Christelijke bron in Cairo onthult dat meeste Egyptenaren tevreden zijn met hervormingen die Mubarak aanbiedt, maar krachten van buitenaf lijken het over te nemen, en duwen Egypte naar een Islamitische Revolutie

alt

Het lijkt erop dat ruim 40 jaar en een leven vol diplomatieke problemen voor het Westen niet genoeg zijn om te leren omgaan met opstanden en democratie in het Midden-Oosten.

In 1979 stonden Iraniërs op tegen de onderdrukkende maar stabiele regering van de sjah, Mohammed Reza Pahlavi. Amerika en Europa vonden het in het belang van alle betrokkenen om de sjah te te laten vertrekken en de deuren open te gooien voor democratie naar westerse stijl. Hiermee legden ze de basis voor de Islamitische Revolutie en het aan de macht komen van een nog onderdrukkender regime, dat nu de hele regio bedreigt.

En ze herhalen dezelfde fout in Egypte.
Toen de demonstraties op 25 januari begonnen in Caïro, werden zij geleid door een grote groep studenten met een lijst van specifieke eisen. De Egyptische president Hosni Mubarak, die duidelijk zijn les had geleerd van het verjagen van de Sjah, stemde later in met de meeste van deze eisen, vooral met de eis dat dit zijn laatste ambtstermijn is, en dat hij geen dictatoriale dynastie sticht, waarbij zijn zoon het overneemt.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Een christelijke bron in Cairo (wiens naam we niet noemen voor zijn veiligheid) zegt dat de opstand toen en daar zou zijn geluwd.

"Terwijl we de loop der gebeurtenissen volgden, waaronder de aangekondigde wijzigingen in de regering en president Mubarak's toespraak, vroegen we ons af waarom de internationale media zich alleen richtten op de duizenden op het Tahrir-plein die hun eisen opschroefden en een dialoog weigeren," zei de bron.

Volgens deze man veranderde na de eerste paar dagen er iets in de opstand, nadat Mubarak had al ingestemd met de meeste hervormingen die de oorspronkelijke demonstranten eisten.

"Wat nu gebeurt heeft niets te maken met dit oorspronkelijke protest. Wat er nu gebeurt is een buitenlandse samenzwering om Mubarak omver te werpen", zei hij. Die verandering viel samen met het zichtbaarder aan de opstand deelnemen van de Moslimbroederschap, een radicale islamitische groepering die banden heeft met extremisten in de hele regio.

Maar deze christelijke bron suggereerde dat de situatie veel ernstiger is, en meer georganiseerd dan slechts een handvol provocateurs van de Moslimbroederschap die zich in de menigte mengen.

"Slechts weinig mensen (honderden?) zijn er nog van de oorspronkelijke demonstranten," merkte hij op. "Ze zijn geleidelijk vervangen door andere goed georganiseerde groepen die allemaal hetzelfde model mobiele telefoons bij zich hebben en dezelfde dekens hebben."

Er zijn zelfs berichten dat deze groepen misschien helemaal geen Egyptenaren zijn. Sommige ooggetuigen zeggen dat ze duidelijk geen Arabisch met een Egyptisch accent spreken of het lokale dialect.

"Dit is typisch voor de Moslimbroederschap, en iedereen in de straten van Cairo weet dit. We hoorden mensen op straat te zeggen dat het complot om het land over te nemen nu duidelijk is," onthulde de bron. "Dit is de reden voor ….. de escalatie van het geweld. Egyptenaren die van Egypte houden, de miljoenen die gisteren de straat opgingen, willen dat hieraan een eind komt."

Het Westen is bang van de "Arabische straat" en deze benadering door de reguliere media stimuleert dit alleen maar. Immers, geweld en revolutie leveren veel beter verhalen op dan bereidwilligheid en soepele hervormingen. Intussen worden gewone Egyptenaren zoals deze Christen en zijn gezin genegeerd, terwijl de radicale islamisten een wereldwijd podium krijgen .

"Waar zijn degenen, zoals ikzelf, die verandering en hervorming willen, maar de veranderingen die Mubarak voorstelt aanvaarden, en een vreedzame overgang willen door middel van verkiezingen in september?" vroeg hij zich vruchteloos af.

Deze man meldde dat meer dan een miljoen mensen vorige week in Caïro bijeen kwamen om te betuigen dat zij de door Mubarak voorgestelde hervormingen en de dialoog over de nog openstaande kwesties aanvaarden. En hij zei dat soortgelijke demonstraties in het gehele land waren gehouden. In het weekeinde heeft de regering- Mubarak verder voldaan aan eisen van de demonstranten, toen de oude corrupte leiders van de partij van de president allen aftraden.

"De roep van het Egyptische volk is door de internationale media volledig genegeerd," zei hij, en vroeg "Is dit doelbewust?"

Als de Moslimbroederschap het overneemt in Egypte (door een sympathieke marionet zoals Mohammed ElBaradei te installeren), zou Israël bovendien directe buren worden met een nieuwe Islamitische Republiek, waarbij de dreiging van een Hezbollah-regering in Libanon in het niet valt.

Israëlische functionarissen zijn woedend over de manier waarop de VS en Europa met de situatie omgaan.
"Ik denk dat de Amerikanen zich nog steeds niet realiseren hoe groot de ramp is waar ze het Midden-Oosten in hebben geduwd," zei Benjamin Ben-Eliezer, leider van de Arbeidspartij en voormalig minister van Defensie voor de Legerradio.

Ben-Eliezer hekelde het onvermogen van Obama's Witte Huis om te leren van het verleden:
"We leren van de geschiedenis. We herinneren ons wat er gezegd werd toen Carter voorstelde dat de Sjah van Iran netjes vertrekt en Khomeini zijn plaats laat innemen.
Ook in Gaza kwamen de Amerikanen en hielden toezicht op de democratische verkiezingen [waarmee Hamas aan de macht kwam].
Als er verkiezingen in Egypte komen op de manier die de Amerikanen willen, zal ik verbaasd zijn als de Moslimbroederschap niet wint.
Dit wordt een nieuw Midden-Oosten -. radicaal, islamitisch en extremistisch."

Likud parlementariër Ayoub Kara zei de bezoekende Republikeinse presidentskandidaat Mike Huckabee, dat "we moeten begrijpen dat indien de Egyptische regering valt, de Moslimbroederschap zijn plaats zal innemen." Kara zei dat Obama ook zouden moeten leren van de fouten in Irak, waar een democratie naar Amerikaanse stijl heeft geleid tot een "verzadiging van terreur."

Een vooraanstaand columnist van Israël's grootste dagblad van, Yediot Achronot, ging nog verder, en hekelde Obama voor "de verkoop van Mubarak voor een pot linzen,"en "het niet begrijpen van het Midden-Oosten."

"Onze conclusie in Israël moet zijn dat de man in het Witte Huis on ongezien dreigt te 'verkopen'," concludeerde de columnist. "De gedachte dat de VS ons niet bijstaat in dagen van nood bezorgt ons koude rillingen. God sta ons bij."

Voormalig Mossad chef Danny Yatom klaagde dat de regering-Obama eigenlijk een gouden kans had gemist. Yatom vertelde Israël Radio dat de situatie rijp was voor de druk op Mubarak om eindelijk echte hervorming uit te voeren, maar dan had de VS moeten samenwerken met de Egyptische leider, niet hem wegduwen de deur openen voor de chaos. Nu, zei Yatom, krijgt Washington iemand waarmee ze helemaal niet kunnen samenwerken.