Abbas' regime dreigt ondertekende overeenkomsten met Israël volledig in te trekken (alsof zij zich er tot nu toe aan hielden); deze stunt legt al toenemende druk op Israël

alt

Sinds zij 15 jaar geleden de zogenaamde "Oslo-akkoorden" met Israël ondertekenden, hebben de Palestijnen niet eens aan hun meest elementaire vredesverplichtingen voldaan. In de meeste gevallen hebben zij openlijk hun verplichtingen geschonden. Nu dreigt de Palestijnse Autoriteit dit niet-naleven officieel te maken door het gehele vredesproces in te trekken.

De Palestijnse official Khana Amira deelde de in Londen gevestigde pan-Arabische krant Al Quds Al-Arabi mee, dat de Palestijnse Autoriteit op Washington's bekendmaking, dat de huidige vredespogingen zijn mislukt, zal reageren door alle samenwerking met Israël op het gebied van veiligheid in te trekken.

Amira zei dat Yasser Abed Rabbo, topadviseur van de Palestijnse leider Machmoud Abbas, de centrale comité's van PLO en Fatach (de partijen die de Palestijnse Autoriteit besturen), bijeen zal roepen ter bespreking van de volledige intrekking van de Oslo-akkoorden en alle latere met Israël gesloten overeenkomsten.

Advertentie - artikel gaat hieronder verder

Het nieuwe plan zou zijn, zich eenzijdig tot onafhankelijke Staat uit te roepen, met steun van de internationale gemeenschap, omdat, zoals Abed Rabbo een paar maanden geleden beweerde, Israël niet geïnteresseerd is in het bereiken van een bilateraal vredesakkoord. "Een partij kan zich niet blijven inzetten, terwijl de andere partij overeenkomsten heeft geschonden en zelfs geannuleerd," zei Abed Rabbo toen.

Het lijkt dat de Palestijnen al veel steun hebben, die nodig is voor een dergelijke stap, omdat de VN en de Europese Unie donderdag met Abbas en Abed Rabbo instemden, dat Israël verantwoordelijk was voor het recente afbreken van de vredesbesprekingen.

VN- en EU-ambtenaren hekelden Israël, omdat het niet bereid was een Joodse bouwstop in Judea en Samaria te verlengen. De waarheid is dat Israël hiertoe bereid was, maar de Palestijnen probeerden om de bouwstop zijn uit te breiden tot Jeruzalem en deze niet te beperken tot 90 dagen. Zij wisten dat deze voorwaarden onaanvaardbaar zouden zijn voor Israël, wat de PA het benodigde excuus gaf om te stoppen met de onderhandelingen.

In tegenstelling tot de beschuldigingen van Abbas en zijn medewerkers en het beeld dat de internationale gemeenschap schetst, heeft Israël door de jaren heen voldaan aan een aantal belangrijke toezeggingen voor vrede, waaronder:

1. Yasser Arafat's PLO toelaten in de regio en zelfs zijn troepen bewapenen met Amerikaanse wapens;
2. Overdracht van het gezag over 90 procent van de Palestijns-Arabische bevolking aan de Palestijnse Autoriteit, waarvan de regering wordt gecontroleerd door de PLO;
3. Volledige terugtrekking uit de Gazastrook, wat de Palestijnse Autoriteit een mogelijkheid gaf zijn bekwaamheid om een Staat op te bouwen en zijn vreedzame bedoelingen te bewijzen, en
4. Herhaaldelijk honderden en zelfs duizenden gevangen Palestijnse terroristen vrijlaten als gebaren van goodwill.

Ondertussen heeft de Palestijnse Autoriteit geweigerd zich te houden aan zijn verplichtingen om:

1. Effectief en daadwerkelijk terrorisme tegen Israël door zijn "burgers" te bestrijden;
2. Een einde te maken aan opruiing en propaganda tegen Israël in de officiële media, en
3. De basis te leggen voor een succesvolle en stabiele onafhankelijke staat.

In feite heeft de Palestijnse Autoriteit precies het tegenovergestelde gedaan:

1. De terroristische infrastructuur is onder de Palestijnse Autoriteit veel uitgebreider en krachtiger dan vóór 1995, en verscheidene malen hebben zelfs de officiële strijdkrachten van de PA deelgenomen aan aanvallen op Israëli's of deze mogelijk gemaakt;
2. Niet alleen de Palestijnse kranten, televisie en moskeeën blijven Israël en de Joden te demoniseren, maar scholen van de PA onderwijzen een hele nieuwe generatie Arabieren, dat de Joodse staat een usurpator is die militair moet en zal worden veroverd, en
3. Ondanks dat de PA per hoofd van de bevolking veel meer buitenlandse financiële steun ontvangt dan wie dan ook, heeft de door-en-door corrupte Palestijnse Autoriteit absoluut gefaald om de basis te leggen voor een onafhankelijke staat. Elke Palestijnse staat die nu zou worden opgericht, zou al snel een verzorgingsstaat worden, die voor zijn bestaan geheel afhankelijk is van Israël en de internationale gemeenschap.

Met zo'n reputatie lijkt het zinloos te verbergen wat voor de hand ligt. Helaas, gezien de reputatie van de internationale gemeenschap, om voor de hand liggende zaken te negeren, voorspelt deze laatste Palestijnse stunt waarschijnlijk onheil voor Israël, en niet andersom.