Onderzoekers verbaasd: sprinkhanen hebben superkracht

Een nieuwe studie van de universiteit van Tel Aviv heeft uitgewezen dat de vrouwelijke sprinkhaan echte superkrachten heeft. Uit de resultaten van de studie blijkt dat het centrale zenuwstelsel van de vrouwelijke sprinkhaan elastische eigenschappen heeft waardoor het tot twee of drie keer zijn oorspronkelijke lengte kan uitrekken wanneer het eieren in de grond legt, zonder onherstelbare schade te veroorzaken.

De vrouwelijke sprinkhaan graaft diep in de grond om haar eieren op een veilige plek te leggen. Daarbij kan ze haar buik, inclusief het zenuwstelsel, uitbreiden tot twee tot drie keer de oorspronkelijke grootte – zoals een superheld uit overeenkomstige films. De onderzoekers: “Dit vermogen is vanuit morfologisch oogpunt bijna onvoorstelbaar, en voor zover wij weten is er bijna niets vergelijkbaars in de natuur. De zenuwen in het menselijk zenuwstelsel, bijvoorbeeld, kunnen slechts tot 30% uitrekken zonder te scheuren of permanent beschadigd te raken.”

Voor de toekomst zouden deze bevindingen volgens de wetenschappers van Tel Aviv kunnen bijdragen tot nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de regeneratieve geneeskunde, als basis voor het herstel van zenuwen en de ontwikkeling van synthetische weefsels.

De studie werd uitgevoerd door een team van onderzoekers van de Universiteit van Tel Aviv onder leiding van Dr. Bat-El Pinchasik van de Fleischman Faculteit Werktuigbouwkunde en Prof. Amir Ayali van de afdeling Zoölogie van de Faculteit der Levenswetenschappen. Ook betrokken bij de studie waren Dr Rakesh Das van de faculteit Werktuigbouwkunde, Dr Moshe Guershon van de faculteit Zoölogie, en Prof Eran Perlson en Amjd Ibraheem van de afdeling Fysiologie en Farmacologie van de Sackler Faculteit Geneeskunde. De onderzoeksresultaten werden gepubliceerd in iScience.

Prof. Ayali: “De superkrachten van de sprinkhaan lijken wel iets uit een sciencefictionfilm. In de natuur zijn slechts twee andere voorbeelden van een soortgelijk verschijnsel bekend: de tong van de potvis en een bepaald type zeeslak waarvan het zenuwstelsel aanzienlijk kan uitzetten door een accordeonachtig mechanisme. We wilden het biomechanische mechanisme identificeren dat vrouwelijke sprinkhanen dit prachtige vermogen geeft.”

In de studie verwijderden de onderzoekers het centrale zenuwstelsel van de vrouwelijke sprinkhanen en plaatsten ze in een vloeistof die hun natuurlijke omgeving simuleerde, onder fysiologische omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die in het lichaam. Met zeer gevoelige meetinstrumenten maten zij de krachten die nodig zijn om het zenuwstelsel uit te zetten. Dr. Pinchasik: “In tegenstelling tot eerdere hypothesen en voorbeelden die wij kennen, hebben wij geen accordeonachtig mechanisme gevonden. Wij ontdekten dat het zenuwstelsel van de vrouwelijke sprinkhaan elastische eigenschappen heeft waardoor het kan uitrekken en vervolgens uit zichzelf terugkeert naar zijn oorspronkelijke staat zonder enige schade aan het weefsel. Deze bevinding is vanuit biomechanisch en morfologisch oogpunt vrijwel onverklaarbaar”.