Paus Franciscus heeft de Latijnse patriarch van Jeruzalem, Pierbattista Pizzaballa (58), vorige week in Rome tijdens een religieuze ceremonie op het Sint-Pietersplein in Vaticaanstad verheven tot kardinaal.
“Ik was verrast door de benoeming van paus Franciscus, maar nog verrassender was de enthousiaste reactie van de hele gemeenschap,” zei de nieuwe kardinaal Pizzaballa in een interview met Vatican News. “Mijn benoeming tot kardinaal heeft de stem van Jeruzalem binnen de Kerk en op het internationale toneel verhoogd.”
This morning Pierbattista Pizzaballa became the first Latin Patriarch of Jerusalem in 200 years to be created a Cardinal pic.twitter.com/3eiibCBdJk
— Catholic Sat (@CatholicSat) September 30, 2023
Volgens Pizzaballa is Jeruzalem het hart van het leven in de wereld. “Vanuit dit hart zouden we dus het leven van de hele wereld moeten ontvangen. Maar ook dit hart, Jeruzalem, wil het perspectief en het verlangen van het leven uit Jeruzalem naar de hele wereld dragen.” Dit zijn mooie woorden die altijd goed doen en hoop geven, maar in de praktijk vaak uitlopen op lege woorden.
De vraag is waarom de zachte woorden van de nieuwe kardinaal onwerkbaar lijken? Vanwege Israël. In een interview met AP in april zei Pizzaballa dat de 2000 jaar oude christelijke gemeenschap in de regio steeds meer werd aangevallen. “Omdat de meest rechtse regering in de geschiedenis van Israël extremisten aanmoedigt om geestelijken lastig te vallen en religieuze eigendommen in een steeds hoger tempo te vernietigen in het Heilige Land,” zei de Italiaanse kardinaal in Jeruzalem.
Het katholieke klooster van Deir Rafat.
Wat niet werd vermeld in de Israëlische verslagen was de deelname van leden van de PLO aan de ceremonie in het Vaticaan. Hun aanwezigheid werd natuurlijk opgehemeld door het Palestijnse nieuwsagentschap Wafa. Sommige deelnemers aan de ceremonie droegen de Palestijnse vlag en benadrukten het belang van de benoeming van de Latijnse patriarch van Jeruzalem tot kardinaal om de stem van de Heilige Stad in de hele wereld te laten horen en om de aandacht te vestigen op het lijden van het Palestijnse volk als gevolg van de Israëlische bezetting. “Het is noodzakelijk om te benadrukken hoe Israël de islamitische en christelijke heilige plaatsen en geestelijken schendt, evenals het Palestijnse volk met het oog op de scheidingsmuur, de racistische muur en de militaire barrières rond de stad, hoe het recht op vrije toegang tot de heilige plaatsen in Jeruzalem wordt ontzegd.”
In juli meldde Domradio dat de benoeming tot kardinaal van de Latijnse patriarch van Jeruzalem, aartsbisschop Pierbattista Pizzaballa, een “teken van liefde voor het Heilige Land” was. “In het Heilige Land ziet de paus de kern van het probleem van het conflict in het Midden-Oosten,” vertelde de Italiaanse geestelijke in juli aan het katholieke persbureau KNA in de marge van een christelijk jeugdfestival in het katholieke klooster van Deir Rafat.
Ik zal je iets vertellen. Dit klooster heeft een van de beste wijnmakerijen in de bergen van Judea. Hoewel het wijnhuis Mony bij het klooster hoort, is deze wijn koosjer. Dit betekent dat orthodoxe Joden de kloosterwijn drinken en ervan houden, en omdat het wijnhuis aan Palestijnse christenen toebehoort, mogen zij hun koosjere wijnkelder zelfs op de heilige shabbat openen. Een ingenieuze truc of twist, maar het brengt christenen en Joden samen, en warm, vanwege de wijn. Mony heeft heerlijke rode wijnen uit het Bijbelse gebied van Samson en Delila, en daarom dragen twee edele rode wijnen deze namen. Je hoeft alleen maar in het weekend naar Deir Rafat te gaan om met eigen ogen te zien hoeveel mensen genieten van de kloosterwijn van de Palestijnse christenen. We zijn vaak in Deir Rafat en genieten met vrienden van de prachtige wijngaard met uitzicht op de groene valleien en wijngaarden.
