Terwijl Israël debatteert over hoe je orthodoxe Joden in het leger of de Nationale Dienst krijgt, trotseren Arabische activisten hun radicalere gekozen functionarissen en zeggen dat ook zij bereid zijn tot dienst.

Shirin Shlian uit Nazareth

Israël is momenteel bezig met een grondige herziening van de wet op de militaire dienstplicht, die het momenteel orthodoxe Joden en Arabieren toestaat buiten de nationale dienst te blijven. Interessant is dat van Arabische zijde wordt benadrukt, dat hun sector van de samenleving op dezelfde manier moet dienen als de Israëlische Joden.

De hervorming van de Israëlische dienstplichtwet was één van de voorwaarden van de voormalige oppositiepartij Kadima om deel te nemen aan de regering van premier Benjamin Netanyahu. Centraal in de onderhandelingen staat de Tal-wet, die het Joden mogelijk maakt buiten de militaire dienst te blijven wanneer ze aan een yeshiva (Joods seminarie) studeren. Niet-orthodoxe Israëli's vinden het onjuist dat zo veel van hun religieuze broeders de lasten van de nationale verdediging niet helpen dragen.

Maar de situatie is niet zo eenvoudig. In een democratische maatschappij is het niet mogelijk om alleen orthodoxe Joden op te roepen voor de militaire dienst, en moeten dus ook de dienstplichtwetten voor de Israëlische Arabieren worden beoordeeld, tot grote irritatie van de Arabische Knesset-leden.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Arabische leden van de de Israëlische Knesset, zoals Achmad Tibi en Talab el-Sana, betuigen al lang dat Israël een racistische staat is en daarom zijn Arabische burgers geen enkele vorm van nationale dienst mogen verrichten.

In een interview met de Israëlische nieuwswebsite Ynet, is de Bedoein Arabische activist Ibrahim al-Huzeil het hier beslist niet mee eens.
'Willen jullie rechten? Lever je bijdrage. Als dat niet in het leger is, help dan de gemeenschap, uw sector, uw stad', zei Huzeil. 'Ik zie er geen probleem in iedereen op te roepen, met inbegrip van Arabieren en Charedim' [ultra-orthodoxen].

Wat Tibi en el-Sana betreft, volgens Huzeil vertegenwoordigen ze niet de meeste Israëlische Arabieren, maar 'zij vertegenwoordigen de Palestijnse Autoriteit en terreur'. Interessant, Tibi was ooit adviseur van de vroegere leider van de Palestijnse Autoriteit Yasser Arafat, die op een bepaald moment de meest zichtbare terrorist ter wereld was.

Huzeil zei dat tot nu toe acht van zijn negen zonen in het Israëlische leger hebben gediend, en hij zal hen zo blijven opvoeden dat zij de dienstplicht aan de Joodse staat als plicht beschouwen.

Demonstranten bij de 'Suckers Tent' in Jeruzalem, waar IDF reservisten de vrijstelling van orthodoxe Joden van nationale dienst aanvechten, waren verrast om vorige week van een bezoekende Arabische moeder dezelfde mening als van Huzeil te horen.

Anet Haschaya drong erop aan dat Israëlische Arabieren, net als de orthodoxen, 'ook hun eerlijke deel van de last moeten dragen, moeten stoppen met klagen en beginnen in de IDF te dienen - of in ieder geval deel te nemen aan de Nationale Dienst'.
Haschaya, een Moslim, wees er op dat alle drie haar zonen in het Israëlische leger hebben gediend of nog dienen.

Een paar jaar geleden maakte de BBC een programma over Maj Fehd Fallah, een Israëlisch bedoeïenen uit de Golan-hoogvlakte, die verklaarde dat er duizenden Arabieren zijn die met trots in het Israëlische leger dienen.
'Israëlische Moslims die niet in het leger dienen moeten zich schamen omdat zij hun land niet dienen', zei Fallah.

Terwijl een relatief klein gedeelte van de Bedoeïenen en andere Arabische Moslims in dienst gaat, dient een relatief groot percentage van de Israëlische Druzen in het Israëlische leger, volgens een beslissing van hun leiders kort na de wedergeboorte van Israël.

Het is voor dat Arabische Christenen ook gebruikelijker om in dienst te gaan dan voor hun Moslim broeders. Twee jaar geleden vierde de IDF de promotie van de eerste vrouwelijke Arabische gevechtssoldaat, korporaal Elinor Joseph. Haar vader was voor haar een Israëlisch parachutist.
'Ik weet dat ik deel ben van het leger van de Joodse staat en als we erover spreken luister en leer ik dus', zei Elinor in die tijd. 'Ik geloof in wat ik doe. Ik vind dat ik hier ben voor een missie.'

Eerder dit jaar bracht Ynet een artikel over een vrouwelijke Arabische Christelijke soldaat, die jonge Israëlische Joden stimuleert om trots te zijn op hun aankomende militaire dienst.
Shirin Shlian uit Nazareth spreekt op scholen in het Joodse deel van de stad om Israëlische tieners te helpen zinvol om te gaan met de komende veranderingen in hun leven.

'Ik geef de leerlingen een les over de eerste oproep, dienst doen bij de IDF en de banen die het leger te bieden heeft. Daarnaast heb ik persoonlijke gesprekken met iedere student om hen aan te moedigen om een belangrijke en zinvolle diensttijd te hebben,' zei Shlian, wier broers ook soldaat zijn.
'De studenten applaudisseren voor mijn beslissing om vrijwilligerswerk te doen, nemen dienst, en leveren een bijdrage aan de Staat'.

Ryan Jones