Deri loog, maar rechtbank had terughoudendheid moeten betrachten

De diskwalificatie van Arie Deri als minister komt na zijn schandalige besluit om in de politiek te blijven, ondanks zijn belofte om zich uit het openbare leven terug te trekken.

Door Ariel Kahana | | Onderwerpen: verkiezingen, Hooggerechtshof
Moet Arie Deri worden uitgesloten van openbare ambten? Misschien. Maar het is de vraag of het Hooggerechtshof die beslissing moet nemen. Foto: Yonatan Sindel / Flash90

Zij die liegen moeten betalen. Dat is de strekking van de uitspraak van het Hooggerechtshof van woensdag waarbij de benoeming van Arie Deri tot minister van het kabinet is afgewezen.

Wanneer heeft hij gelogen? De eerste keer werd hij veroordeeld voor omkoping in 1999 en de tweede keer in 2022 toen hij schuldig werd bevonden aan belastingontduiking. De derde leugen die hij de dag na de tweede veroordeling vertelde, was de grootste. Hij beweerde namelijk dat hij nooit van plan was zijn gekozen functie neer te leggen, hoewel dat precies was wat hij in de rechtbank deed.

Hij probeerde het systeem te misleiden door te zeggen dat hij, hoewel hij de Knesset verliet, actief kon blijven in de politiek en zich opnieuw kandidaat kon stellen. Zoals het hof in zijn meerderheidsopinie verklaarde:

“De schertsvertoning die hij heeft opgevoerd over het verlaten van het gekozen ambt en zijn ommezwaai onmiddellijk daarna, doen de vraag rijzen of hij te goeder trouw heeft gehandeld. Het maakt het zeer moeilijk zijn benoeming goed te keuren en compliceert de onredelijkheid van zijn ambt.”

Deri heeft gelogen, maar is het de taak van de rechtbank om hem daarom te diskwalificeren? Het is niet duidelijk. In de lagere rechtbank werd Deri veroordeeld en kreeg hij te horen dat het aan de centrale verkiezingscommissie was om te beslissen of zijn veroordelingen een moreel delict inhielden. Maar Deri en premier Benjamin Netanyahu wilden die weg niet bewandelen en kozen in plaats daarvan voor een snelle wijziging van de wet. Dit was legaal, maar had een vieze smaak.

Rechts moet beseffen dat het niet van twee walletjes kan eten: Je kunt de fundamentele wetten niet gebruiken als kneedgum die je kunt kneden zoals je wilt, en dan roepen als het Hooggerechtshof precies hetzelfde doet. De fundamentele wetten zijn heilig of niet.

In deze omstandigheden moeten we kijken naar het minderheidsstandpunt in het arrest. In plaats van zich bij de meerderheid aan te sluiten, verklaarde rechter Yosef Elron dat Deri de centrale verkiezingscommissie moet vragen te beslissen of zijn veroordeling voor belastingontduiking een moreel delict inhoudt. Het antwoord daarop zou waarschijnlijk “ja” zijn geweest, en we zouden tot dezelfde conclusie zijn gekomen. Maar het zou toch beter zijn geweest als de meerderheid dat standpunt had ingenomen en het proces aan zijn lot had overgelaten.

Deri heeft gelijk dat er een gerechtelijke dwaling was in zijn proces. Ieder normaal persoon zou gewoon een boete hebben betaald aan de belastingdienst. Maar in zijn geval zette het systeem zo veel op het spel dat het niet kon terugkrabbelen en de zaak op procedurele gronden kon regelen. Het Openbaar Ministerie was niet bezig met gerechtigheid, maar met gezichtsverlies.

Na dit alles had Deri zijn toevlucht niet moeten nemen tot manipulatie en misleiding, noch had hij het vonnis van woensdag moeten negeren. Wat hij kan doen is doorgaan met de justitiële hervormingen die hij heeft gepropageerd, alsof dit vonnis nooit heeft bestaan. Het is inderdaad belangrijk dat de twee zaken afzonderlijk worden behandeld, zodat het optreden van de regering niet kan worden opgevat als een middel om leugenaars goed te praten.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox