Sukkot, het Loofhuttenfeest

Het nieuwe jaar, Rosj Hasjana, is begonnen en Jom Kippoer, de Verzoendag, ligt al achter ons. Helaas lijkt het er dit jaar op dat de verzoening niet helemaal gelukt is. Het geschil over de justitiële hervorming is veranderd in een geschil tussen niet-religieuze en religieuze Joden.

Op Jom Kippoer gingen sommige tegenstanders van de regering (of hoe moet ik ze noemen? Strijders voor democratie?) te ver toen ze een openbaar gebed in Tel Aviv verstoorden. Dit gênante incident lijkt zelfs de leiding van de zogenaamde “Kaplan Force” (Koach Kaplan, כח קפלן) bang te hebben gemaakt, dus kwamen ze geleidelijk naar voren en distantieerden ze zich van de verstoringen op de heiligste dag van het Jodendom. Dit was genoeg om Itamar Ben Gvir, de minister van Nationale Veiligheid, ervan te overtuigen af te zien van zijn gebed op het Dizengoffplein, dat oorspronkelijk gepland stond voor vandaag en dat werd bekritiseerd als een onnodige provocatie, niet alleen door de oppositie maar ook door veel coalitieleden, met name premier Benjamin Netanyahu.

Dus misschien kunnen we ons nu in alle rust voorbereiden op ons volgende feest, het Loofhuttenfeest, Sukkot, dat morgenavond begint. Vlak nadat Jom Kippoer was afgelopen, hoorde ik druk gehamer in mijn buurt. Onze buren begonnen met de bouw van de sukkah, het tabernakel.

Op Sukkot herdenken we de 40-jarige woestijnmigratie van het Joodse volk na de Uittocht uit Egypte. Tijdens deze week wordt de sukkah, het tabernakel, gebouwd, waar tijdens het festival wordt gegeten. Veel religieuze Joden brengen er ook de nacht door. Het tabernakel doet denken aan de eenvoudige lemen hutten waarin het volk Israël de nacht doorbracht in de woestijn.

Op dinsdag was ik in Jeruzalem voor een redactievergadering. Daarna, op weg naar het treinstation, maakte ik een korte wandeling over de traditionele “Markt van de 4 Minim” (Shuk arbaat HaMinim, de markt van de “4 soorten”), waar de vier componenten (4 Minim) van het feestelijke boeket dat traditioneel voor Sukkot wordt verkocht, worden verkocht.

Foto: Dov Eilon

De vier componenten zijn:

De etrog, een citrusvrucht die lekker ruikt en smaakt en staat voor de studie van Tora en het vervullen van de geboden. Er zijn strikte richtlijnen voor het uiterlijk van de etrog. Hoe beter de etrog aan deze richtlijnen voldoet, hoe waardevoller hij is.
De lulav, een palmtak, een boom waarvan de vrucht, de dadels, geurloos is maar zeer goed smaakt, staat voor iemand die niet veel weet, die de Tora niet zo intensief bestudeerd heeft, maar die leeft volgens de geboden. De palmtak moet recht zijn en de afzonderlijke pluimen mogen niet te dicht bij elkaar staan
De mirtetak, die heel goed ruikt maar niet lekker smaakt. Het staat voor iemand die veel studeert maar er niet veel bij stilstaat. De mirte tak moet bestaan uit drie takken met elk drie bladeren.
De beekwilg, die ruikt noch smaakt, staat voor iemand die de Tora niet bestudeerd heeft en de geboden ervan niet opvolgt. Hier zijn twee twijgen voldoende, de stam moet rood zijn en de bladeren smal en lang. Omdat de wilg altijd vers moet zijn, wordt hij meerdere keren vervangen tijdens het festival dat een week duurt.

Foto: Dov Eilon

Vanwege deze voorschriften voor de feestelijke tak, die na de palmvrucht ook wel kortweg “lulav” wordt genoemd, wordt er bij de aankoop heel goed gelet op de onderdelen van de tak. Afhankelijk van de kwaliteit van de tak wordt de prijs vastgesteld. Prijzen beginnen bij 40-70 shekels per “set” en kunnen enkele honderden shekels kosten.

En als jij ook een korte wandeling door deze bijzondere markt wilt maken, dan kan dat nu. Kijk maar:

De markt ligt recht tegenover de Machane Yehuda markt. Laten we nu hopen dat we de komende feestdagen in vrede kunnen doorbrengen, zonder geschillen. Want alleen samen zijn we sterk. Ik wens u ook een prettige Sukkotweek.