Dat klopt. Het is niet alleen Israël, dat zich verzet tegen het opheffen van de gedeeltelijke blokkade van de door Hamas geregeerde Gazastrook ondanks de toenemende internationale druk. Ook de Palestijnse Autoriteit en Egypte erkennen dat een dergelijke stap desastreus zou zijn voor de regio.
De Europese Unie heeft maandag vergaderd en gebruik maken van de recente dodelijke Israëlische overval op een zogenaamd "humanitaire hulpvloot" naar de Gazastrook, om meer druk op Israël uit te oefenen om het embargo volledig op te heffen.
De Europese leiders hebben benadrukt dat de-blokkade van Gaza "onhoudbaar" is en een oneerlijke collectieve bestraffing vormt. (Daarbij negeren ze dat de inwoners van Gaza via verkiezingen daadwerkelijk Hamas aan de macht hebben gebracht).
Voorafgaand aan die vergadering publiceerde het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken een document, waarin wordt benadrukt dat het embargo, en in het bijzonder de zeeblokkade, werkt, en dat Hamas moeite heeft om aan de macht blijven.
Israël ontving op dit punt onverwachte steun van Mahmoud Abbas, leider van de Palestijnse Autoriteit. Deze zei vorige week tegen de Amerikaanse president Barack Obama, dat de Israëlische zeeblokkade van de Gazastrook niet mag worden opgeheven. Abbas zei dat, hoewel hij een kleine versoepeling van het embargo ondersteunt, het volledig opheffen ervan, met name van de zeeblokkade, zou worden gezien als een overwinning voor Hamas en de terreurgroep aanzienlijk zou versterken.
Dat volgens de Europese diplomaten, die met de Israëlische krant Ha'aretz spraken.
De Europeanen zeiden ook dat Egypte duidelijk had gemaakt dat het tegen de opheffing van de Israëlische zeeblokkade van Gaza is, want dat zou het onmogelijk maken om na te gaan wat in het door Hamas regeerde grondgebied wordt ingevoerd.
Uiteraard grepen zowel Egypte als de Palestijnse Autoriteit de vlootoverval aan om Israël te veroordelen als onderdrukker.
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers