Palestijnse leiderschap tracht ondergang te voorkomen, die onvermijdelijk lijkt nu regering-Abbas volgens veel documenten afziet van recht op terugkeer van Palestijnen

alt

Twee belangrijkste kwesties houden de voortgang van het vredesproces tegen: de controle over Jeruzalem en de vraag of de vijf tot zeven miljoen zogenaamde "Palestijnse vluchtelingen" het recht moeten hebben zich te vestigen in het soevereine Israël.

Het spreekt vanzelf dat Israël deze voorwaarde verwerpt, omdat dit de demografische vernietiging van de Joodse staat zou betekenen. In het openbaar benadrukken de Palestijnse leiders, dat ze nooit afstand zullen doen van het "recht op terugkeer", maar in het geheim zijn ze het blijkbaar eens met Israël.

Maandag gaf de pan-Arabische nieuwszender Al Jazeera nog meer documenten vrij over ontmoetingen tussen Israël en de Palestijnen, en van de Palestijnse leiders over het vredesproces. Deze documenten worden "The Palestine Papers" genoemd.

Een van de recentste documenten beschrijft een bijeenkomst van PA functionarissen in juni 2009. Hoofdonderhandelaar Saeb Erekat verklaart er, dat de Palestijnse leiders bereid zijn om te accepteren dat slechts 10.000 Palestijnse vluchtelingen zich in Israël mogen vestigen.

Volgens een ander document zei de Palestijnse leider Machmoud Abbas in 2008 bij een bijeenkomst van Palestijnse onderhandelaars dat "het onlogisch is om Israël te vragen om 5 miljoen, of zelfs 1 miljoen [Palestijnen] op te nemen - dat zou het einde van Israël betekenen."

Uit zondag gepubliceerde documenten bleek dat Abbas en Erekat ook bereid waren om grote delen van Oost-Jeruzalem af te staan aan Israël.

Deze onthullingen roepen de vraag op, waarom maken de Palestijnse leiders in het openbaar zo'n ophef over de vluchtelingen, en gebruiken ze daarbij zelfs militante retoriek? En ook, waarom hebben ze geen vredesverdrag gesloten met de linkse regering van voormalig premier Ehud Olmert, die bereid was om deze concessies te overtreffen door het grootste deel van Judea en Samaria over te dragen?

Voor degenen die het Midden-Oosten conflict oplettend volgen, is het antwoord dat deze Palestijnse concessies achter gesloten deuren neerkomen op een onderhandelingstactiek. De leiders weten dat ze verzoeningsgezind lijken door deze concessies, zelfs wanneer zij zelf het Palestijnse publiek hebben voorbereid om dergelijke gebaren met geweld te verwerpen.

Ondertussen blijft het Palestijnse leiderschap koken van woede over deze pijnlijke onthullingen.
In een schriftelijke reactie gepubliceerd door het Bethlehemse persbureau Ma'an zei Erekat dat de Palestine Papers "onze standpunten verkeerd weergaven", maar erkende dat in het geheim concessies waren besproken waarvan de Palestijnse leiders wisten dat ze door de Palestijnse bevolking zouden worden verworpen.

In een verklaring zegt de Palestijnse Recht op Terugkeer Coalitie (Al-Awda) dat de Palestine Papers alleen het wantrouwen jegens Abbas en zijn regering hadden bevestigd, en eiste dat de huidige Palestijnse leiderschap onmiddellijk wordt vervangen.

Jerusalem Post analist Khaled Abu Toameh schreef dat Al Jazeera eigenlijk ook Abbas en zijn regime heeft veroordeeld als verraders, en dat de zender en de rest van de Arabische wereld nu gewoon wachten tot de Palestijnse straat het vonnis uitvoert.

Naar verluidt ondervraagt de Palestijnse Autoriteit medewerkers van het Onderhandelingen-Department van de PLO op verdenking dat een of twee ambtenaren de stukken hebben gelekt naar Al Jazeera in ruil voor een royale betaling.

Zelfs als dit zo is, zou volgens de Palestijnse topfunctionaris Yasser Abed Rabbo het verhaal nooit zijn uitgezonden zonder toestemming van Sjeik Hamad bin Khalifa al-Thani, de Emir van Qatar, waar Al Jazeera is gevestigd.

Rabbo beweerde dat de publicatie van de documenten deel uitmaakt van een politieke campagne die wordt geregisseerd door de Emir, en beschuldigde Al Jazeera van het manipuleren van de informatie om de Palestijnse Autoriteit zo zwart mogelijk te maken.

Washington was ook niet zo gelukkig met de situatie. Woordvoerder P.J. Crowley van Buitenlandse Zaken zei dat de Palestine Papers het voor de regering-Obama nog moeilijker maken om te bemiddelen bij een vredesregeling tussen Israël en de Palestijnen.