Israel reageert boos nadat de Europese mogendheden de VN-Veiligheidsraad als platform gebruikten om de Joodse staat en zijn bewoners de schuld te geven voor de stagnatie van het vredesproces.

Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft woensdag uitgehaald naar de Europese mogendheden, die een dag eerder in de VN-Veiligheidsraad harde kritiek hadden geleverd op de Joodse staat. Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman stelde dat de Europese Unie de kans loopt zichzelf buitenspel te zetten bij het vredesproces.

Als de Europese mogendheden hun aandacht te veel blijven richten op Israël, een gezagsgetrouwe en democratische natie, in plaats van op echte brandhaarden zoals Syrië en Egypte, 'zullen zij hierdoor hun geloofwaardigheid verliezen en zichzelf irrelevant maken,' verklaarde het ministerie van Buitenlandse Zaken.

Israël's woede was veroorzaakt door een verklaring van de vier Europese leden van de Veiligheidsraad (Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Portugal), waarin de Joodse bouw in Judea, Samaria en Jeruzalem werd veroordeeld en dat een zeer onevenwichtig beeld gaf van wat nodig is om het vredesproces weer op de rails te krijgen.

De Europeanen zeiden, dat de recente Israëlische plannen om extra appartementen te bouwen in bestaande Joodse 'nederzettingen' en in Joodse wijken aan de oostkant van Jeruzalem 'een vernietigende boodschap sturen' en moeten worden teruggedraaid.
'Alle bouwactiviteit in nederzettingen, ook in Oost-Jeruzalem, dient onmiddellijk te stoppen,' benadrukten Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Portugal.

Geen directe onderhandelingen?
In tegenspraak met het traditionele standpunt, dat alle vredesonderhandelingen plaats moeten vinden tussen Israël en de Palestijnen, eisten de Europeanen dat beide partijen in plaats daarvan voorstellen doen aan het Midden-Oosten Kwartet, dat bestaat uit de Europese Unie, de Verenigde Staten, de VN en Rusland. Het Kwartet zou dan bemiddelen tussen deze voorstellen en voorzien in een plan voor vrede.

Omdat dat de internationale machten zich over het algemeen achter de Arabische eisen hebben gesteld en de Arabische lezing aanvaarden, zijn de Palestijnen blij met de nieuwe koers van de Europeanen, en hebben al een 'vredesvoorstel' ingediend bij het Kwartet.
Israël weigert dit te doen, omdat het vredesproces altijd gebaseerd is geweest op het idee van directe bilaterale onderhandelingen, en het wordt daarom de belangrijkste hinderpaal voor vrede genoemd.

Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken wees er op, dat de Europeanen in plaats van de zaak van de vrede te dienen, slechts "obstakels toevoegen op de weg naar hernieuwde onderhandelingen."

De Amerikanen hebben in dit debat de kant van Israël gekozen.
Israël en de Palestijnen moeten 'terug naar de [onderhandelings]tafel en deze kwesties met elkaar oplossen, en op die manier zullen we een duurzame, stabiele vrede verkrijgen', zei de woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland. 'Schreeuwen vanaf het dak van de Veiligheidsraad zal de situatie op de grond niet veranderen'.

De Europese verklaring vanuit de Veiligheidsraad heeft Israël ook onderhanden genomen wegens de recente vandalistische acties tegen Arabieren en Moslims door een kleine groep extreem-rechtse religieuze jongeren. De zogenaamde 'prijskaartje'-aanvallen zijn bedoeld om de Israëlische regering duidelijk te maken, dat deze niet kan toegeven aan internationale eisen zonder problemen met de eigen bevolking te krijgen.

Selectieve verontwaardiging
De Europeanen lijken die aanvallen heel ernstig te vinden, ondanks het feit dat er geen slachtoffers zijn. Zij eisten dat Israël 'de daders voor de rechter brengt en een einde maakt aan straffeloosheid', en ze noemen de aanvallen 'opzettelijk provocerende acties', wat een zeer hypocriete uitspraak is.

Palestijnen organisaties, veelal feitelijk verbonden met de Palestijnse leiders en door hen gesteund, hebben al tientallen jaren Israëlische Joden aangevallen en gedood. De VN-Veiligheidsraad of de Europese Unie hebben zelden of nooit zo'n sterke en directe veroordeling van dergelijke aanvallen uitgesproken. In plaats daarvan heeft de internationale gemeenschap meestal op Palestijnse terroristische aanslagen gereageerd door geweld in het algemeen te veroordelen en een beroep te doen op beide partijen om 'terughoudendheid te betrachten.'

De Europeanen laten over het algemeen de Palestijnse Autoriteit zelf vrijuit gaan als het over Palestijns geweld gaat, en accepteren het officiële Palestijnse standpunt dat het niet alle daden van agressie kan tegenhouden, die in alle gevallen legitieme reacties zijn op de voortdurende 'Israëlische bezetting'.
Ryan Jones