Christenen en Joden hebben de interpretatie van profetie ter hand genomen om er het geloof van de ander mee te bestrijden. Deze serie artikelen wil profetische interpretatie gebruiken om het geloof te versterken

Hoe vreemd het ook mag klinken, kernpunten van het geloof zoals opstanding uit de dood en de Messias zijn niet te vinden bij een letterlijke lezing van de Bijbel. Toch zijn beide zo essentieel in het Jodendom en het Christendom, dat ontkenning van een ervan als ketterij wordt beschouwd.

Het feit dat de Messias niet letterlijk in de Bijbel voorkomt, betekent dat hij alleen kan worden opgemerkt door interpretatie. Het genre dat bekend is als 'Messiaanse profetieën' bestaat dus in wezen uit het ontlenen van Messiaanse betekenis uit Bijbelteksten.

In tegenstelling tot het Christendom, dat zich met Messiaanse profetieën bezighoudt om Jezus' Messiasschap te bewijzen, beschouwt het Jodendom deze alleen als plausibele interpretaties betreffende de Messias. Helaas leidt dit verschil vaak tot het gebruik van Messiaanse profetieën als een instrument om aan te tonen dat de andere traditie onjuist is. Zowel Joden als Christenen proberen te stellen dat het gelijk aan hun kant is.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Deze serie artikelen wijst deze vorm van polemiek af. In plaats daarvan willen we de vele Joodse interpretaties van Messiaanse profetieën bestuderen, om op die manier het geloof te verrijken in plaats van het te bevestigen.

Onze eerste 'Messiaanse profetie' komt uit de tekst 'Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde' (Genesis 2:4).

Het messiaanse idee in dit vers vergt een korte uitleg. De schriftgeleerden die de Bijbelse tekst overschreven werden in het Hebreeuws סוֹפְרִים sofrim genoemd, omdat ze de letters, woorden en verzen in elk boek telden, om te zorgen voor een foutloos manuscript. Dit proces bracht tal van onregelmatigheden aan het licht, met name tussen de plene spelling (volledig, met klinkertekens) en defectiv spelling (kort, zonder klinkertekens). In het Hebreeuws kunnen woorden met of zonder klinkertekens ('leesmoeders') worden geschreven.

Zo kan het woord תולדות Toledot (generaties, afstammelingen) in dit vers worden gespeld met of zonder de letter vav, zodat het er uit kan zien als תולדות Toledot, תלדות tledot, תולדת toledt of תלדת tledt. Deze verschillen werden zorgvuldig gekopieerd; ze werden niet beschouwd als 'schrijffouten', maar als een bewuste schrijfwijzen, die op mogelijke verborgen betekenissen wezen.

De plene spelling תולדות Toledot (generaties) in Genesis 2:4 staat alleen hier en in Ruth 4:18. In dit vers staat: 'Dit nu zijn de afstammelingen (Toledot) van Perez'. Volgens de Joodse commentatoren verbindt deze unieke spelling de twee geslachtsregisters en plaatst deze Adam naast de Messias, de zoon van Perez.

De Midrash (een Joodse exegetische methode) verklaart waarom allen op deze twee plaatsen in de Bijbel de plene spelling wordt gebruikt:
'Rabbijn Judan zei in naam van Rabbijn Abun: De ontbrekende zes [de letter vav, met getalwaarde zes] komt overeen met de zes dingen die werden weggenomen van Adam: zijn glans, zijn onsterfelijkheid, zijn lengte, de vruchten van de aarde, de vruchten van de bomen, en de hemellichten ...
Rabbijn Berechja zei in de naam van Rabbijn Samuel ben. Nachman: Hoewel deze dingen werden geschapen in hun volheid, zijn ze echter bedorven toen Adam zondigde, en zij zullen niet meer terugkeren naar hun perfectie totdat de zoon van Perez [Messias] is, [want] '...
Toledot (generaties) van Perez is plene (volledig) gespeld, met een vav. Dezen zijn het: zijn glans, zijn onsterfelijkheid, zijn lengte, de vrucht van de aarde en de vruchten van de bomen, en de hemellichten' (Genesis Rabba 12:6).

Deze interpretatie stelt dat Adams volmaakte bestaanswijze afwezig was in alle volgende generaties en alleen zal worden hersteld door de Messias, die de mens zijn oorspronkelijke pracht zal teruggeven. Volgens deze midrash is daarom de Messias de tweede, volmaakte Adam.

Tsvi Sadan