Ondanks de verplichting kinderen op te voeden tot vrede, onderwijst de Palestijnse Autoriteit de volgende generatie Arabieren dat de Joden een bloeddorstige, stelende vijand is.

De Israëlische media-waakhond Palestinian Media Watch publiceerde zondag een gedetailleerd rapport, dat duidelijk maakt waarom de inhoud van schoolboeken van de Palestijnse Autoriteit het onmogelijk maakt om in de nabije toekomst een echt vredesakkoord tussen Arabieren en Joden te bereiken

Het rapport laat zien hoe scholen van de Palestijnse Autoriteit de afgelopen tien jaar de volgende generatie van Arabieren hebben geïndoctrineerd om Israël beschouwen als een bloeddorstige, stelende vijand. Dit staat in schril contrast met de voorwaarden van eerder gesloten Israëlisch-Palestijnse vredesakkoorden, waarin beide partijen zich verplichten om hun volk op te voeden tot vreedzame coëxistentie.

Als voorbeeld een citaat uit een tekstboek voor bovenbouw middelbare school, uitgegeven door de Palestijnse Autoriteit, die studenten leert dat:
"De Palestijnse oorlog eindigde met een ramp die ongekend is in de geschiedenis, toen de Zionistische bendes Palestina stalen en de mensen verdreven uit hun steden, hun dorpen, hun land en hun huizen, en de Staat Israël vestigden."

Dit soort lessen probeert bij jonge Arabieren het idee in te prenten dat er ooit een soevereine en vrije natie heeft bestaan met de naam 'Palestina' en dat ongeveer 100 jaar geleden de Joden begonnen die natie binnen te dringen en over te nemen.

In werkelijkheid is het grondgebied tussen de Jordaan en de Middellandse Zee nog nooit een onafhankelijke nationale entiteit geweest, behalve tijdens het oude Israël en later de christelijke kruisvaarders uit Europa.

Evenmin had het land een grote Arabische bevolking, die werd verdreven door de Joden.

Als je Mark Twain, een onpartijdige bezoeker van het gebied aan het eind van de 19de eeuw, mag geloven, was het Heilige Land voor de massale terugkeer van de Joden "een desolaat land ... We hebben op de hele route geen mens gezien. .. Er was nauwelijks ergens een boom of een struik te vindenl " (The Innocents Abroad, hoofdstuk 44 en verder).

De waarheid is, zoals onderzoeksjournalist Joan Peters ontdekte bij het onderzoeken van documenten van het Britse Mandaat, dat de Arabische bevolking grotendeels net zo nieuw was voor het land als de teruggekeerde Joden.

In zijn boek From Time Immemorial constateert Peters een enorme toename van het aantal Arabische inwoners rond 1930, een toename die niet kan worden toegeschreven aan natuurlijke groei. Er werd ook aangetoond dat de Arabische bevolking het hardst groeide in de buurt van Joodse bevolkingscentra, wat de mythe dat de Joden de Arabieren verdreven duidelijk tegenspreekt.

Maar zulke originele verslagen en zorgvuldig onderbouwde gegevens komen niet voor in de schoolboeken van de Palestijnse Autoriteit; in plaats daarvan vind je een meer populistisch verhaal, dat momenteel het conflict aanwakkert.

Dit streven om bij iedere Palestijn haat voor Israël bij te brengen blijft ook niet beperkt tot scholen.

Palestinian Media Watch nam nog een voorbeeld op uit de belangrijkste PA-krant Al-Hayat Al-Jadida. Vorig jaar plaatste de krant in zijn Ramadan-supplement een quiz waarin de lezers werd gevraagd:
"De vervloekte James Arthur Balfour-verklaring leidde tot de diefstal van het vaderland en de verdrijving van een heel volk, in een campagne van etnische zuiveringen die ongekend is in de moderne geschiedenis. Op welke datum en welke maand in 1917 werd deze verklaring afgegeven?"

Voor The Jerusalem Post stelde directeur Itamar Marcus van Palestinian Media Watch, dat ongeacht wiens versie van historische gebeurtenissen men als waar aanvaardt, uit de daden van de Palestijnse Autoriteit niet blijkt dat dit "leiderschap vrede wil."

"Ze hoeven de stichting van Israël niet op dezelfde manier te vieren als Israël zou kijken naar de geschiedenis van de Palestijnse terreur," voegde Marcus hieraan toe, "maar als we het achter ons kunnen laten kunnen we verdergaan en vrede sluiten."

Terwijl de internationale gemeenschap zich inspant voor een ondertekend en verzegeld vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen, weten de meeste Israëli's dat een stuk papier alleen niet voldoende is om het Midden-Oosten conflict te beëindigen.

Tenzij beide Arabieren en Joden zijn opgevoed tot vrede, stellen de Israëli's dat een toekomstig vredesverdrag het papier niet waard is waarop het is gedrukt, en dat het conflict onbelemmerd zal voortwoeden.