Vandaag 30 jaar geleden, op 5 juni, trokken de Israëlische strijdkrachten in de operatie 'Vrede voor Galilea' Libanon binnen. De reden voor de Israëlische campagne in Libanon, de vijfde oorlog van Israël, waren de dagelijkse Katyusha raketaanvallen vanuit Libanese dorpen op het noorden van Israël.

Het was ondraaglijk in bunkers te moeten leven, en om die reden besloot de toenmalige Israëlische premier Menachem Begin tot de operatie in Libanon. Het doel was het verdrijven uit Libanon van de Palestijnse terroristen en hun PLO-regering onder leiding van Yasser Arafat. Zij waren ook verantwoordelijk voor de burgeroorlog in Libanon.

Aanvankelijk werden Israëlische soldaten met rijst en gejuich ontvangen door de Libanese bevolking, die sinds het midden van de jaren zeventig had geleden onder de bloedige burgeroorlog. Als gevolg van de Libanonoorlog en het bloedbad in Sabra en Shatila, dat werd uitgevoerd door de christelijke Maronitische militie, moest de toenmalige minister van Defensie Ariel Sharon in 1983 aftreden na een proces in Israël.

Israël ondersteunde in zijn campagne de Libanese Christenen in de strijd tegen de binnendringende Syriërs en verdreef de Palestijnse terroristen uit Libanon. Ongeveer 10.000 Palestijnse terroristen, waarbij van PLO-leider Arafat, gaven zich over en werden geëvacueerd naar andere Arabische landen, voornamelijk naar Tunesië. Daarmee heeft Israël eigenlijk zijn militaire doelstelling gerealiseerd.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

In de drie jaar durende oorlogsperiode, tot juni 1985, vielen 670 Israëlische soldaten. Aan Arabische kant werden 18.000 doden geteld. In juni 1985 trok Israël zich terug uit het grootste deel van Libanon, maar behield de controle over een smalle strook in Zuid-Libanon, de zogenaamde veiligheidszone. Daar bleven de Israëlische troepen tot de zomer van 2000 om noordelijk Galilea te beschermen tegen terreuraanslagen.

De kinderen van Israëlische soldaten die hebben deelgenomen aan de drie jaar durende operatie 'Vrede voor Galilea', van1982 tot 1985, doen nu dienst in de rangen van het Israëlische leger. Een van hen is de schrijver van dit artikel.

Aviel Schneider