Palestijnse terroristische gewapende mannen hebben maandag een Israëlische politieauto overvallen ten zuiden van de Judese stad Hebron. Zij doodden een agent en lieten twee anderen gewond achter.
Joodse bewoners uit de omgeving merkten op, dat de aanvallers in staat waren om het politievoertuig in een hinderlaag te lokken als gevolg van het recent verwijderen van een militaire controlepost.
Samaria
Zondagavond vond nog een aanval plaats in Samaria. Een lokale Joodse inwoner werd, naar hij dacht, door lichtsignalen van de politie naar de kant gedirigeerd. Toen hij dat deed, werd de man uit zijn voertuig gesleurd door een groep Arabische mannen, geslagen en op de weg achtergelaten, terwijl zijn auto werd gestolen.
Ook deze hinderlaag was mogelijk geworden door de recente opheffing van een Israëlische militaire controlepost, die de Joodse en Arabische gebieden in Samaria van elkaar scheidde.
Sinds het begin van het jaar heeft Israël tientallen en zelfs honderden checkpoints verwijderd in de zogenaamde "Westbank", onder Amerikaanse druk en als een gebaar van goede wil richting de Palestijnse Autoriteit.
Israëlische Joden die in Judea en Samaria wonen waarschuwen voortdurend, dat het verwijderen van de checkpoints het alleen moeilijker maakt om vrede te bereiken. Door het ontbreken van dergelijke defensieve maatregelen zullen de aanvallen onvermijdelijk toenemen, wat uiteindelijk een sterke militaire actie noodzakelijk maakt.
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers