Twee minuten stilte voor zes miljoen slachtoffers Holocaust

Om 10 uur op donderdagochtend lag het openbare leven in Israël twee minuten stil. Een landelijke sirene klonk – voetgangers stopten, chauffeurs stapten uit hun auto’s, bussen en treinen stopten. Het hele land stond stil bij de zes miljoen Joden die tijdens de Holocaust werden vermoord.

Deze minuut stilte maakt deel uit van de jaarlijkse Holocaust Herdenkingsdag, Yom HaShoah, die sinds 1951 op 27 Nissan wordt gevierd. De traditie van de landelijke sirene begon in het begin van de jaren 1960 en is uitgegroeid tot een van Israëls meest indrukwekkende nationale rituelen – een moment dat het hele land verenigt in stille herdenking en reflectie.

De centrale staatsceremonie bij het Yad Vashem Holocaust Memorial in Jeruzalem vond plaats aan de vooravond van Dodenherdenking. Overlevenden, regeringsvertegenwoordigers, diplomaten en burgers verzamelden zich daar om kaarsen aan te steken en de namen van de slachtoffers voor te lezen. President Isaac Herzog en zijn vrouw Michal en premier Benjamin Netanyahu en zijn vrouw Sara namen ook deel aan de ceremonie.

In zijn toespraak herinnerde president Herzog aan de verantwoordelijkheid om de herinnering levend te houden en zich resoluut te verzetten tegen antisemitisme in al zijn vormen. Volgens Herzog maakt de Holocaust niet alleen deel uit van de Joodse geschiedenis, maar is het een herdenking voor de hele mensheid.

Een integraal onderdeel van Yom HaShoah is ook het evenement “Lechol Isch Jesch Schem” (לכל איש יש שם, “Elke persoon heeft een naam”), dat plaatsvindt op de Herdenkingsdag zelf, d.w.z. vandaag, donderdag – traditioneel in de Knesset en op andere locaties in het hele land. De namen van Holocaustslachtoffers worden in het openbaar voorgelezen om de identiteit en waardigheid van elk vermoord individu te herstellen. Het initiatief werd in 1989 gelanceerd door Yad Vashem en is sindsdien een van de meest ontroerende momenten van deze herdenkingsdag, die vandaag in heel Israël gevierd wordt.

De dag herdenkt niet alleen de slachtoffers, maar dient ook als een herinnering om de strijd tegen antisemitisme en haat in het heden voort te zetten.