Schepping en geloof

Wanneer God de mens schept, zoals beschreven in het boek Genesis, zegt Hij iets unieks dat je alleen zo leest in verband met Zijn schepping van de mens: “Laat ons de mens maken naar ons beeld, naar onze gelijkenis.”

Door Anat Schneider |
Foto: Aharon Krohn / Flash90

God bestaat. Alle andere wezens zijn eeuwig als robots, die gedachteloos doen waarvoor ze geprogrammeerd zijn.

God schiep de mens ook al wist Hij dat de mens de schepping vaak in gevaar zou brengen. God begreep dat het noodzakelijk was. Hieruit kan inderdaad worden begrepen dat God Zijn hoop en verwachtingen voor de wereld ophing aan een schepsel dat Adam heette, dat deels stof was, deels geest van de adem van God.

En ook al stelt de mens God steeds weer teleur, God geeft niet op en probeert het steeds weer opnieuw. Zo was het met Adam, met Noach, met Abraham, Isaak en Jakob, Mozes en Jozua, met de rechters en koningen. En we zien overal in de Bijbel dat hoezeer God ook teleurgesteld is in de mens, Hij het toch steeds weer opnieuw probeert. Hieruit zou je kunnen begrijpen dat het echte thema van de Thora niet alleen ons geloof in God is, een geloof dat soms niet erg sterk is.

Een ander centraal en belangrijk thema is Gods geloof in ons, in de mens. De Bijbel is niet alleen het boek van de mens over God. Het is ook Gods boek over de mens. En een boek dat ons keer op keer laat zien hoe God niet ophoudt in Noach te geloven en van ons blijft houden en beter van ons verwacht. Soms zie je dat Hij bijna wanhoopt. Helemaal aan het begin van het boek Genesis kun je dit lezen.

En toch is er altijd een gelovig persoon die maakt dat God doorgaat met Zijn plan en in hem gelooft. Maar zoals we zien, en niet alleen in de Bijbel, maar in de hele mensheid. Mensen stoppen nooit met teleurstellen. Keer op keer zijn we getuige van de verschrikkingen, oorlogen, onrechtvaardigheden en vernietiging die door de mensheid worden veroorzaakt. En dit heeft niets te maken met de plaats waar we opgroeien. De gruwelijke gebeurtenissen waarvan we vandaag getuige zijn in Israël, bezienswaardigheden die ons terugvoeren naar de verschrikkingen van de Holocaust en naar de grootste angsten van de mensheid. Monsterlijke en satanische taferelen als geen ander tonen en bewijzen ons allen dat cultuur er niet in slaagt de mensheid te beschaven. En humanisme maakt de mens niet menselijk. Velen vergissen zich en vragen zich af, met het oog op alle wreedheden in de wereld, waar is God?

Maar al in de Thora zien we dat God was en is. Hij gaf het gebod “Gij zult niet moorden.” Hij gebood “En leef zonder te zondigen.” Er zijn talloze verzen waarin God ons de juiste weg wijst. Hij gebiedt ons letterlijk de weg en hoe we dat moeten doen.

Maar God redt ons niet van onszelf. God onderscheidde de mens van andere schepselen door ons het recht te geven om te kiezen, en daarom weerhield God Adam en Eva er niet van om van de boom der kennis te eten. Hij hield Kaïns hand niet vast toen hij zijn broer doodsloeg. Hij weerhield de Egyptenaren er niet van om de Israëlieten tot slaven te maken. Hij hield de kruisiging van Jezus niet tegen.

En dus is de juiste vraag om te stellen wanneer we getuige zijn van de verschrikkingen van de mensheid: Waar is de mens? De handen van de mensheid, de handen van de mens zijn vaak slap en zwak en kunnen het dierlijke instinct niet stoppen. Handen. Maar God niet.

God is degene die ons hoop geeft. God blijft in ons geloven, zelfs als we niet meer in onszelf geloven. We kunnen keer op keer zondigen, maar we zijn er getuige van dat God in geen enkele situatie stopt met ons te vergeven en ons op te tillen, zelfs als we vallen.

Ik wil optimistisch zijn in deze moeilijke en pessimistische dagen. Ik geloof met heel mijn hart dat ons oprechte en ware geloof in God in de mens en niet alleen de mens in God ons kan helpen de weg uit de grote duisternis naar het licht te vinden.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox