Voor Israëli's begon maandagavond Tisha be'Av (תשעה באב, Av 9), de nationale dag van rouw over het verlies van de oude tempels van Israël. De eerste tempel werd 2.500 jaar geleden verwoest door de Babyloniërs, en de tweede tempel werd 2.000 jaar geleden door de Romeinen afgebroken.
Ter gelegenheid van de dag hield het Knesset TV kanaal een enquête, en vroeg aan Israëli's of zij willen dat een Derde Tempel wordt gebouwd. Een meerderheid van 49 procent zei dat ze dit willen. Slechts 23 procent zei dat ze geen Derde Tempel willen.
48 procent zei echter dat ze niet denken dat de staat Israël actieve stappen moet zetten om de controle over de Tempelberg te verkrijgen en daar een Derde Tempel te bouwen. Over de hele linie vrezen Israëli's voor de vijandige en gewelddadige internationale en Islamitische reacties, die een dergelijke stap zeker zou oproepen.
De Islamitische autoriteiten, die tegenwoordig de Tempelberg besturen, spelen die angsten uit, en het is Joden zelden toegestaan om de plaats te bezoeken. Het is Joden en Christenen verboden op de Tempelberg gebeden uit te spreken of Bijbels bij zich te hebben.
Model van de Tempel van Herodes in het Israëlmuseum (Foto: Wikipedia).
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers