De Amerikaanse ambassade in Tel Aviv heeft deze week zijn personeel geadviseerd, ‘s nachts de snelweg van Jeruzalem naar Tel Aviv te vermijden, die onlangs is heropend voor Palestijns verkeer. Dit toont nogmaals het bespottelijke karakter aan van de internationale druk op Israël, om voortijdig veiligheidsmaatregelen tegen de Palestijnen te versoepelen.
Snelweg 443 was het toneel van talrijke bloedige aanslagen langs de weg tot 2002, toen de Israëlische veiligheidstroepen uiteindelijk alle Palestijnse verkeer op de weg verboden.
Eerder dit jaar gebruikten linkse Israëlische activisten de Amerikaanse druk op Israël, om de levensomstandigheden van de Palestijnse Arabieren gemakkelijker te maken, om met succes een verzoek bij het Israëlische hooggerechtshof in te dienen om de weg weer open te stellen voor het Palestijnse verkeer. Zij voerden aan dat het verbod een oneerlijke collectieve bestraffing inhoudt.
Israëli's die gebruik maken van de weg komen regelmatig met het argument, dat het oneerlijk is om hun leven te risceren opdat Palestijnen een paar minuten eerder bij hun werk of thuis komen.
De Israëlische premier Benjamin Netanyahu mag om veiligheidsredenen ook geen gebruik maken van de snelweg na de uitspraak van het Hooggerechtshof, die eerder deze maand van kracht werd. Gedurende de paar weken dat de weg is geopend voor het Palestijnse verkeer zijn er verscheidene aanslagen tegen Israëlische automobilisten geweest, waarbij met stenen werd gegooid.
Zie voor het heropenen van deze snelweg Israel National News.
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers