Een jonge Italiaanse fotojournalist onthult hoe zijn collega's foto's manipuleren en vervalsen bij berichtgeving over het Israëlisch-Palestijnse conflict in de mainstream media.

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, zegt men. Dat geldt zeker in deze tijd. In het internet tijdperk kan bijna iedereen vrijwel elke bewering publiceren en steun krijgen voor zijn of haar zaak, zonder daarvoor het bewijs te moeten leveren.

Dat fenomeen heeft er toe geleid dat steeds meer mensen enige vorm van bewijs verlangen voordat ze geloof hechten aan al die beweringen. En wat is een beter bewijs dan een foto?

Het probleem is dat een foto bijna net zo gemakkelijk kan worden gemanipuleerd en vervalst als schriftelijk of mondeling bewijs.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Een voorbeeld hiervan: Ruben Salvadori, een jonge Italiaanse fotojournalist in Jeruzalem, bekende eerder dit jaar eerlijk hoe hij en zijn collega's in feite 'conflict'foto's in de heilige stad manipuleerden.

Salvadori zei dat hij na zijn universitaire studie antropologie belangstelling had gekregen voor de rol die fotojournalisten spelen in wat het theater van het Israëlisch-Palestijnse geweld is geworden.

Hij constateerde, dat in de meeste situaties de loutere aanwezigheid van zo veel fotojournalisten en hun verwachtingen om overtuigende shots te maken, het conflict aanwakkeren tot het punt dat gewelddadige confrontaties worden georganiseerd.

Ik laat Salvadori de rest vertellen. Besteed speciale aandacht aan een van de laatste beelden, waarin je een Arabische fotojournalist ziet die zijn camera weglegt om samen met de andere Moslims te bidden:

Fotojournalistiek achter de schermen [Italiaans, Engels ondertiteld, 8½ min.] van Ruben Salvadori op Vimeo.

Er zijn hier twee smerige soorten dynamiek aan het werk:

• De mainstream media hebben verhalen en sterke beelden van een conflict nodig opdat de kijkers blijven kijken en de advertentiegelden blijven binnenstromen. Zowel de Israëli's als de Palestijnen zijn in wezen pionnen in deze zoektocht om winstgevend te blijven.

• De wereld haat Israël. Maar in werkelijkheid verbleekt het Israëlisch-Palestijnse conflict, als je het vergelijkt met een aantal andere conflicten op deze wereld. Om de schromelijk overdreven aandacht voor de Israëlisch-Palestijnse kwestie te rechtvaardigen (geen andere conflict heeft een eigen speciale VN-organisatie of een speciale door de VN goedgekeurde herdenkingsdag, worden de media aangemoedigd om de situatie minstens zo ernstig te laten lijken als dergelijke conflicten in Darfur, Afghanistan en, recentelijk, in Syrië.

Dit zijn de mensen die het beeld van het Israëlisch-Palestijnse conflict bepalen voor de meeste westerse kijkers. Zij geven geen objectieve, onpartijdige weergave van wat er hier gebeurt. Hun foto's en videobeelden zijn doordrenkt met persoonlijke en organisatorische vooroordelen, en ze hebben er geen morele problemen mee om hun toevlucht te nemen tot manipulatie en vervalsing.