De christelijke wijngaard heeft geen last van de Joodse extremisten, zoals de kerkleiders altijd beweren. Integendeel, op vrijdag zitten de wijngaarden tot aan de Shabbat-ingang vol met religieuze en orthodoxe Joden. Deze zijn lovend over de kloosterwijn. Op shabbat zitten alle tafels vol met seculiere Joden. De echte vijanden van de Arabische christenen zijn niet de Joden, zoals vaak wordt afgeschilderd door de Palestijnse kerken, maar de islam in het Midden-Oosten.
Maar de islam durven de kerkleiders minder te bekritiseren, en dat hoef ik niet uit te leggen. Om de christelijke gelovigen te behouden in een islamitische regio, zoals in de Palestijnse gebieden en Jordanië, moet elke patriarch, kardinaal en andere kerkleider voorzichtig zijn. Ik ken geen enkele kerkleider die ooit openlijk en rechtstreeks kritiek heeft geuit op de PLO of het Palestijnse leiderschap. Het kan niet zo zijn dat Palestijnse christenen slechts omarmd worden door hun moslimbroeders en -zusters.
Het percentage christenen binnen de Palestijnse bevolking in de Palestijnse gebieden van Judea en Samaria, inclusief Jeruzalem en de Gazastrook ligt tussen de 1 en 2 procent, niet meer. Dat zijn ongeveer 50.000 mensen; in de Gazastrook zijn er nu nog maar iets minder dan 1.000 christenen. De overgrote meerderheid van de Palestijnse christenen woont momenteel in Bethlehem en omgeving, met een paar in Ramallah, in Taybeh en bij Nabloes. Ongeveer 50 procent van de Palestijnse christenen behoort tot de Grieks-orthodoxe kerk in Jeruzalem, een van de 15 kerken van de oosterse orthodoxie. Ten tijde van de stichting van de staat Israël in 1948 lag het percentage Palestijnse christenen volgens onderzoeken en schattingen tussen de 8 en 11 procent van de totale Palestijnse bevolking.
Velen van hen verlieten het Bijbelse hart van Judea en Samaria en emigreerden naar Latijns-Amerikaanse landen, anderen kozen ervoor om naar de VS en Canada te emigreren. Het Centraal Bureau voor de Statistiek van Israël publiceerde statistische gegevens over de christelijke bevolking in Israël aan het einde van 2022, 185.000 christenen in aantal, wat neerkomt op 1,9 procent van de totale bevolking van Israël. Uit de statistieken blijkt dat 76 procent van de christenen in Israël zich identificeert als Palestijn. In de afgelopen jaren hebben we vaak geschreven over de emigratie van Palestijnse christenen en Bethlehem, en hebben we heel wat christenen geciteerd die terugverlangen naar een Israëlische heerschappij in Bethlehem.
Toch wensen we de nieuwe kardinaal Pierbattista Pizzaballa wijsheid, moed en liefde toe om echt het juiste te doen voor zijn christelijke gemeenschappen in Sion. Het is niet gemakkelijk, maar hij is de uitverkorene, misschien moet hij meer leren van de unieke wijnmakerij Mony in het katholieke klooster. Veel dingen werken waarschijnlijk beter met een glas wijn.
Pizzaballa werd op 21 april 1965 geboren in Bergamo, Italië. Hij trad toe tot de orde van de Minderbroeders in 1984 en werd priester gewijd in de Domkerk van Bologna op 15 september 1990, voordat hij in oktober van datzelfde jaar naar Jeruzalem verhuisde.
De nieuwe kardinaal Pierbattista Pizzaballa.
Na zijn filosofische en theologische studies behaalde hij een graad in Bijbelse Theologie aan het Franciscaans Bijbels Instituut in Jeruzalem. In juli 1999 trad hij formeel in dienst van de Custody of the Holy Land en was hij tevens Patriarchaal Vicaris in het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem. In mei 2004 werd hij voor het eerst gekozen tot Custos van het Heilige Land voor een termijn van zes jaar.
Keiharde leugens over Israël en de Joden houden aan
Netanyahu: “Iran zwakker dan ooit, Israël sterker dan ooit”
Hessen wil ontkenning bestaansrecht Israël strafbaar stellen
