LedenEenzaamheid, geloof en verantwoordelijkheid

De afgelopen twee jaar heb ik veel nagedacht over Israëls public relations in de wereld. En eerlijk gezegd: die zijn niet bepaald lovenswaardig. Soms heb ik zelfs het gevoel dat er helemaal geen voorlichting wordt gegeven over wat we hier doormaken. Israël is eenzaam. Deze eenzaamheid is geen historisch toeval, maar een geestelijke signatuur die door de hele geschiedenis van Israël loopt. Ook vandaag, na 7 oktober 2023, ervaart Israël een diepe vorm van deze eenzaamheid. Als Joden worden aangevallen, is de medeleven van de wereld vaak van korte duur. De solidariteit maakte snel plaats voor beschuldigingen, het medeleven voor koude berekening. In dit uur van wereldwijde eenzaamheid herinnert Israël zich zijn diepste bron: het verbond met God. Misschien is het juist deze eenzaamheid die – net als bij Mozes – niet tot wanhoop hoeft te leiden, maar tot goddelijke nabijheid. Misschien is de zwakke stem van Israël in de wereld geen teken van nederlaag, maar een oproep aan alle mensen in de geest van God om deel uit te maken van de missie – niet voor Israël, maar met...