De Amerikaanse vice-president Joe Biden heeft woensdag het recht van Israël gesteund om aan boord te gaan van de Free Gaza vloot, die probeerde de Israëlische maritieme blokkade te breken van de door Hamas geregeerde Gazastrook.
"Je kunt discussieren over of Israël mensen op dat schip had moeten afdalen of niet ... maar de waarheid van de zaak is, Israël heeft het recht om te weten (ze zijn in oorlog met Hamas), heeft het recht om te weten of er wel of niet wapens worden gesmokkeld", zei Biden in een interview met Charlie Rose.
Maritieme blokkades van vijandelijk gebied zijn toegestaan volgens het internationaal recht, en degenen die de blokkade opleggen is het toegestaan om vaartuigen die proberen om in vijandelijk gebied binnen te dringen te doorzoeken, zelfs in internationale wateren.
Israël heeft dit punt naar voren gebracht, maar zelfs de zogenaamde "juridische experts" bij de VN blijven volhouden dat de Israëlische acties tegen de vloot een misdrijf vormen.
De steun van de Amerikaanse vice-president zal zeker de Israëlische zaak helpen, hoewel Biden niet de gelegenheid voorbij liet gaan, om het die vijanden van Israël die Washington het naar de zin wil maken, gerust te stellen door bezwaar te maken tegen het Israëlische embargo tegen de Gazastrook.
Hoewel Biden begreep waarom de invoer van wapens in Gaza wordt tegengegaan, zei hij dat deregering-Obama Israël onder druk zet om invoer van bouwmaterialen in het gebied toe te staan.
Israël heeft de invoer van bouwmaterialen sterk beperkt, juist omdat Hamas materialen zoals metalen leidingen en buizen heeft gebruikt om raketten te bouwen. Een groot deel van het cement, dat in Gaza werd ingevoerd voorafgaand aan Israël’s gewapende interventie in 2009, was gebruikt door Hamas om bunkers te bouwen om die raketten te verbergen en op te slaan.
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers