De wereld beschuldigt Israël van het opleggen van een onmenselijke en onrechtvaardige blokkade van de Gazastrook. Maar de Israëlische leiders wijzen er op, dat de blokkade binnen een dag kan eindigen als de terroristische heersers van Gaza alleen maar zouden afzien van hun handelwijze en naar de onderhandelingstafel komen.
De Israëlische president Shimon Peres herhaalde die boodschap in een toespraak voor de jaarlijkse bijeenkomst van het Joods Agentschap, die zondag in Jeruzalem werd gehouden.
"Wanneer de leiders van Gaza leiders terreur afzweren, stoppen met de bouw van tunnels en het afschieten van raketten, stoppen met pogingen om Israëlische soldaten te ontvoeren en Gilad Shalit vrijlaten, die op Israëlisch grondgebied werd ontvoerd, dan zou er geen behoefte zijn aan enige afsluiting of blokkade", zei Peres. 'Als Gaza zou kiezen voor de vrede, dan had het vrede en zou er geen behoefte bestaan aan vloten’.
Peres zei dat hij en andere Israëlische leiders nog steeds niet begrijpen waarom, na het weghalen van alle Joden uit de Gazastrook in 2005, ‘de regering van de Gazastrook duizenden raketten gingen afschieten tegen de burgerbevolking in Israël. Om welke reden? Met welk doel?’
Een groot deel van de internationale gemeenschap erkent dat Hamas en zijn terroristische bondgenoten ten onrechte hun raketten hebben gericht op Israëlische burgers, maar ziet het als een veel grotere misdaad dat Israël een, wat zij ‘collectieve straf’ noemen, toepast tegen de bevolking van Gaza. Wat zij, en zelfs Peres, niet opmerken is echter dat in 2006 het overgrote deel van de bevolking van Gaza en de rest van de gebieden onder Palestijns gezag er voor heeft gekozen dat Hamas hun regering zou overnemen.
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers