'Toen ik mijn vader zo vaak de Joden hoorde bekritiseren, leek dat gewoon. Ik dacht altijd dat het normaal was om een ​​negatief beeld van het Joodse volk te hebben', zei Jamal Jivanjee, directeur van Illuminate VS, een website gewijd aan het verspreiden van de boodschap van het Christendom.

Dit is het derde en laatste deel van een verhaal over Moslims die zich bekeren tot het Christendom. Als u dit nog niet hebt gedaan, raden we u aan, eerst deel 1 en deel 2 te lezen.

'Ik had bijna het gevoel dat hij een soort minderwaardigheidscomplex had, omdat de wereldproblemen alleen op hen werden geschoven. In die tijd had ik geen twijfel aan de woorden van mijn vader, hoewel ik zelf niet vijandig was tegenover Joden', herinnert hij zich.

Nonie Darwish, een in Egypte geboren schrijfster, heeft een kritischer mening over Moslims die, zoals zij het ziet, zijn geobsedeerd door hun vijandigheid jegens de Joden. 'Toen ik Moslim was, heb ik nooit gedurfd te vragen waarom onze religieuze leiders liegen en haat en geweld prediken vanaf de kansel van moskeeën. Voor de gemiddelde Moslim lijkt het normaal en zelfs heilig om Joden te vervloeken', zei de vrouw.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Na het jarenlang aanhoren van anti-Israëlische propaganda gaf zij de Joodse Staat de schuld van het gericht doden van haar vader. Zij realiseerde zich niet dat hij het over zichzelf had uitgeroepen door het uitvoeren van invallen, waarbij veel Israëlische burgers werden vermoord. 'Na veel denken, analyse, onderzoek en schrijven ontdekte ik dat Jodenhaat is een fundamenteel onderdeel is van het Islamitische geloof, waarvan Moslims zich niet kunnen ontdoen'.

De Palestijnse moslim-geestelijke Rayed Habib uit Bethlehem was het hiermee niet eens, en benadrukte dat de Islam geen probleem heeft met het Joodse volk. 'We hebben geen problemen met Joden. Net als Moslims aanbidden zij één God. Maar we hebben wel een ernstig conflict met Israël, het regime dat ons land bezet. Hun agressie dwingt ons om onszelf verdedigen. Dat is heel natuurlijk', betoogde hij.

De argumenten van de geestelijke overtuigen Jivanjee en Darwish niet, zij menen dat het conflict tussen de twee naties uitsluitend religieus was, en niet politiek, en dat nog steeds is.

Ontstaan van de Koran
Darwish, die het onderwerp uitgebreid heeft bestudeerd en er verscheidene boeken over schreef, zei dat de Koran letterlijk vol staat met beelden van geweld en haat, en strijders meerdere beloningen in dit leven en hierna belooft. Ze legde uit, dat Mohammed was afgewezen door zijn eigen stam en daarna besloot Mekka te ontvluchten en zijn toevlucht te zoeken in Medina, een stad die verwegend werd bewoond door Joden. Omdat ze hem in de stad toelieten prees de Koran hen, beschreef de Taura (Tora) 'met een leidraad erin en een licht', (5:44), sprak over 'godvrezende' mensen' (6:153-154), en 'Wij hebben hen boven de wereldbewoners verkozen' (45:16). Maar toen de Joden weigerden zich te bekeren tot de Islam, veranderde Mohammed's houding, hij werd steeds vijandiger, wat tot uiting kwam in de Koran.

Paz verklaart de verandering van toon uit de wens van de profeet om in Medina een Staat te stichten. 'Mohammed's verzen dienden de voortdurend veranderende omgeving en moesten passen bij de toestand op de grond. Hij wilde zijn religie verspreiden, dus hij moest wel flink zijn om het volk gehoorzaam te maken aan de wet', zei de expert. 'In eerste instantie wilde de profeet de Joden behagen, dus zocht hij hun erkenning door zijn discipelen te laten bidden in de richting van Jeruzalem. Na de uitbarsting van het geschil met de Joden, dat naar schatting aan 700 van hen het leven kostte, bedacht hij zich en leerde zijn volgelingen om in plaats daarvan in de richting van Mekka te bidden'.

Maar volgens Paz was Mohammed, ondanks berichten over geweld, geen slecht mens. Opgegroeid als wees, was hij zeer gevoelig voor onrecht en wilde dingen veranderen, zoals een verbod op slavernij en de invoering van gelijkheid. Maar zodra zijn macht groeide, begonnen de dingen te veranderen, en Mohammed werd steeds meer geobsedeerd door gezag - iets dat vervolgens tot uitdrukking kwam in het Heilige Boek van de Moslims.

Jihad
Maar Habib probeert de gewelddadige verzen te rechtvaardigen met de stelling dat ze bedoeld waren om de religie te beschermen. 'In tegenstelling tot wat de meeste westerlingen denken, is jihad een concept van zelfverdediging. Als religie wordt bedreigd, is het Moslims toegestaan om deze te verdedigen. En dat is precies wat de profeet heeft gedaan', legt hij uit.

Volgens de Encyclopedie van de Islam, is 'jihad' de 'verspreiding van de Islam met wapens ... een religieuze plicht voor Moslims in het algemeen ... Jihad moet voortdurend worden gedaan totdat de hele wereld onder de heerschappij van de Islam is.'

Wanneer we uitgaan van deze definitie, zijn de Moslims duidelijk de strijd aan het verliezen. De golf van het aantal islamisten wekt toch bij velen de vraag, wat ze moeten verwachten van hen die vastbesloten zijn om Mohammed's religie door het zwaard te verspreiden.

Elizabeth Blade