De directie van Palestinian Media Watch publiceert een nieuw boek dat bijna twee decennia van Palestijnse ontkenning van Israël bestaansrecht beschrijft, en waarom het alle vredespogingen torpedeert.

Israël en de Palestijnen worden geacht betrokken te zijn bij een vredesproces. Maar in werkelijkheid zijn ze dat niet. Terwijl Israël na de ondertekening van de "Oslo-akkoorden" in 1993 systematisch de bevolking opvoedde tot vreedzaam samenleven met de Palestijnen en de algemene aanvaarding van hun eisen, deed de Palestijnse Autoriteit het tegenovergestelde.

Palestinian Media Watch (PMW) documenteert al jarenlang het voortdurende opruien tegen Israël en de Joden in het algemeen in de door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde media en schoolboeken. In hun nieuwe boek Deception: Betraying the Peace Process, catalogiseren PMW directeur Itamar Marcus en co-auteur Nan Jacques Zilberdik zorgvuldig 'honderden voorbeelden van haat-toespraken, het roemen van terroristische moordenaars en andere uitspraken tegen Israël, activiteiten om haat te zaaien, zelfs onder schoolkinderen', aldus een officieel persbericht.

Robert Bernstein, voorzitter van de Bevordering van Mensenrechten en oprichter van Human Rights Watch, zei tijdens een persconferentie waar het boek werd gepresenteerd, dat Deception: Betraying the Peace Process een must-read is voor iedereen die wil weten waarom het "Oslo" vredesproces na bijna twintig jaar nog altijd geen allesomvattende vredesovereenkomst heeft opgeleverd.

"Dit boek is belangrijk omdat het geen pleidooi is, maar een feitelijke catalogus van openbare verklaringen en activiteiten die aantonen dat de Palestijnse leiders hun kinderen leren om te haten, om Israëls bestaansrecht te ontkennen en zich een wereld zonder Israël voor te stellen", aldus Bernstein. "Totdat de PA zijn kinderen gaat voorbereiden op vrede en hen leert dat Israël een legitieme buurman is, zal vrede een illusie blijven."

Auteur Itamar Marcus waarschuwt in het boek, zoals hij dat al tien jaar doet, dat de Palestijnse Autoriteit luchthartig claimt dat het heeft voldaan aan zijn fundamentele verplichtingen op het gebied van veiligheid, terwijl de internationale gemeenschap het feit niet wil zien, dat de PA zijn bevolking leert om nooit in vrede met Israël te leven.

In 2008 verdedigde Hillary Clinton (als senator) Marcus' onderzoek op Capitol Hill, maar bewijzen van officiële Palestijnse haat tegen Israël en de Joden verminderde niet de druk op Israël om te voldoen aan Arabische eisen om land. Tegenwoordig is Clinton, als Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken, het speerpunt van die druk op Israël. Blijkbaar is zij het Palestijnse opruien vergeten dat ze slechts drie jaar geleden erkende.

Hoewel het gemakkelijk is om Israël, als zogenaamde 'bezettende macht', de schuld te geven voor het ontbreken van vrede in de regio, zijn de meeste Israeli's zich er pijnlijk bewust van, dat als zij Judea en Samaria (de 'Westbank') overdragen, de Palestijnen dit zullen omvormen tot de grootste bedreiging van de Joodse staat. Ze kunnen niet anders handelen, want de afgelopen 18 jaar heeft Yasser Arafat's PLO hen een dieet van Jodenhaat met paplepel ingegoten.

Israëli's argumenteren, dat zelfs als een stuk papier dat vrede belooft wordt getekend, de indoctrinatie door de Palestijnse Autoriteit er voor heeft gezorgd dat er in het land nooit vreedzame coëxistentie zal komen, en Israël uiteindelijk de prijs moet betalen voor de bewuste blindheid van de internationale gemeenschap.

Het boek Deception: Betraying the Peace Process beschrijft gedetailleerd waarom dat zo is.
Ryan Jones