Shalom Chaverim, beste vrienden

Door Aviel Schneider

Aviel Schneider (AS)

Onlangs kreeg ik uit Japan een e-mail van een vriend die als journalist in Israël werkt. In verband met zijn onderzoek naar de gevolgen van de tsunami had hij zojuist een Japanse politicus geïnterviewd. ‘Hallo Aviel, ik ben op dit moment bij Kazuya Shimba. Je gelooft het niet: op zijn bureau liggen Japanse nummers van jouw tijdschrift Israel Today. Hij is een enthousiaste lezer!’

Daar werd ik heel blij van en ik heb God er direct voor gedankt. Hem komt immers alle eer toe. Het is natuurlijk leuk om te horen hoe mijn vriend trots aan de politicus vertelde dat hij goed bevriend is met de hoofdredacteur van het magazine dat op zijn bureau lag. Maar wie ben ik?

Wie weet waar ons tijdschrift allemaal terecht komt? Een korte e-mail kan een grote bemoediging zijn om door te gaan met het nieuws brengen dat anderen weglaten.

Ik heb altijd tegen mijn kinderen gezegd, dat we God niet alleen danken voor wat Hij geeft, maar ook voor wat Hij niet geeft.

Tevredenheid kan ook een last zijn, want dan valt des te meer op wie er allemaal ontevreden zijn over Israël: de VN-raad voor de Mensenrechten in Genève, de Arabische Liga, de Palestijnen, Israël zelf, de EU en niet in de laatste plaats de christenen, die altijd een beter Israël voor ogen hebben.

Israël kan nu eenmaal niet iedereen tevreden stellen. Maar de media doen hun uiterste best om Israël door de mangel te halen. Als wij Joden vinden dat we in de eerste plaats God moet behagen, vinden critici dat weer arrogant. De verleiding is groot om de wereld dan maar ter wille te zijn. Het enige dat telt, is of God tevreden kan zijn over zijn volk. In Bijbelse tijden was Hij soms wel en soms niet tevreden over ons. Eén ding staat vast: sinds mensenheugenis houdt God van zijn volk. Dat maakt buitenstaanders vaak jaloers op dit kleine land dat op 26 april zijn 64ste Onafhankelijkheidsdag vierde.

Ik dank God voor iedere vriend die Israël heeft. En ik dank Hem dat ons kleine tijdschrift in alle uithoeken van de wereld te vinden is. Een simpele e-mail heeft me dat weer eens duidelijk gemaakt.

Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers