Verkeer in Israël komt tot stilstand voor Gilad Shalit
In het hele land stoppen Israëli's, en staan stil uit solidariteit met de ontvoerde soldaat Gilad Shalit, die sinds 2006 wordt gegijzeld in de Gazastrook
Dinsdagochtend stopten Israëli's in het gehele land met hun werkzaamheden, zelfs met autorijden op de snelweg of in de stad, en onderbraken dit vijf minuten om te eisen dat de overheid de ontvoerde soldaat Gilad Shalit niet vergeet.
Voor de officiële residentie van de premier, in de buurt van het kantoor van Israel Today, kwamen duizenden mensen bijeen om te protesteren tegen wat zij zien als gebrek aan daadkracht van de regering om Shalit vrij te krijgen.
Gilad Shalit werd in juni 2006 in gijzeling genomen, toen terroristen vanuit Gaza infiltreerden in het zuiden van Israël en een tank van het Israëlische leger aanvielen.. De andere soldaten in de tank werden bij de aanval gedood.
Sindsdien is in Israël een ernstig debat gaande over hoe er met Shalit gehandeld moet worden.
Bijna alle Israëli's het erover eens dat een soldaat nooit mag worden achtergelaten, vooral in zo'n klein land waar bijna elke burger in het leger heeft gediend. Maar zo eenvoudig is het probleem niet.
Ongeacht of de Israëlische veiligheidsdiensten precies weten waar Shalit wordt vastgehouden in Gaza, alle plannen voor het uitvoeren van een reddingsactie hebben ze uitgesteld uit vrees dat de terroristen Shalit gewoon doden.
Ook wordt gevreesd dat hij doelbewust is opgesloten op een locatie met veel burgers, om ervoor te zorgen dat elke reddingspoging veel 'bijkomende schade' veroorzaakt, wat zou leiden tot brede internationale veroordeling van Israël.
De Hamasregering van Gaza heeft een show van onderhandelingen met Israël opgevoerd (via de voormalige Egyptische regering) voor Shalit's vrijlating, maar elke keer dat Israël bijna voldeed aan de eisen van Hamas, werden deze plotseling verhoogd.
Een moeilijke afweging
Het laatst bekende onderhandelingspunt was, dat Hamas Shalit zou vrijlaten in ruil voor het vrijlaten van meer dan 1.000 gevangen Palestijnse terroristen, waaronder veel met "bloed aan hun handen."
Sommige Israëli's menen dat Israël elke prijs moet betalen om Shalit naar huis te brengen. Het is een begrijpelijke emotionele reactie. Maar anderen werpen tegen, dat als Israël betaalt wat de terroristen ook maar vragen, Shalit slechts de eerste zal zijn van een lange rij van ontvoerde Israëliërs. Als het te profijtelijk wordt om Israëliërs op te pakken, zal de strijd tegen Israël zich alleen daarop richten.
Dan is er ook nog het feit, dat Palestijnse terroristen die in het verleden werden vrijgelaten uit Israëlische gevangenissen, zijn doorgegaan en nog honderden Israëlische Joden hebben gedood. Velen stellen dat, hoe graag zij ook willen dat Shalit wordt bevrijd, zijn leven niet belangrijker is dan het leven van mogelijke slachtoffers van de vrijgelaten terroristen.
Het is een zeer moeilijke situatie voor Israël, dat hierin zeer weinig of geen hulp van de internationale gemeenschap ontvangt. Wereldleiders bellen af en toe om vrijlating van Shalit, maar ze ondersteunen hun woorden niet met daden. Ze verhogen de druk op de Palestijnen niet, en doen in feite het tegenovergestelde door Israël onderdruk te zetten om te stoppen met zijn embargo tegen de door Hamas geregeerde Gazastrook.

