Luxemburgse minister van Buitenlandse Zaken blijkt ongelooflijk naïef en negeert recente geschiedenis totaal bij het toekennen van schuld voor stagneren van Israëlisch-Palestijnse vredesbesprekingen

Jean Asselborn

Het lijkt voortdurrend alsof westerse machthebbers zich dom voordoen bij de bespreking van het Israëlisch-Arabische conflict, teneinde de belangen van hun eigen naties in het Midden-Oosten te behartigen

Maar vorige week gaf de Luxemburgse minister van Buitenlandse Zaken Jean Asselborn een interview aan de Jerusalem Post, waaruit zijn ongelooflijke naïviteit en geheugenverlies bleek betreffende het vredesproces tussen Israël en de Palestijnse Arabieren, en de reden dat dit opnieuw stagneert.

Asselborn vertelde de Jerusalem Post, dat alleen Israël de schuld heeft aan de vastgelopen onderhandelingen. De bezoekende diplomaat zei dat hij "geen voorbeeld weet van een 'confronterende houding' van de Palestijnen," en benadrukte dat alle zogenaamde vredespartners van Israël willen "is stoppen met de nederzettingen, en dan zullen ze onmiddellijk onderhandelingen beginnen."

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Niet alleen negeerde Asselborn het feit dat het de Palestijnen zijn die voorstellen om de besprekingen te hervatten afwijzen, maar hij negeerde volledig de bloedige geschiedenis van de Arabische inspanningen om de Joodse aanwezigheid in dit land uit te roeien. Ook lijkt hij niet te begrijpen dat dit land wordt betwist, omdat de Joden er een lange geschiedenis hebben, en zelfs juridische claims.

"De verantwoordelijkheid [voor het afbreken van de vredesbesprekingen] ligt in mijn ogen bij Israël ... Dus waarom probeer je nu niet wat de hele wereld verwacht?"

In een spectaculaire demonstratie van zijn gebrek aan realiteitszin wees Asselborn er op, dat Jeruzalem een open stad zou kunnen zijn en nog steeds de hoofdstad van zowel Israël als van een Palestijnse staat.

"Je hoeft Jeruzalem niet in twee delen te knippen. Jeruzalem kan de hoofdstad van beide staten zijn. Dat is mogelijk, perfect mogelijk. "

Hij gelooft ook dat de grens met Gaza kan worden geopend, en dat de Palestijnen uit Gaza vrijelijk Israël kunnen binnengaan en er werken, en vice versa, zonder nadelige resultaten.

Toen hij geconfronteerd werd met het feit dat er tien jaar geleden veel minder controleposten waren, en geen veiligheidsmuren, maar dat deze maatregelen noodzakelijk werden omdat de Palestijnen Israëlische bussen en cafés opbliezen, antwoordde Asselborn eenvoudig:
"Ja, maar dat is voorbij."

Daarna onthulde Asselborn de belangrijkste bron van zijn desinformatie: zijn kritiekloze bereidheid om Palestijnse propaganda zonder nadenken te slikken.

De minister van Buitenlandse Zaken zei dat hij niet begrijpt waarom Iran zo'n invloedrijke factor in de Israël-Palestijnse vredesbesprekingen zou zijn, omdat immers de meeste Palestijnen die hij heeft gesproken hem vertelden dat ze "niet bepaald vrienden van Iran zijn, totaal niet." Het is onvergeeflijk voor een minister van Buitenlandse Zaken, dat hij niets schijn te weten over het feit dat Hamas veel hulp en ideologische steun krijgt van Iran, en dat de meeste Palestijnen op hun beurt op Hamas hebben gestemd.

Asselborn's goedgelovigheid werd volledig ontmaskerd toen hij als feit naar voren bracht - omdat zijn Palestijnse vrienden hem dat zo vertelden – dat de Joodse gemeenschappen straks niet minder dan 40 procent bestrijken van het grondgebied van Judea en Samaria, de zogenaamde Westbank. In werkelijkheid bestrijken de Joodse gemeenschappen, of "nederzettingen", slechts 1 procent van het gebied.

Asselborn kan worden afgedaan als een ongewone minister van een klein en zeer onbelangrijk land, maar zijn opvattingen zijn representatief voor de alle Europese linksen. Hoewel je kunt zeggen dat Asselborn zich toch wel uiterst dom voordeed ter wille van het behouden van Europa's positie in het gebied, klonk hij zo onschuldig en goedgelovig dat hij blijkbaar echt gelooft dat deze verkeerde voorstellingen van zaken waar zijn.

Misschien heeft Asselborn zich er zo op toegelegd een bepaalde gedragslijn te volgen – zoals zovele anderen – dat het zijn tweede natuur is geworden om alle verdraaiingen van de werkelijkheid als waarheid te slikken, als hij daardoor de Europese belangen kan blijven behartigen.

Dit soort cerebrale stoornis, als dit het inderdaad is wat mannen en vrouwen zoals Asselborn treft, is even moeilijk te bestrijden als openlijk duistere motieven. Hen slechts confronteren met de feiten en de waarheid heeft geen zin, omdat ze al lang geleden hebben besloten dat de waarheid totaal anders is.