een beter land zijn. En dat is ook nodig om Argentinië weer groot te maken.

Hartelijk dank voor uw aandacht. God zegene u, en moge de krachten van de hemel ons begeleiden. Am Israel Chai.”

Zie ook: Israëlische minister van Buitenlandse Zaken: Argentinië zou in het voorjaar een ambassade in Jeruzalem kunnen openen

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox