Afscheiding van Israël – een chronische christelijke stoornis

De christelijke reactie op het wetsvoorstel van een orthodox-Joods Knessetlid tegen missionarissen was ongegrond, nauwelijks bevorderlijk voor Israël en zeker onbetamelijk voor de volgelingen van Jezus.

Door Stan Goodenough | | Onderwerpen: christenen
MK Moshe Gafni komt al 25 jaar met zijn wetsvoorstel tegen zendelingen. Deze keer werd zelfs hij verrast door de heftige reactie van evangelische christenen. En wat zei dat over ons christelijk getuigenis tegenover deze orthodoxe Jood en de natie Israël? Foto: Olivier Fitoussi / Flash90

De afgelopen week was er een reeks boze reacties van niet-Joodse en Joodse gelovigen in Jezus, zowel in Israël als in de naties.

Ons gedrag was op zijn best belachelijk. Maar nog verontrustender dan het oppervlakkige lawaai dat we maakten, is de diepe afscheiding van Israël die erachter schuilgaat.

Juist nu, in een tijd waarin Israëls door God aangewezen regering (Daniël 2:21; 4:17; Romeinen 13:1-2) van alle kanten wordt aangevallen. Bedenk door wie de protesten zijn uitgelokt, namelijk door de sterk georganiseerde linkse protestbeweging in Israël die de coalitie wil vernietigen. De door de kiezers gelegitimeerde regering is op haar beurt nauwelijks in staat de geplande hervormingen uit te voeren in het licht van de antidemocratische opstanden. Voeg daarbij de vijandige, arrogante inmenging van de VS, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland en Italië in de binnenlandse politiek van Israël; daarbovenop de Iraans-Russisch-Chinese stormwolken die boven Israël hangen en het escalerende terrorisme tegen de Joden in het land. En waar maken de christenen/Messiaanse Joden zich zo druk om?

Het antwoord: een tandeloos “anti-missionarissen wetsvoorstel” dat herhaaldelijk is ingediend maar nooit is gerealiseerd, wat ons ertoe heeft aangezet onze stem te verheffen in angstige verontwaardiging en verontrusting, om aan te kloppen bij de Israëlische premier en ons geluid toe te voegen aan het tumult en de druk om deze democratisch gekozen regering op de knieën te krijgen.

We zouden ons moeten schamen. Ik schaam me voor ons, hoewel ik me niet verbaas over de kloof die er bestaat tussen ons en de Joden. Tussen haakjes, ik heb het hier over de PRO-Israël volgelingen van Jezus, niet over de massa’s van onze geloofsgenoten die gevallen zijn voor de ketterij van de vervangingstheologie.

De kloof kan nauwelijks dieper zijn.

En zij kwam een paar weken geleden in een andere context aan het licht, toen enkele “pro-Israël” groepen in Australië – christenen die mij eerder hadden uitgenodigd om een perspectief op het herstel van Israël te delen en die relatief positief hadden gereageerd – verklaarden dat zij niet bereid waren een vertegenwoordiger van de Joodse gemeenschappen uit Samaria en Judea te ontvangen omdat “hij niet in Jezus gelooft”. Dit betekent helaas dat het begrip dat ik hun eerder had willen overbrengen, niet tot stand is gekomen.

Deze discrepantie is in de vele jaren dat ik in Israël woon steeds weer gebleken. Vooral wanneer Messiasbelijdende Joden en christelijke Arabieren kritiek hebben op christelijke steun voor nationaal Israël, voor wat zij “ongelovig Israël” noemen, en erop aandringen dat we alleen, of in ieder geval in de eerste plaats, moeten zorgen voor het “Lichaam van Jesjoea” in het land.

Ik vraag me af, welke Bijbel lezen deze mensen? Of hoe komt het dat zovelen volledig missen wat er staat: over de centrale rol – in Gods verlossingsplan voor de mensheid – van het fysieke en geestelijke herstel van nationaal Israël; over de gedeelde toekomstige bestemming van Joden en christenen; over het feit dat we een gemeenschappelijke vijand hebben; en over de meest fundamentele realiteit van discipelschap, de prijs die het volgen van Jezus kost?

Wat het laatste punt betreft: er waren en zijn christenen in vele delen van de wereld die bereid zijn gecriminaliseerd en gevangengezet te worden en te sterven voor hun geloof, of op zijn minst vermoord te worden zonder Jezus te verloochenen. (Denk aan Pakistan, Egypte, China, delen van het Midden-Oosten en verschillende door de islam overspoelde landen).

Vervolging hoort erbij. Zijn we dat vergeten?

In Jezus’ eigen woorden: “Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt, en door te liegen allerlei kwaad tegen u spreekt, omwille van Mij. Verblijd en verheug u, want uw loon is groot in de hemelen, want zo hebben ze de profeten vervolgd die er vóór u geweest zijn.” (Mattheüs 5:11-12)

Bovendien laat de geschiedenis zien dat “de Kerk” (de ware gelovigen, niet de traditionele of nominale christenen) altijd het helderst scheen en op haar best was, het meest Christusachtig, wanneer zij werd vervolgd.

En moeten wij christenen niet ook bereid zijn de vijandigheid van de Joden tegenover zendingswerk te begrijpen? Ligt de verantwoordelijkheid voor hun afkeer van zendingswerk niet volledig bij ons?

Nogmaals, ik vind het triest en nogal vreemd dat wij christenen/messianisten zo bereid zijn defensief te reageren op iets dat onze gevoeligheden kwetst/ ons confronteert of ons geloof moeilijker maakt.

Als we ook maar een flauw vermoeden hebben van de pijnlijke prijs die de Joden hebben betaald omdat ze Gods “uitverkoren volk” zijn, moeten we dan niet, net als Jezus, eerder door medelijden dan door verontwaardiging worden bewogen?

Misschien zouden wij, de volgelingen van Jezus, minder vastgeroest zijn in onze traditionele christelijke gewoonten als we werkelijk begrepen wat God voor het volk Israël in gedachten heeft. En wat Paulus bedoelt als hij over dit “mysterie” verklaart: “Zoals ook u immers voorheen God ongehoorzaam was, maar nu ontferming verkregen hebt door hun ongehoorzaamheid, zo zijn ook zij nu ongehoorzaam geworden, opdat ook zij door de ontferming die u bewezen is, ontferming zouden verkrijgen. Want God heeft hen allen in hun ongehoorzaamheid opgesloten om Zich over allen te ontfermen.” (Romeinen 11:30-32).

Een indruk die ik heb opgedaan in de drie decennia dat ik in Israël woon en mij met Israël bezighoud, is dat de meeste christenen die met Israël verbonden zijn – als ik ons zo mag omschrijven – die natie bekijken als een publiek van veraf. Een ondersteunend publiek; een applaudisserend, juichend publiek, opgewonden over wat God doet met het herstel van Israël; voorbede doen; willen “vasten en bidden voor de vrede van Jeruzalem” enzovoort, maar de hele tijd als toeschouwers – alsof we in een groot theater zitten te kijken.

Wat we niet zijn, is dat we nog niet zijn waar Ruth was toen ze zich vastklampte aan Naomi en zwoer dat niets dan de dood haar zou scheiden van haar drievoudig beschadigde schoonmoeder – die, net als de Joden, voelde dat “de Almachtige [haar] grote bitterheid [had] aangedaan“.

En we zijn zo ver verwijderd van de passage waarin God beschrijft hoe “tien mannen uit alle talen van de heidenvolken… de punt van de mantel van een Joodse man zullen vastgrijpen en zeggen: ‘Wij gaan met u mee, want wij hebben gehoord dat God met u is'” (Zacharia 8:23)

Er is nog steeds een wij-en-zij benadering. En dat beïnvloedt sterk onze kijk op Israëls toekomst en de onze – alsof de twee lotsbestemmingen verschillend zijn, wat Bijbels gezien duidelijk niet het geval is.

Ik denk dat wij verwachten dat de Jood zich aan ons vastklampt, Jezus aanneemt en ons vraagt of hij met ons mee mag gaan en zich bij onze kerk mag aansluiten. Er zijn inderdaad veel misverstanden.

Een paar weken geleden plaatste ik op een social media app de volgende hypothetische vraag aan belijdende Bijbelgelovigen:

“Als Israël morgen – of volgende maand of volgend jaar – zou worden vernietigd, wat zou er dan met uw geloof gebeuren?”

De meeste respondenten gaven aan dat hoewel zo’n catastrofe verschrikkelijk zou zijn, ongelooflijk tragisch, etc., het hun christelijk geloof niet significant zou beïnvloeden. “Ons geloof is in Jezus, niet in Israël,” benadrukten sommigen, alsof dit ter discussie stond, wat natuurlijk niet het geval was.

Er waren inderdaad niet veel reacties, en ik beweer geenszins dat ik een aanhang heb die die naam waardig is, maar talrijke van dergelijke bouwstenen van inzichtelijke momenten in al de jaren dat ik betrokken ben geweest bij westerse evangelische christenen hebben mij ervan overtuigd dat dit een tragische waarheid is:

Voor de overgrote, overgrote meerderheid van de aanhangers van Israël zijn Gods beloften aan Israël irrelevant voor hun geloof. Als Israël op een zaterdag in een kernoorlog zou worden vernietigd, zouden de meeste kerkgangers de zondag daarop in de kerkbanken zitten.

Ik niet – ik zou niet in de kerk zijn, en mijn Bijbel zou verscheurd zijn.

En toch, en dit is precies mijn punt: voor zovelen van ons is Jezus losgekoppeld van Israël. Het feit dat God Hem baarde in een bepaald volk en een bepaald land wordt niet als belangrijk gezien.

Is de leugen van de vervangingstheologie zelfs doorgedrongen tot degenen onder ons die deze afwijzen? Als, zoals het hoort, de basis van ons geloof ligt in God die Zijn woord houdt, een God die nooit terugdeinst voor Zijn verbonden, nooit Zijn beloften breekt – waarom staat de centrale positie van Israël dan niet meer op onze radar?

Stel je de impact voor die het zou hebben op het leven en het geloof van veel belijdende, pro-Israël gelovigen als we de vervangingstheologie op zijn kop zouden zetten en werkelijk zouden begrijpen dat Gods beloften aan Israël nog steeds gelden, dat de terugkeer van de Joden naar hun land en de terugkeer van Zijn land naar Zijn volk in overeenstemming zijn met Zijn wil en plan – voor Israël en dus voor ons?

Stel je voor hoe ongevoelig we zouden zijn voor de leugens van degenen die Israël haten – de VN, de media, onze politici, de islam, alle andere manifestaties van satans haat tegen allen die de Heere God van Israël en zijn Koning liefhebben. Hoe bereid zouden wij zijn om met de Joden te staan tegenover de Israël-hatende wereld!

Stel je voor hoe wij in onze landen met God zouden staan voor Zijn Israël.

Na 2000 jaar christendom met zoveel Jodenhaat, stel je voor hoe de Joden ons zouden zien als wij ons volledig achter hun volk zouden scharen en hun ons volle geloof in HUN God zouden verkondigen!

Dan zouden we werkelijk Zacharia 8:23 beleven zoals de Heer het bedoelt.

Israel Today nieuwbrief

Dagelijks nieuws

Gratis in uw mailbox

Israel Heute Newsletter

Tägliche Nachrichten

FREI in Ihrer Inbox